Deus cōmodum ſunm non cōuertitius eſt mos dei ꝙ in omnibus operibus ſuis et ordinatione nichil comodi ſui reſpicit. ſed pure et prīcipalitereterne ⁊ inmeriſe bonitatis ſue habundanciamet hoc ad humane et angelice creature vtilitatēIn creacione quippe et conſeruacione celorūet quatuor elenitoꝝ ⁊ oīm̄ q̄ ī eis ſūt n̄ ꝯſidea̓t ſuūꝯmodū. ſed hoīnum et angelorum fructum. Similiter ꝙͣ qͥd ordinauit in creaturis quibuſcūqꝫſiue ſit te inperies ſiue intemperies. ſiue penuriafructuum. ſiue habundancia. ſuie ſanitas ſiuepeſtilencia. Quitquid etiam facit circa homines conferendo gratiam. ſuie ſubtrahendoſiue permittit eos ſanos eſſe. fortes debiles vtinfirmos. paupes ſuie diuites. viuere ſeu moriſiue permittat regnare bonos ſiue malos. tueriſiue affligere pauperes ſuie iuſte iudicare. ſiueiudicium peruertere. omnia ordinauit. omniafacit omnia permittit propter ſuam ineſtiniabilem bonitatem et hominum communem vtilitatem. Similiter in omnibus deſiderijs. oracionibus ieiunijs. elemoſinis verbis noſtriset in alijs omnibꝰ que facimꝰ. dimittimꝰ. ſuſtinemus. a deo pura debꝫ eſſe noſtra intēcio. ut necplacēciam nec diſplacēciā hoim̄. aut nr̄m ꝯmodū attēdamꝰ. a̓ grāꝫ in pn̄ti aūt glām in futuro