mecum iudicio contendere. omnesdereliquiſtis me dicit dn̄s. Non ſicautē nō ſit ego inutilis ſeruus tuꝰ/de iuſticiā meritoꝝ meoꝝ penitꝰ diffidens. ſꝫ licet ſepe dereliquerim teconſortia viciaqꝫ peruerſoꝝ hoīm ſequēs. tamē nūc de multitudine miſerationū tuarū ſperans cū humiliscōfeſſionis inſtantia ad te ꝯfugio dicens Iudica me deꝰ/ id eſt cū miſericordia corripe me. et diſcerne cauſaimra de gēte non ſcā/ ab hoīe īiquo⁊ doloſo erue me Hoc eſt ita iudicame/ vt diſcernas merita que mithiecut vite vel mortis cauſa a meritiogentis non ſcē. ⁊ ita diſcerne cauſāmeritorū. vt eruais me a multitudine hoīm peruerſorū. ab hoīe īquocōtra deū/ ⁊ doloſo ꝯtra ꝓximū. abhoīe iniquo/ qui mala facit aperte. ⁊doloſo qui mala facit occulte Hec eſtgens non ſancta cū qua michi par ēinfirmitas; ſꝫ diſpar voluntas. diſpar voluntatis deſideriū Ideo petodn̄e vt cib ea celtriter eruas me­ ⁊in pn̄ti ne ab ea corrupar culpobiliter. ⁊ in futuro/ ne cū ea dampner eternaliter. Sed heu infelix ego vtinam eripias me a meipſo. quia innie eſt animalis homo. a quo meſeporare nequeo. De quo alibi oratpſalmiſta Cripe me dn̄e ab hominemalo. Idro eciam peto vt eripiasme ab hoc hoīe īiquo ⁊ doloſo Hoceſt carnalitatis animalitatis vl̓ ſenſualitatis iniquitate et doloſitate ſepe rationalis/ voluntatis deſideriūꝑturbante. ne me īiquū et doloſumfuciat. et iugat cum gente nō ſanctoIANet hoc peto ſolus/ ſed hoc ſuppliciter orat eccleſia tua in hoc pſalmōpro viuuerſis membris eius. Ipſci ſiquidem gemit in terris vidensplurimos malos cōmiſceri cum bonis. ⁊ cum tritico creſcere zizania.et omnua vtriſqꝫ eſſe communia etpermixta/ quantum ad bona velmala nature aut fortune. ſed nonquantum ad merita ⁊ dona gracie.futuraqꝫ premia glorie. Quapropter optat finale iudicium in quo fietſeparatio mulorum a bonis. et bonorum glorificatio reiectis malis.interim autem monet ne inter preſſuras ſeculi et temptationes dyaboli deficiamus ⁊ a deo retrahamur.ſed letemur in eo. et ſuo iudicio cauſam meritorum noſtrorum ꝯmittamus. ac in ſpe ſue miſeticordie deſiderioqꝫ premiorum ſuorum conſolemur. Merito ergo domie/ hocdocunientum eccleſie tue ſequens/in cauia mea/ iudicium tuum petoet ad te iudicem ſupremū appellodicens Iudica me deus et diſcernecauſam meam de gente non ſcā: abhoīe īiquo ⁊ doloſo erue me Nampropter tria que hijs notantur verbis humanū habeo ſuſpectum iudicium. ideoqꝫ ad diuinum recurrerecōpulſus ſum. Propter teſtium falſitatem. quia ſepe gens non ſancta teſtis e. propter iudicum iniquitotem. quia ſepe homo iniquus/ iudex ē. propter aduocatorum ⁊ procuratorum doloſitatem. quia ſepehomo doloſus aduocatus vel procurator eſt. Econtra vero in diuino