Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
100v
Einzelbild herunterladen
 

ſenſualitas mea vexantur illuſionibus dyabolicis. nec ſolum peccocarno infirmitatem/ ſꝫ dyabolifatigationē. Quid plurā. ſolūlumbi carius mee/ ſꝫ eciā vires aīemee replētur illuſionibꝰ Illuſionesenum aīe infinite ſunt. que aliquando vix orare ſinūt. ita non eſt intoto homine/ vnde plena ſit leticiaplenum cordis ſabbatum/ plena requies/ donec anima illuſionibꝰ exuatur. corpꝰ ſcinitate ī mortalitatisinduaitur. Propterea domat apoſtolus. Infelix ego homo: quis meliberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Etideo non īmerito afflictꝰ ſum corpore ſimul aīmā. p̄fatis vexatꝰmiſerijs/ in̄ huīliatꝰ ſū numisq̄ppe qꝛ prius ſuꝑbꝰ era iumis.ꝓpterea/ rugiebam gemitu cordismei Gemitꝰ/ corde. rugitus/ voce ficri ſolet. ego vero voce ſꝫ gemitu rugiebam/ id eſt cum magnodeſiderio aīe ꝯſolationem querebā.non in verbai oris mei / ſed in gemitu cordis prorupens Eſt enim gemitus cordis gemitꝰ carnis Omnis gemitus qui de exterioribꝰ eſt/carnus ē. qui vero pro ſubbato id epro ſpūali requit. quā caro non obtinet/ cordis eſt Et quia hunc gemitum non homo nouit/ ſꝫ deus Ideodn̄e ante te omne deſideriū meū? gemitus meꝰ te non eſt alſconditus ſſꝫ merito exauditus. qꝛ piuseſt. non pro terrenis. ſꝫ pro celeſtibus. Sit ergo dn̄e deſideriū meum ante te/ id eſt tibi gratum atceptabile/ audi exaudi deſideriummeū cum gemitu into/ accelerai domine exaudi cito. qꝛ Cor meūturbatum eſt. pauore at terrorecuſſū/ hoc ideo. quia dereliquitme virtus mea ſſꝫ virtus illa. quāhabui ante pccn̄/ ſi enm hec māſiſſet/ nichil timeret Sꝫ cur hec dereliquit̉ qꝛ eciā reliquit me lumen oculorū meorū. ipſū non eſt mecū.qꝛ tu deꝰ meꝰ. qui es lumen verū.quod illumīat oēꝫ hominē veniētēin hūc mūdum/ tu qui es ſpūale lumen oculorū meoꝝ intellectualiū/non es mecū gracia. ſꝫ dereliquiſti me propter culpā meā Sed hactenꝰ domine tibi ꝯfeſſꝰ ſū mala queinterius patior/ nūt aūt plango eaquibꝰ exterius crutior. Nam amicimei proximi mei aduerſū me appropinquauerūt ſteterūt Hij quimichi eſſe debuerant ad humanuſalaciū. ſūt michi ad cumulū paſſionū Et qui iuxta me erant tāꝙͣ cmici ꝓximil a lōge ſteterūt tꝙͣ hoſtes adu̓ſarij Et mei̓to receſſer̄t a meqꝛ peccādo receſſi a te Merito ꝑdidihuanā amiciciū. qꝛ ꝑdidi dinai gracia ſolū trucior q ꝑſecutiōe hoīꝫ/ſꝫ a tēptatiōe demonū faciebat qͣre. an. m. Deones animā mea qꝛūt ad eternā dapnationē. michi faciūt maligna teptationē. ſolū ſeip̄os ſꝫ mīſtres ſuos de qͥbꝰ dicit̉ Et inqͣrebāt mala mithi locuti ſunt vanitates. dolos tota die meditabant̉Hij amici ꝓximi debueratīquirebāt mala mithi/ meditōdotra me doloſci. vanai loquūt̉/ id ē