corrumpitur ab aliquo/ cū corruptio ſit q̄dā mutatio: hic at nō appareta quo fiat iſta corruptio. Sili̓s eciādifficultas eſt de corruptiōe ſpēꝝ ſēſibiliū in medio uel organo Dehac at difficultate probabiliter dicip̄t ꝙ quantūtūqꝫ aliqua entia p̄terdeū ſint ꝑmanentis nature/ ⁊ naturaliter diligāt ſe ꝑmane̓/ tn̄ nō pn̄tꝑmanere ſine cōſeruante. Licet autēdeꝰ ſeip̄o ſolo poſſet omīa ꝯſeruare.tn̄ naturali modo multa indigent alio cōſeruante quō remoto ip̄a continuc fluerent in non eſſe ſine alio corrupente. ⁊ aliqua cicius ⁊ alia tardius ex ſue nature cōditione. Sicut lumen cōſeruatur a luminoſo/ quo remoto lumen corcūpitur vel ſcd̓m aliquos ſubito. uel ſcd̓m alios ſucceſſiue licet ſine notabili duratione. etſic eſt mutatio ſeu corrupbo. ⁊ noneſt mutans aut corrupens/ niſi ſolūꝑ accidens ſcꝫ remouens ꝯſeruans/ſicut dicit ariſtotiles in quarto phiſicoꝝ/ ꝙ in motu grauis deceſum prius detentiſurſum eſt aliqd̓ mouensaccidens ſciꝫ remouens prohibēsSic igitur in ꝓpoſito quia habitusgenerantur ex actibꝰ ⁊ ex eis intenduntur et conſeruantur. ideo remotis et ceſſantibus illis continue corrūpuntur aliqui cicius et aliqui tardius ſcd̓m ꝙ ſunt nature permanetiores. ſicut dicit ariſtotiles ſcd̓o ethicoꝝ. ꝙ habitꝰ morales ſunt permanentiores diſciplinis.Tercia ꝑs de habituū inclinatiōeDe inclinatiōe vero hobituū ſciedum ꝙ ideo ponūtur habitus eſſe īpotentia actiua. qꝛ exꝑimur ꝙ ceſſētibus actibꝰ ipſe potentia ē ad acoꝯſimiles ꝓmor ⁊ inagis ītlinata.ꝙ nō eſſꝫ niſi ex prioribꝰ actibus aliquid relinqꝛ etur in ea īclinas ad ſequentes actꝰ. hoc at vocatur hītꝰ.Ideo patꝫ ꝙ hobitꝰ īclinat potentiaad actū. ⁊ cū ipſci cōcurrit ad producendū ip̄m ꝯſile̓m ⁊ eiuſdē ſpecierigenere nature cū actu priori hītu generante Sꝫ circa hoc eſt mognodifficultas cū talis hītus ꝙ diu menet ſꝑ ſit pn̄s potentie. ymmo ſubiectiue in ea/ quore magis vna viceītlinat ⁊ ꝓducit actū ꝙ alia. qͥd cūapproximatio nec alia circūſtantiodeficiat que videātur ad actu requiri appuret ꝙ ſtāte hrtu cōtinue deberet actꝰ produci/ cuiꝰ oppoſitū experimur Cōſimilis quoqꝫ difficultoseſſe videtur de ſpecie intelligibili ſiipſa in ītellcū ponatur. Ad qd̓rn̄deri p̄t ꝙ talis pn̄tia ſeu approximatio hitꝰ ad potentiam nō ſufficitad hoc ꝙ ip̄a ꝑ hmōi hītum ꝯtinueproducat actū. Num licet tal̓ hītꝰſit agens naturale ⁊ natuuliter mōueat. in in ptōte ip̄ius potentie eſtvt ꝑ hmōi hītum eigat ꝓpter quodſecūdo ⁊ tercio de aīa frequenter dicit philoſophus. ꝙ habitibꝰ vtmurcum volumus. ⁊ per conſequens inpoteſtate noſtra eſt talibus non ſemper vti. ſed nunc vti iſto ⁊ non alioſicut placet voluntati. Vndepatet ꝙ licet intellectus in intelligēdo / ⁊ habitus intellectualis eī cōproducēdo ſit egens naturale/ tamē vtrūqꝫ dependet a voluntate quo ad