na ex deo eſſe per miſericordiam.ibi. Dn̄e in celoOli emulari Titulus pſalmus dauid. Pſalmus iſtetotus eſt de correctione morum ⁊ velut ſalubre antidotum contra illorū errorem qui murmurantde flore malorum ⁊ labore bonorūquaſi omnia caſu agantur. docenshec inferiora diuina prouidentia gubernari/ non caſu tractari Et primomonet ecca in cuius ꝑſona loquiturpropheta nt quis malignates imitetur. ſed quicquid boni ſperatur &dn̄o poſtuletur/ a quo profuturā eteterna donātur. Scd̓o dicit malosſuꝑ bonos inuidia torqueri. ibi Obſeruabit peccator Tercio tractat iuſtum hic nunꝙͣ deſeri. p̄mia bonorūet penas malorū ꝯmiſcens cū uniteriectis adhortatioībꝰ. ibi Iunior fuiOmine ne ī furore Titulꝰpſalmꝰ dauid in rememoratione ſabbati Pſalmus ilte eſt dauid id eſt peītentis. habitꝰin rememoratioē ſcibbati id eſt eterne requiei quam habere deſiderāt/ ⁊perdere formidat. Monēs ergo adpenitentiam primo ꝑ penaꝫ ſūmatim dictas captat dei miſericordiāSecundo ponitur norratio in quamultiplicem numerat miſeriam. ibiPutruerunt. Tercio quia inter totmala ſperauit ī dn̄o. affirmat ſe audiendum cum emendationis comemoratione. ibi Quonium in te dn̄eQuarto ponitur exultatiua concluſio de ſalute. ibi Ne derelinquas meVnde a lacrimis ⁊ oratione incipiFoens. ſicut in alijs pſalmis penitentialibus in exultatione termunatur.vt certa ſpes ex hoc imitōtibꝰ deturIxi cuſtodiam Titulus. Infinem canticum dauid proyditum Legitur in ꝑalypominon ꝙ artha dn̄i reducta a p̄hiliſteis. dauid ante eam conſtituit catores quatuor milia et totidem ianitores; quibꝰ prefecit filios chore Tantoribus vero prepoſuit ducentos octoguita ⁊ octo viros iter quos fuecūt. aſap. ema. etham ⁊ yditu. quorum noīa eſdras frequenter poſuitin titulis tum ꝓ honore miniſterij.tum ꝓpter noīm interpretationes.quibus ſubiectorū pſalmorū intellectus pandūtur. Vnd̓c huius pſalmiaꝑitur ſenſꝰ ꝑ hoc nomē yditū. qd̓interp̄tatur traſiliēs eos. ſcꝫ remenentes in ſeculo. hereteqꝫ terrenis.de quo tranſiliente eigitur hic Docetenī pſalmꝰ ſte a dilectione ſeculi adlege dei ⁊ inde ad eternitatē mētetraſilire Et qꝛ hoc locundū eſt mētilicet graue ſit carni / ideo pſalmꝰ iſtedicit̉ caticū. qꝛ hic fit mētio de eterna bectitudine Monet autē hic pſalmꝰ tranſiliētē terrena inter blaſphemos ⁊ īiquos lingue continentiameruare/ certamuia ⁊ rixas cōprimere/ qꝛ hoc ſilentiū ei multū eſt vtileUn pº agit de ꝯtinētia lingue īterblaſphemos ⁊ calūpnioſos / ⁊ optat noſcere finē vbi hec nō ſunt Secūdo dicit quo oēs ſint ſub vanitate⁊ caſu / vn̄ oppoīt ſe expectare dn̄mpetēs liberari. ibi Veruptn̄ in ymaigine. Tergo īter tot mala petit ſibiij.