bidentur dictio concluſionibꝰ repugnare ¶ Pro quorū ⁊ omniū ſimilium ſolutione in predicta xp̄i auctoritate quatuor notanter conſiderarecōuerūt Prima ergo conſideratꝭo eſt ꝙ ibi xp̄us loquitur per verbūde pn̄ti. dicens. non eſt veſtrū. vbi qit gloſci. nō dicit non crit ſed nō eſt.notans adhuc eos nō eſſe ydoncos.ut ſciꝫ unueret ꝙ noticia temporū illorum de quibus interrogabant nōtis quātum ad futurū negabatur. ſicut eciā auguſtinꝰ primo de tri. caº.xijº. exporūt illud. de die autē illa⁊ hora nemo ſcit neqꝫ filius/ hoc inquit neſcit. ꝙ neſcientes facit id eſtꝙ non ita ſciebat vt tunc diſcipulisindicaret Et ſubdit. Illud itaqꝫ dicturus erat diſcipulis tempore oportuno. Vnde ad hōc probandum inter cetera allegat illud Multa habeo bobis dicere que non poteſtis pͥortare modo. ⁊ hec ſunt ꝓ prima concluſione ¶Secūda cōſideratio eſtꝙ xp̄us non dicit nō cognoſcētis. ſꝫnon eſt veſtrū noſſe. Vnde cū hoc ꝓnonem veſtrū ex ſua ſignificatiōe referatur ad vires humanas ꝑ hōc voluit innuere ꝙ ꝓprijs viribus nō poterant noſſe temꝑa de quibꝰ interrogabant Et eciā reprehendit auguſtinꝰ illos qui coniecturis humaniohaiuſmodi tempora diffinire p̄ſumūt.vt patet li. xviijo. de ci. dei loco ſuperius allegato Hic autem modus loquendi ſimilis ē illi quo alibi diciturNon enī vos eſtis qui loquimini ſꝫnus patris ⁊c. quare nō eis negatſcire huuiſmodi tempora per inſpirationē diuinā ſꝫ ꝑ inquiſitionē humana/ et hec ſūt ꝓ ſecūda cōcluſione¶ Tercia ꝯſideratio ē ꝙ xp̄s ꝑ hocꝙ dicit noſſe ꝙ verbū ex vi ſue ſignificatiōis magis tēpꝰ p̄teritum ip̄ortat ꝙ futurū/ inſinuauit. ꝙ nō ad futurū ſꝫ ad tēpꝰ tūc pn̄s aut p̄teritūſua rōne dirigebat. innues ꝙ hmōinoticiā licet nō fuiſſet aut ꝓtunc noeſſet vtil̓ ſuis diſcipul̓: in aliqn̄ foret vtil̓ eis aͥ ſucceſſoribꝰ eoꝝ futurꝭ⁊ hec ſūt ꝓ pͥma ſecūda ⁊ terciā ꝯcluſione ¶ Quarta ꝯſideratio eſt ꝙxp̄us nō dicit abſolute. nō ē vr̄m noſſe tꝑa. ſꝫ addidit qͥ pater poſuit ī ſua ptāte. vbi ꝑ vim relatiui ydēptitatis illa tꝑa ad determinata reſtringit. qͥ at ſint illa ipſemet determinauit cū dicit. de die aūt illa ⁊ hora nemo ſcit nuſi ſolꝰ pr̄. ⁊ illa ꝓprie ſuntmomēta ꝯſūmatiōīs ſeculi/ q̄ ꝙͣuispater ſue retinuerit poteſtati/ non tamen ſequitur ꝙ ſit retinuerit de anhus veteno uel menſe ſeu alia maiori temporis quātitate. Nec etiam de hudi tuumiuſmodi tempore aduentus antixp̄icidat̉. a.uel cōſummationis ſeculi querebanterminadiſcipuli ſed interrogabant. dn̄e ſi īqͦ propintempore hoc reſtitues regnum iſrcelunit mbuli.act .i. quare xpriſti reſponſio ad ilrmniditilud de quo loquimur non poteſt cōuenienter aptari/ et hec ſunt proprima et quarta concluſione.Ex quibus conſiderationibus et aliis ſupradictis patet ſolutio ad omnia ſuꝑ1ꝰ allegata ⁊ ad vtroqꝫ partem inducta/ ⁊ hec de primo articulo ſufficiat Seqͥtur de ſecūdo/ in quoſimul ꝯfuſe tractabo de tercio/ cauſevicti-