Sol̓.
VIuotio in celebrante.Deuotio duobꝰ modis poteſt accipi. Primo: provoluntate prompte tradendi ſe ex dilectione ad ea quepertinent ad dei famulatū. Secūdo: ꝓ feruore dilec-tionis: quo mens cū quadam ſuauitate ⁊ delectationeeleuat̉ ad deū. Et ẜm vtrūqꝫ modū duplex poteſt eēdeuotio. Quedā em̄ eſt actualis: quādo ſcꝫ actualitervoluntas ꝓmpte ſe tradit diuino obſequio: vel mensactualiter feruet in dilectionē. Alia eſt virtualis: vt cūex actuali et p̄uia deuotiōe: relinquit̉ quedā virtꝰ q̄ adactus ſequentes cōcurrit. Circa actualem deuotionēduo ſunt cōſideranda: ſcꝫ deuotio ipſa: et conatꝰ ad ac-quirendū eam. Circa officiū etiā miſſe duo attendenda ſunt: ſcꝫ miſſe celebratio: ⁊ ad celebrādū debita pre-paratio. Sacerdos itaqꝫ celebraturꝰ in preparatiōecirca examinationē et ꝓbationē ſuijpſiꝰ: tenet̉ haberedeuotionē pͥmo modo dictā actualiter: hominis em̄ eſtpreparare animū. De hac deuotione videt̉ eſſe intelligenda gloſa. j. Corꝭ. xj. dicēs: Indignꝰ eſt: qui nō de-uota mentē accedit ad euchariſtiā. Ad deuotionemꝟo ſecundo modo dictam actualiter habendam nō te-netur. Ille em̄ feruor dilectōis a domino gratuite dat̉.Unde aliquādo deſideratꝰ dari: denegat: vel datus:ſubtrahit alicui: ẜm ꝙ diſpoſitio eius meret̉: vel ſalutiſue dominꝰ nouit expedire. Uerūtamē celebraturustenet̉ toto conatu illū feruorē deſiderare: et poſſibilemdiligentiā adhibere: faciendo totū quod in ſe eſt vt ſi-bi detur: Nitendo omnē tēporem: diſtractionē et eua-gationē mentis expellere: et ſi aliqͥd huiuſmodi occur-rat: deliberate nō tenere: hoc em̄ faciendo: nō cēſet̉ in-dignꝰ ſed ſufficient̓ deuotꝰ accedere. Vnde ſi ꝓtunc il-le feruor ei nō detur: nō debet ꝓpter hoc a celebrationeabſtinere: ſed abſqꝫ ſcrupulo celebrare. In ipſa autēcelebratione non requirit̉ de neceſſitate deuotio actualis pͥmo modo accepta: ſed ſufficit et etiā requirit̉ vir-tualis ex actuali p̄cedente relicta. Licet etiā nō reqͥ-rat̉ actualis deuotio ſcd̓o mō dicta: eo ꝙ nō eſt ī liberac 2