Capitulummis parcus in vino circa ablutionē: ſed tm̄ ca-piat: vt ⁊ os ⁊ labia que ſpeciebꝰ ſacramētalibꝰfuerūt humectata: ſufficiēter ablui poſſint: ⁊ vtetiaꝫ ꝑ labia ſic abluta: poſſit ablui exterior ꝑscalicis: ſpeciebꝰ ſacramentalibꝰ prius humefa-cta. Ualde autē cauendū eſt: ne ſacerdos ſitnimis ꝓlixus in dicto modo agendi: vt non generet tediū aſtantibꝰ Ne ſit etiā in modo agen-di ſingularis ꝯtra morē ⁊ cōſuetudinē dioceſisvel religionis ſue: vt aſtantes nō ſcandalizent̉de ſua ſingularitate: vel de alijs ſacerdotibusqui illam ſingularitatē nō obſeruāt: ſuſpicāteseos errare.Quid agendū ſi ſacerdos poſt ſumptionē ſacraibiū IIIImenti corporis vel ſanguinis: vrgeat̉ ſputo veltuſſi aut ſcreatione.Sol̓. Ante ſumptionē ablutionis nullo modo exꝑuēdū eſt vel extuſſiendū aut excreandū: ne ſic ſpe-cies ſacramentales: et per cōſequēs ſacramētūeijciant̉: ſed ſputū vel quod vrget ad tuſſim autexſcreationē: retineat̉ vel tranſglutiatur. Siautē ex nimia violentia hoc fieri nō poſſet: ex-exꝑuatur vel extuſſiat̉ vel excreetur in aliquodvas aptum vel in calicē: ſi aliud haberi nō poſ-ſit: vel in pāniculū mundū: et poſtea materia illa ſi nō appareant alique ſpecies ſacramētalesin ea: cōburat̉: ⁊ cineres reponant̉ in ſacrario.Uerūtamē ſi ſacerdos ante inceptionē miſſep̄ſētiat ſe aliqͣ tali paſſione violenter moleſtari:tutius eſt vt a celebratione abſtineat. Si ꝟopoſt ſumptionē debite ablutionis qua ⁊ os ⁊ labia ſint etiā ſufficient̓ abluta: vrgeat̉ aliquo p̄-dictoꝝ: qͣꝫuis nō ſit ampliꝰ periculū: tamē ꝓpterreuerentiā maiorē ſacramenti: bonū eſt vt abſtineat qͣꝫtum poteſt: quouſqꝫ aliuꝫ potum vel ci-bum ſumpſerit. Si tamē nimis vrgeatur: eijciathuiuſmodi ſuꝑfluitates ad aliquē locū vbi non
pſ