Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
208r
Einzelbild herunterladen
 

ppl̓m meū filios iſrl̓ de egipto Exo.iijo. Quīto a deo miſſi ſūt debēt eſſe ꝑati ad vei̓tatis p̄dicationēIuxta id qd̓ ab apl̓o dictū p̄mittit̉.quō p̄dictibūt niſi mttāt̉. Et de cuius veritatis p̄dicatiōe loqͣtur paulopoſt ſubiūgit̉. Fides inquit ex auditū/ auditꝰ verbū xp̄i. Ro. x. caºSexto debēt eſſe firmi ad falſitatis impugnationē. Iuxta id qd̓ cdn̄o iheremie ꝓphete dictū eſt. Mitto ego te ad filios iſrl̓ ad gentes apoſtatrices receſſerūt a me ſciꝫ pervarios falſitatis errores. Et ſequit̉Tu ergo fili hoīs ne timeas eos neqꝫ ſermones eoꝝ ne metuas. ihere.ij. capl̓o. ¶¶ Septimo a deo miſſi ſunt debent eſſe laborioſi ad ſpūalium ꝟtutum fructificaitionem/ ideodiſcipulis ſuis dn̄s uit. Elegi vos poſui vos vt eatis fructum afferatis fructꝰ veſter maneatIo. xv.Ut eatis. ſciꝫ ambulando in viā deiper fidem rectam/ fructū afferatioproficiendo de virtute in birtutē perſpem certam/ fructꝰ veſter maneat / ꝑſeuerando vſꝫ in finē caritatēꝑfectam Octauo debet eſſe ſolliciti ad celeſtium nupciatū īuitationēideo de celeſti rege in ꝑabola eucigelica dicit̉ miſit ſeruos ſuos vocaiteiuitatos ad nupcias Mᵗ xxij. Quiergo ſūt fideles ſerui/ debēt illudad qd̓ miſſi ſunt negligere/ ſꝫ ꝟ̓boexēplo ad celeſtes nupcias ceterosinuitare. Ecor itaqꝫ octo ꝯditiōes ⁊6tuoſas quas debent habere operarijqui in vineā etcie diuinai approbatione mittūtur. Quarū due prime ad20 8deſtruendū mala culpe/ ſequētes vero due ad tolerādū mala pene. duealie ad miniſtrādū verba ſcipiētie.poſtreme aūt duc ad multiplicādūbona gracie perbnere dinoſcuntur.Sꝫ hodie ꝓchdolor frēs cariſimi plures ecciaſtici viri qꝛ p̄miſſisꝟtutū ꝯditionibꝰ pͥuati ſunt/ ſe in vineā dn̄i ex approbatione diuinaſꝫ dycbolica potiꝰ p̄ſūpſione miſſoson̄dunt Sūt plurimū vt gregorijꝟbis vtar. qui intra ſancta ecciamculmē regiminis gl̓aꝫ affectāt honoris. ſꝫ queſitū aut q̄bitionē ſuceptū/ cure paſtoral̓ officiū/ digne miniſtrare nequeūt / qꝛ ad virtutis mogiſterium ex ſola elatione ꝑuenerūtO elata nimū p̄ſūptio Dudū ſiqui⁊c̄ hoīes ſoliti erat virtutē ad dignitates ecciiſticas ꝑuenire veroin ecc̄īa xp̄ianoꝝ fieri videmꝰ qd̓ olim in policia romanoꝝ ſaluſtiꝰ fac eſſe ꝯqͣrit̉. Quia furtī īquitlatrocinia potiꝰ bonis actibus adhonores ip̄ia ntūt̉. Et vt idē eleganter cut plurima fuere incuoresnros magnos fecerūt/ in nob̓ nll̓oſūt domūi īduſtria/ iuſticia foris/ animꝰ ī ꝯſulēdo liber neqꝫ delicto neqꝫlibidim obnoxiꝰ Pro hijs nos hobemꝰ luxuria augriciā publice egeſtatēpͥuatī opulētiā/ iter bonos molosdiſcrimē nullū id ē diſtīctio nulla ēOīa p̄miā virtutis ābitio poſſidet.Magna ſūt hec lamētat̉ ſaluſtiꝰ/ſꝫ lōge meiora lamētabiliorāqꝫ dixeri. enī ſolū īter bonos malos diſcrimem nullum/ ſed diſtinctio magna longaqꝫ diſtantia NamH iiij