maieſtate ſigna prouidentie temporalis. de qua ſcriptum eſt. Abſqꝫ regali prouidentia impoſſibile eſt pacem rebus dari Hec autem regia merieſtas ⁊ eiꝰ temporalis ꝓuidētia/ lune merito comꝑatur/ proptertres conditiones quas in ea ſenſibiliter experimur. ¶Eſt enum lunaſcd̓m yſidorum imitatrix ſolis/ dn̄atrix maris. ⁊ miniſtra roris. In quibus deſignātur tres excellentie q̄ debent regali ꝓiudentie ſpecialiter conuenire In imitatione ſolis id ēſpiritual̓ claritatis fulgor clare prudentie. In dominatione maris. id ētēporalis mutabilitatis vigor ineigne potentie. In miniſtratiōe roris.id eſt viſceralis pietatis/ dulcor vere clemētie Hec ſunt ſigna que in luna nr̄ai. id ē ī regali ꝓuidētis nūc domino ꝯcedēte videre ſperamꝰ Vt ꝑeiꝰ prudētiā cloreſcat veritas/ in diſcernendis iudicijs. Vt ꝑ eiꝰ potentiā ferueſcat ſeueritas/ in corrigēdisvicijs. Vt ꝑ eiꝰ clementiā dulceſcatſcrenitas in ſubleuādis miſerijs/Speramꝰ igitur ꝙ per regis noſtriprudentiā clareſcet veritas in iudiciis diſcernendis. iuxto illud quod inꝓuerbis ſcribitur. Rex qui iudicatin veritate/ thronꝰ eiꝰ ineternum firmabitur. Speramꝰ inſuꝑy ꝑeiꝰ potētiā ferueſcet ſeueritas in viciis corrigendis/ ⁊ ſit de eo verificabitur illud qd̓ ibidē legit̉ Rex qui ſedetin ſolio iudicij ſui. id ē ſua regali potentia atqꝫ ꝓuidentiadiſſipat omnemalū. Et notanter dictū eſt oē melum/ ut detur intelligicY regia ſeueri5§tos non debet vnū malū diſſipare ⁊aliud diſſimulore. ſꝫ ſine perſonarūacceptiōe omne malū punure. Et inhac punitione nō bonum nature / ſꝫmalū culpe in homibus ꝑſequiSperamꝰ denqꝫ ꝙ ꝑ eiꝰ clemētiādulceſcat ſerenitas in miſeruo ſubleuandis. vt cum ſancto iob dicere valeat. Cū ſederem quaſi tex circūſtante exercitu/ eram tn̄ merentiū cōſolotor. Ad regis enum noſtri clemētiāꝑtinet vt ſeueritatem iuſticie ꝑ ſerenitatem mīe temꝑet. ⁊ ſicut illamꝯtra ſuꝑbos ⁊ rebelles maxime cōtra hereticos ⁊ infideles. contra ſciſmaticos. ⁊ ecce aduerſcintes; ſic iſtōin humiles et ſubiectos exerceat. ut⁊ illud p̄coniū ꝯueniat. qd̓ in lciudēoptimi principis ab egregio portadictum eſt. Parce ſubiectis ⁊ debellare ſuperbos Huis itaqꝫ virtutū titul̓ īſignitꝰ/ dignꝰ ei̓t rex noſtergladiū acciꝑe nō ſua quidē ſꝫ diuinaauctoritate/ net ꝓ queicūqꝫ cauſai / ſedꝓ tuitiōe iuſticie/ ⁊ ecc̄ie defenſiōe utmereat̉ illud audire qd̓ iude machabeo ſtrennuiſſimo diuine legis zelatori dictū eſt. Accipe gladiū ſāctummunꝰ a deo quo deicies aduerſariosppl̓i mei iſrl̓. id eſt pplī xpīamGaudeat igit̉ ecc̄īa ⁊ nos cū ea ꝑit̓exultemꝰ/ quia ſereniſſimꝰ ac ſtrēnuiſſimꝰ romanoꝝ rex huit ſcicri generali ꝯſilio huiliter voluit ītereſſe. nōq̄dē ut p̄ſit/ ſꝫ vt ꝓſit. nō vt ſpūalio⁊ ecc̄iaſtica negocia hic tractāda regia auctoritate diffinicit. ſꝫ vt ea q̄ ſynodali determīatiōe diffinita fueritſua ptōte defēdat. Nō deniqꝫ quaſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten