Incipit deuota meditatio domini petri epiſcopi cameracēſis ſuperpſalmū In tedomine ſperaui. nonconfundar in eternum: in iuſticiā tu⁊ libera me. Inclina ad me auremtuam: accelera ⁊ ceterā.erret me domine deus meꝰ/ terret me vita meā/ terret ⁊ ⁊ morsmea. Terret vitā mea quia infructuoſciet ſterilis. Terret mors. quia doloroſai ⁊ horribilis. Terret pn̄s vita. quic bacus bonis. Terret morsfutura. quia plena malis. Heu memiſerum. terribilis eſt preſens vitri. terribilior mors tranſitoria. terribiliſſima mors eterna. ideoqꝫ viuere erubeſto et non pertimeſcoEt dum tedet animam meam vitemee. amplius tedet et piget mortis mee. Quid ergo. Nunquidideo deſperabo? Abſit Sed dicamcum pſalmiſta dauid. In te domine ſperaui. non confundar iēternum. Conuenit timori ſpem iungere Congruit ergo timori terroriqꝫ meo pſalmꝰ iſte. cuiꝰ titulꝰ eſt. infine pͣs dauid pro extaſi O me felicem/ o terqꝫ quāterqꝫ beatum. ſi infine dierum meorum cum ſācto dauid hūc pſalmū cantare balea ꝓ extaſi / hoc eſt pro pauore malorummeoꝝ. vt ſit mala mea paued/ ꝙ debona dei mīa non diffidam. Sedſic aſſit humana turbatio/ vt non abſit diuina cōſolatio Ꝙ ⁊ de malismeis pauens timeam/ hoc meum68eſt. ſed ꝙ bona ſperem/ donū dei e¶Vtinam ergo extaticum terrorem. vtinam terrificum timorem timidūqꝫ pauorem meum/ ſpes modeſta comitetur ⁊ temꝑet: vt ſit dicēre audeam In te domine ſperaui. etbene in te non in me/ non in mea ſꝫin tua virtute ſperaui. quippe quiamaledictus eſt qui confidit in homine. Quia confuſus eſt qui ſpem ponit ī humana potentia ſeu virtute.ideo quia in te ⁊ tua diuina virtuteſperaui. non confundor ieternumQuid eſt ineternum non ꝯfundar?niſi quia eternam confuſionem nonpaciar. Eſt erum temporalis quedam confuſio que valde prodeſt. illa videlicet perturbatio animi conſiderantis pecccta ſua. ⁊ ex conſideratione horrentis/ et ex horrore erubeſcentis. et ex erubeſcentia corrigetis. Hat igitur cupio deſideroqꝫ cōſundi. vt ab eterna confuſione valeam liberari. ideoqꝫ ſuppliciter deprecor. in iuſticiā tua libera me Vede et iterum ve mithi domine/ quianon in mea ſed in tua iuſticiā potesme liberare. quia meam non inuenus niſi ſuperbam et falſam. et illi ſimilem de qua dicitur ignorētesdei iuſticiam et ſuam volentes conſtituere. iuſticie dei non ſunt ſubiectiSi ergo attendis ad iuſticiam meam dampnes me. ideo in iuſticiāmea non liberas. Nam iuſticia hominis eſt/ qua ſuis viribus putat ſeiuſtificari/ non credens gratis ſaluariAbſit a me dn̄c cibſit a me hec iuſtitic obſecro/ heu veriꝰ/ iuſticia ſeuiſſiā.