ſenſualitas mea vexantur illuſionibus dyabolicis. nec ſolum pecco ꝑcarno infirmitatem/ ſꝫ ꝑ dyabolifatigationē. Quid plurā. Nō ſolūlumbi carius mee/ ſꝫ eciā vires aīemee replētur illuſionibꝰ Illuſionesenum aīe infinite ſunt. que aliquando vix orare ſinūt. ⁊ ita non eſt intoto homine/ vnde plena ſit leticiaplenum cordis ſabbatum/ plena requies/ donec anima illuſionibꝰ exuatur. ⁊ corpꝰ ſcinitate ī mortalitatisinduaitur. Propterea domat apoſtolus. Infelix ego homo: quis meliberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Etideo non īmerito afflictꝰ ſum corpore ſimul ⁊ aīmā. p̄fatis vexatꝰmiſerijs/ ⁊ in̄ huīliatꝰ ſū numisq̄ppe qꝛ prius ſuꝑbꝰ era iumis. ⁊ꝓpterea/ rugiebam ⁊ gemitu cordismei Gemitꝰ/ corde. ⁊ rugitus/ voce ficri ſolet. ego vero nō voce ſꝫ gemitu rugiebam/ id eſt cum magnodeſiderio aīe ꝯſolationem querebā.non in verbai oris mei / ſed in gemitu cordis prorupens Eſt enim gemitus cordis ⁊ gemitꝰ carnis Omnis gemitus qui de exterioribꝰ eſt/carnus ē. qui vero pro ſubbato id epro ſpūali requit. quā caro non obtinet/ cordis eſt Et quia hunc gemitum non homo nouit/ ſꝫ deus Ideodn̄e ante te omne deſideriū meū?⁊ gemitus meꝰ ⁊ te non eſt alſconditus ſſꝫ merito exauditus. qꝛ piuseſt. ⁊ non pro terrenis. ſꝫ pro celeſtibus. Sit ergo dn̄e deſideriū meum ante te/ id eſt tibi gratum ⁊ atceptabile/ audi ⁊ exaudi deſideriummeū cum gemitu into/ accelerai domine ⁊ exaudi cito. qꝛ Cor meū ꝯturbatum eſt. ⁊ pauore at terrorecuſſū/ ⁊ hoc ideo. quia dereliquitme virtus mea ſſꝫ virtus illa. quāhabui ante pccn̄/ ſi enm hec māſiſſet/ nichil timeret Sꝫ cur hec dereliquit̉ qꝛ eciā reliquit me lumen oculorū meorū. ⁊ ipſū non eſt mecū.qꝛ tu deꝰ meꝰ. qui es lumen verū.quod illumīat oēꝫ hominē veniētēin hūc mūdum/ tu qui es ſpūale lumen oculorū meoꝝ intellectualiū/non es mecū ꝑ gracia. ſꝫ dereliquiſti me propter culpā meā Sed hactenꝰ domine tibi ꝯfeſſꝰ ſū mala queinterius patior/ nūt aūt plango eaquibꝰ exterius crutior. Nam amicimei ⁊ proximi mei aduerſū me appropinquauerūt ⁊ ſteterūt Hij quimichi eſſe debuerant ad humanuſalaciū. ſūt michi ad cumulū paſſionū¶ Et qui iuxta me erant tāꝙͣ cmici⁊ ꝓximil a lōge ſteterūt tꝙͣ hoſtes⁊ adu̓ſarij Et mei̓to receſſer̄t a meqꝛ peccādo receſſi a te Merito ꝑdidihuanā amiciciū. qꝛ ꝑdidi dinai gracia Nō ſolū trucior q ꝑſecutiōe hoīꝫ/ſꝫ a tēptatiōe demonū Nā vī faciebat q̄ qͣre. an. m. Deones eī qͥ animā mea qꝛūt ad eternā dapnationē. vī michi faciūt ꝑ maligna teptationē. ⁊ nō ſolū ꝑ ſeip̄os ſꝫ ꝑ mīſtres ſuos de qͥbꝰ dicit̉ Et qͥ inqͣrebāt mala mithi locuti ſunt vanitates. ⁊ dolos tota die meditabant̉Hij q̄ amici ⁊ ꝓximi eē debueratīquirebāt mala mithi/ meditōdo cōtra me doloſci. ⁊ vanai loquūt̉/ id ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten