Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
107r
Einzelbild herunterladen
 

ꝓpria ꝟ̓tute diffido. Ideo auxilium mīe tue refugiū miſei̓e mee queres/ ad te clamādo fugio dicēs Deꝓfundis clamaui ad te dn̄e Nonſolū de exterioribꝰ labijs oris/ ſꝫ deꝓfundis uitimis cordis latrimisclamaui ad te Quid clamauiꝰ Domie exaudi vocē mea Dein̄ alijs⁊6bis idē repeto Ficit aures id eſt auditus clemētie tue/ intēdentes ī vocem dep̄catioīs mee/ Nec fruſtraſepe iteꝝ. atqꝫ iteꝝ. varijs ꝟbiseadem oronis deuotionē explicoqꝛ ad exprimēdū mētis mee affectum/ ſufficit organū nice vocie.nec deſideriū cordis ſcitis p̄t depromere līgua carnus Nec īmerito adte clamo de ꝓfundis cordis. inteſſe ſentio in vno ſolū ꝓfundo.ſꝫ ī pluribꝰ ꝓfūdis fluctibꝰ/ īterioris exterioris miſerie/ diu ſū invia huiꝰ miſea̓bil̓ vite ſic defūdis clamat/ de ꝓfūdis ſurgit. necip̄e clamor diuī ꝓfūdi oeē ſinit.qꝛ vox hꝰ ꝓfūdū penetrat. addei aures vſꝫ ꝑuenūit Ecōtra vero valde ī ꝓfūdo maloꝝ ſūt. necad te clamant. ſe viderint cotidioinus pcc̄is īiquitatibus obrutosoppreſſos/ ſꝫ potiꝰ illos irridēt quieos ad te clamare monēt Hoc efundū malorū. de quo ſcriptura dicit. Icc̄or venerit ī ꝓfundū ꝯtēprūt Abſit hoc a me dn̄e / ſꝫ ad te clamo de ꝓfundis cordis oīmqꝫ uiteriorū viriū/ vt me clemēter eripiasde ꝓfundis īiquitatū A ſi īiquitates obſeruaueris dn̄tI dne qͥs ſutinebit? O magnū ꝓfundū O abyſo.ſus multa/ ꝓfunda valde/ nimiſqꝫꝑiculoſci. Etec eium vndiqꝫ oībuscircūſpectis. nullum bonū. ſꝫ vbicmalum vidēs. cateruas celerū meorū cernans/ nimirū paueſcēs exclamo O dn̄e ſi iniquitates obſcruautris/ id ē ad vidcam eternam ſeruoueris. dn̄e quis ſuſtinebit te iudicē? tantum ego ſolꝰ ſuſtineboſed nec quis aliꝰ. qꝛ nullꝰ aliꝰ eſt (niſi ſeductꝰ veritate vacuꝰ) qui ſeꝯgnoſcat pcc̄ōrem Na ſi dixerimꝰqꝛ pececitū habemꝰ. noſipſos ſeducimꝰ. veritas in nobis eſt. ergo p̄ſuma de mea iuſticis. ſꝫde tua mia¶ Qa apud te ꝓpitiatioē Si ūiquitates ſit obſeruures.vt carū iudex ſclꝰ eſſe velles. eſſenolles mīore. vtqꝫ nulla michi eſſet ſpes/ nulla ꝯſolatio. Sꝫ ideodeſpero. qꝛ apud te ē ꝓpitiatio Etꝓpter lege tuā Legem amoris etFracie/ in qua das reis veniam Iultinui te dn̄e patiēter ſperās. et ſperando expectans tuam miſericordiam Et hoc domīe. qꝛ omnia noſtinon ſclum tibi confiteor/ ſed eciamalijs. vt omnibꝰ notum ſit maīſeſto dicensSuſtinuit anima mea īverbo eiꝰ Cuiꝰ eiꝰ. In ꝟbo eiꝰ.cuiꝰ verbū fallit nec falliturin verbo homīs qui mendax eſt. ſꝫin verbo dei qui verax eſt. Vn̄ ſubditur. Sꝑquit aninia mea in domino/ non in homīe. ſed in deo ſperauit. qui verbo ſuo infullibili/ perpeccatorum venia/ regni celorū gloriā repromiſit Sperauit īqua.A cuſtodiā matutīa uſꝫ ad nogē