CLXXXVIFO.
calefacio cis. facit. tepefaciocis. cit. acuit penultimā in ſecunda ⁊ tercia perſonis. Siaūt corrumpat̉ a in ibreuemhabet accentū. vt inficis cit.Ideꝫ d̓r de fideiubeo bes. bet.cum iubeo pͥmam habeat breuem. Iteꝫ vſucapio pis. pit.acuit penultima in ſecūda ettercia ꝑſona. Item ſatiſdareacuit penultimā cū deberet eācorriꝑe ſicut venūdare et circūdare. Hoc aūt accidit qꝛ īdigeſto ⁊ in alijs libris aliqn̄diuidit̉. vt reus debet adeſſeſatiſqꝫ dare. Iteꝫ vicecomes⁊ archicocus ⁊ noīa numeralia. vt vigintiduo vigītitria.Fio etiam in cōpoſitis acuitvltimā in ſecunda ⁊ tercia ꝑſona. vt tepefio fis. fit. calefiolefis. fit. ⁊ ceteris. Itē q̄damvſualia latina acuut penl̓. cūſit breuis. vt lumbardia ſclauonia vngaria ⁊ romania ettartaria ⁊ rectoria ⁊ cancellaria pͥmatia lectoria barbariaſcolaria infirmaria foreſtoria hoſpitalaria ⁊ pͥoria ⁊ cōſimilia. que in vulgari ſonūhabent ꝓductum in quibusꝑ greciſmū videmur imitarigreca que ꝓducuntur. vt comedia tragedia elegia abatia theologia p̄latea ⁊ mariaEncleſis. id eſt inclinatioimutat naturalē accentuꝫ in
pͥncipio ⁊ in fine. in pͥncipioꝑ iſtas ꝑticulas. ſi num et nevt ſiqͥs nunqͥs et neqͥs. Iſteem̄ ꝑticule inclināt accentuꝫſeq̄ntis ſillabe ad ſe. ita ꝙ noeſt pͥncipalis ſuꝑ ſequentē ſil̓labā ſꝫ ſuꝑ pͥma. ꝓpter eādeꝫencleſim d̓r neqn̄ ſiqn̄ antepenul. acuta. cuꝫ deberet acuipenultima q̄ eſt lōga poſitione. Sil̓r aliqn̄ acuit antepe.cauſa ꝯſortij de ſiqn̄ et neqn̄⁊ ad differentiam huiꝰ ablatiui aliquanto ꝓpter theutonicos qui faciunt d̓ prot. Fitetiam encleſis in fine ꝑ hasꝯiunctiones qͣꝫ ve ne. que inclinat accentū p̄cedentꝭ ſillabe ad ſe vt legis ne. putas ne.cōmuniterue. ita ꝙ vltima ſil̓laba dictōis p̄cedētis acuit̉.⁊ ipſa encletica ſemꝑ grauat̉⁊ ſic corrūpit̉ ibi duplex accētus. qꝛ in dictōe p̄cedēti mutat̉ principalis accentꝰ qͥ eſſedeberet ſuꝑ antepenl̓. vel ſuꝑpenl̓. ⁊ ipſa ꝯiunctio encletica q̄ deberet acui grauat̉. qn̄qꝫ tn̄ nō inclinat accentū precedentis ſyllabe. qd̓ fit ꝓptercorruptione p̄cedentis vocalis. vt heccine cū deberet diciheccene. ⁊ corrupta eſt ſillabica adiectio. qꝛ nō erat d̓ ſb̓ſtantia dictōis. ⁊ hoc factuꝫeſt cauſa elegantie vel cauſaneceſſitatiſ. qꝛ nō eſt ponēdꝰ
E 2