De accentibus
Tres ſiquidem ſunt .ſ. mellica que attedit̉ in cantu et illiadiacet neuma qd̓ eſt cantꝰ.Metrica que attēdit̉ in ſcanſione metroruꝫ ⁊ illi adiacettempuſ. Significatiua ſiueꝓſaica que attēdit̉ in ꝯmuniẜmone ⁊ illi adiacet accentꝰ.¶ Sunt aut tres accentuspͥncipales .ſ. accentꝰ qui fit ꝑeleuationē vocis. vt in pͥmaſyllaba huiꝰ vocis dn̄s. ⁊ rep̄ſentat̉ ꝑ figura que d̓r oxia.ab oxi qd̓ eſt acutū. Grauisqui ſit ꝑ inclinationeꝫ vocisvt patet ī media ſyllaba ⁊ vltima huius dictionis dn̄s. ⁊exprimit̉ ꝑ figuraꝫ que dicit̉Baria. a barim qd̓ eſt graue:Aircūflexus ſit ꝑtim ꝑ eleuationeꝫ. ⁊ partim ꝑ inclinationem vocis. vt patet in penl̓.huiꝰ infinitiui amare. ⁊ ſi dubitat̉ de ipſo rep̄ſentat̉ ꝑ figuram que d̓r periphone. a periqd̓ eſt circū ⁊ phonos qd̓ eſtſonus. vel peripomene. a periqd̓ eſt circū et pomene qd̓ eſtflexuſ. Circū flexus hodie ponit̉ cum acuto neqꝫ eſt in vſunr̄o. Propter has tres ſpēstribꝰ cenſet̉ nominibꝰ. Dicit̉nanqꝫ accentus ꝓpter acutūtenor ꝓpter graue. tonꝰ ꝓpt̓circūflexū. vel ideo d̓r accentus. ab accinendo i. ad ſignificandū aliquid canendo. qꝛ
ad hoc eſt accentꝰ inuentus.vt ſignificatio dictionis melius diſtinguat̉. Tenor d̓r atenendo. qꝛ vna ſyllaba magis vl̓ minus tenet̉. Dicit̉ tonus quaſi ſonandi modus.¶ Regule de accentibꝰ ſunttales. Nulla dictio de natura acuit vltima niſi greca vtlibie ⁊ agathe. ⁊ hebraica vtDauid ⁊ Iacob. Iteꝫ nulladictio naturaliter breuis circūflecti debet. qd̓ modo accipit̉ ꝓ acui. Iteꝫ oīs dictio regit̉ vno ſolo accētu. Omnisdictio monaſyllaba ẜm communē vſum legēdi habet accentū acutū. vt fex lex lis rosOīs dictio biſſyllaba acuitpͥmam. vt virgo deus roma.Omnis dictio triū ſyllabaꝝet pluriū habes peul̓. naturaliter longā. habet accentū ſuper ipſam penultimā. vt fortuna habere poeta. Omnisdictio triū ſyllabarū et vltrahn̄s penultimā breueꝫ acuitantepenultimā vt dominusiuſticia. ¶ De ſecūda regula excipiunt̉ plura .ſ. ergo qn̄ponit̉ ꝓ cauſa ad differentiāſui qn̄ eſt cōiunctio illatiua.vt hoc facio ergo tui. modoacuit vltimaꝫ ꝯtra regulā debiſſyllabis. Puta qn̄ ponit̉ꝓ ſicut ad differentiaꝫ verbiputa in imperatiuo. Pone ꝓ