Capitulumcramēta. de cōſe. di. j. Ieiuniū inquit dico cele-brata digeſtione.Arti. V Reſoluens Ydubia circa celebrationis abſtinentiameiuſdemqꝫ frequentiā occurrentia.Utꝝ liceat ſacerdoti oīno a celebratiōe abſtinere.Sol̓. Si ſacerdos ꝑ ſententiā eccleſie ſit ordinis exe-cutione pͥuatus: vel ex debilitate aut egritudi-ne factꝰ ſit impotens vel ineptꝰ ad celebrandū:tunc nō tenet̉ celebrare. Si ꝟo nō ſit priuatꝰpoteſtate celebrādi aut alias factꝰ impotēs velineptus: tunc non licet ei omnino abſtinere: qͥnſaltem teneri videat̉ ad celebrādum in p̄cipuisfeſtis: Et maxime in illis diebus in quibꝰ fide-les cōmunicare cōſueuerunt.Utꝝ expediat ſacerdoti vt frequent̓ celebret.Si frequēt̓ ſit ad celebrādū diſpoſitꝰ: expedit vtSoſ.frequenter celebret. Gratiſſimū em̄ ſacrificiūillud eſt dn̄o: ⁊ magnas atqꝫ inenarrabiles hocſacramentū virtutes habet: Ideo ꝑutile eſt fre-Pubiūquenter celebrare et ſumere: vt fructꝰ eius ſepi-ac frequentiꝰ percipiatur.IIIUtꝝ liceat alicui quotidie celebrare.Sol̓. Circa vſum huiꝰ ſacramenti ex parte celebrantꝭet ſumentis duo reqͥrunt̉. Primū eſt deſideriūcōiunctiōis ad Chriſtū: quod ſit per amorē. Secundū ē reuerentia: que ꝑtinet ad timorē. Primū iſtoꝝ incitat ad quotidianā huius ſacramē-ti frequētationē. Secūdū ꝟo retrahit. Undeſi quis experimentalit̓ cognouerit ex quotidia-naͣ celebratōe feruorē amoris augeri ⁊ reuerētiānō minui: talis quotidie celebret. Si qͥs antemſenſerit per quotidianā frequētationē reueren-tiam minui et feruorē non multū augeri: ille in-terdū abſtineat: vt cū maiori reuerentia ⁊ deuotione poſtea celēbret.IIII Vtꝝ quis ſic diſpoſitꝰ vt laudabiliter poſſit cele-brare: et poſſit etiā laudabilit̓ ꝓpter ſacramenti

ruitrē