Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
108r
Einzelbild herunterladen
 

iudiciū illiꝰ iuſtitie. quā facturꝰ eoin futuro Ideo ſequit̉ Et untresin iudiciū ſeruo tuo Ego enīſum dignꝰ vocari amitꝰ vel filiꝰ tuus. ſꝫ tn ſeruꝰ tuꝰ ſū. mīa īdigeo.ad te fugitiuꝰ redeo. pace qꝛoNō ergo in futuro intres mecū in diſtrictūiudiciū. qꝛ ego volo iitrare tecū. Intrāt ī iudiciū dn̄o. qui iuſticiā ſuaiactātes de ea p̄ſumūt Quibꝰphetō dicit dn̄s. Quid vultis mecūiudicio ꝯtendece? Oēs dereliquiſtisme ſit ego. ſꝫ iuſticiā meā corāme/ nulla reputo/ Q iuſtificabit̉ īꝯſpcū tuo oīs viueo Qꝛ ſiapd̓ ſe quis ſuo iudicio iuſtificet̉ / inoīs ī mortali corꝑe viuēsiuſtificabit̉ ī ꝯſpcū tuo. qꝛ iterioraocculta hoīs vides. in quibꝰ nemobn̄ plene iuſtꝰ mūdꝰ ē tuo iudicioquātūlibet ſcūs hoībꝰ videat̉ Ideopaulꝰ cūt Nichil michi ꝯſcius ſū. ſꝫ in hoc iuſtificatꝰ ſū. Vel ītelligiSt/ꝭ iuſtificabit̉ inſpcū id eſt intui ꝯꝑatione/ ſolū oīs. ſꝫ necoīs viuēs eciā agelꝰ. qꝛ ſolꝰ drꝰ eſtin quo pcc̄m cadere p̄t. in cuiꝰſpectū. eciā aſtra ſūt mūda Nonergo in tres merū ī iudicio rigoroſoſꝫ mecū pie ac mīorditer age. Qoꝑſecutꝰ ē inimicus id ē dyabolꝰ velquiſqꝫ aliꝰ aduerſariꝰ aīam inea humiliauit in terra vitā ineamHoc ē. quātū in ſe fuit vt celeſtia relinqueret terrena ſaperet inclinauit. Et iterū Collocauit me inobſcurꝭ id ē ī pccōꝝ tenebris ſicutmortuos ſcl̓i id eſt ſicut ceteros peccatores ſpūaliter viuētes/ ſꝫ ſecu16 8lariter in pcc̄is moriētes Ideo ā̄xictꝰ ēſuꝑ me ſp̄omeꝰ: ī me turbatū ēcor meū Sꝫ eate poſtꝙͣ triſtia receſſerūt/ lcta ſequūtur. poſtꝙͣ q̄xiatusfui turbatꝰ multiplice īimici tēptationē/ letꝰ ſcūs ſū ſpūalē deiſolationē Quia memor ſui dieꝝtiquoꝝ / ſcꝫ dierū eternoꝝ/ hoc ē tuceternitatis diuīe/ cuiꝰ incoria meixima cauſci ē ſpūalis delcātionis etleticie Vn̄ ſcriptū eſt Menior fui dei delcātꝰ ſū Nec ſolū in diebus eternus ſcu rebꝰ īuiſibilibꝰ. ſꝫ eciā ī cregturis tꝑalibꝰ/ te eternū/ īuiſibilē deum/ ꝯtemplatꝰ ſū. meditatꝰſum ī oībus oꝑibꝰ tuis: ī ftīs manuū tuaꝝ meditabar Queſiui in operibꝰ artificē. in creaturis treatorein rebꝰ factis/ te taꝝ mirabilē ꝯditore. Creatura tua ſcā ē michi ſpecu. vt in ea te ꝯgnoſcere deū ineūqꝛ vt ait apl̓s. īuiſibilia dei per eaque facta ſūt/ ītellca ꝯſpiciūtur/ ſēpiterna quoqꝫ ꝟtꝰ eiꝰ diuītas. Etideo Expandumanus meas adte Quia in operibꝰ tuis ꝯgnouiomnia bona ſunt / non a ſe / ſed ate tueqꝫ bonitatis ꝑticipatione bona exiſtāt. ideo tibi gracias agens/exꝑandi in orone manus meas adte/ tanꝙͣ ad bonorū oīm largitorēEt aīa mea ſicut terra ſn̄ aquatꝭbi ſolū ad te expādi manꝰ corporis mei. ſꝫ. oēs vires Et mitrito. qꝛ aīa mea a te derelicta. eſtſicut terra ſn̄ aqua Ideo debet ſead te expādere. ſibijpſi/ ſꝫ tibiadherere. qꝛ ſeip̄am/ ſꝫ tu ſolꝰea potes rore gr̄ę irrigare. Sicut