¶ De ſancto Martino epiſcopo
in inferiori ꝑte fluuij biberet. Itē dicit. Cōtenti eſtote ſtipendijs vr̄is. id eſt vltra ſtipēdia non expendatis. qꝛ ſicut dicit quidam.Abyſſus expenſarū abyſſum inuocat rapinarū. Merito ergo b. martinus ī ſtatu militari inuentus eſt iuſtus. qꝛ neminē cōcuſſit neqꝫ calumniā fecit: nō ſupͣ ſed infra ſtipendiū vixit. Uno em̄ ſeruo cōtentus: nilſibi ex militie ſtipēdijs p̄ter quotidianū victū reſeruauit: reliquū totū indigētibꝰ erogauit. O qͣꝫ rari ſunt tales nūc milites ſedvt in plurimū magis parati ad grauamenet predā pauperū qͣꝫ ad tales defenſandū.De hac militia et militū ꝯditiōe dicit̉. xxiij.q. j. militare. Ubi dicit̉. ꝙ boni milites vltra ſtipendia ſua nihil debēt reciꝑe aut ſibivſurpare. actū ſi eſſet bellū cōtra infidelesaut eos qͥ iniuſte pauperes aut terrā deuaſtaſſent iuxta ordinationē pͥncipis aut capitanei inter ſe diuidere poſſent taliū bona ſic tn̄ ꝙ innocentes. mercatores. clerici.ꝑegrini. ruſtici exiſtentes in agricultura ⁊ illorū aīalia nō depredent̉. vt ptꝫ de treugaet pace. c. innouamꝰ. Milites aūt in ſacraſcriptura nō ſolū dicunt̉ illi qͥ auro ſunt ornati vt nūc milites. ſed ⁊ oēs qͥ militaribꝰactibꝰ ſunt dediti vel ad militiā exercendāordinati. F ¶ De tali militia d̓r. xxiij. q.j. ꝑ totū. et de offi. mili. Dicit̉ em̄ ibidē. c. j.ꝙ militia inſtituta ē ꝓpter duo. ſcꝫ ob iniuriam ꝓpulſandā. et vindictā inferendā. ob iniuriā oppreſſis illatā ꝓpulſandā ⁊ vindictāmale factoribꝰ inferendā. Sꝫ diceres. queſunt ſingulariter reprehendenda in militibus. et ad hoc dicendū eſt ſic̄ hr̄ ea. q. qͥ culpatur. ꝙ in militia ſeculari tria ſunt arguēda. et ſi q̄ ſunt ſil̓ia .ſ. cupiditas nocēdi. crudelitas vlciſcēdi. et libido dominādi. Militia em̄ exerceri dꝫ vt mali coerceant̉ ⁊ boni ſubleuent̉. ea. q. c. apud. ⁊ ſe. Nūc aūt qͥdfaciāt milites ⁊ militares ad oculū videmnō ſunt ꝯtenti pauꝑes grauare ⁊ depredare ⁊c̄. ſed et eccleſias ⁊ bona eccleſiarū diripiunt: ſpoliāt: et ſibi vſurpāt: qd̓ eſt grande ſacrilegiū. xij. q. ij. p̄dia indigne. et. c. ſe.et tales etiā ſunt excōicati. ⁊ ſingulis anniſꝑ papā in die cene denunciant̉. Multi etiāꝑ ſymoniā delinquūt grauiter ī beneficijsꝓuidendis. in poſſeſſionibꝰ dandis aūt ꝓcurandis. et pauci per hoc ſe credūt peccare ſequentes veſtigia anteceſſoꝝ. et ideo ſi-
cut anteceſſores nō penitentes et ſatiſfaciētes eternā damnationē meruerūt. ita ⁊ ſucceſſores. īmo ſeculares milites ⁊ alij grauius peccant ſymoniā cōmittendo qͣꝫ clerici.vt hr̄. j. q. iij. ſaluator. Militia em̄ ẜm ſe nōeſt peccatū neqꝫ illicita ſꝫ abuſus eiꝰ. vt hr̄xxiij. q. j. ꝑ totū. G ¶ Tertio cōmendat̉beatꝰ martinus in ſtatu monachali. cū dicitur. In diebꝰ ſuis placuit deo. Nā diesſui ꝓprie fuerūt qͦs expēdit in clauſtro: quiatūc ſibi potuit intendere. Un̄ monachꝰ dicitur quaſi vnius cuſtos id eſt ſuiip̄iꝰ. Alijvero dies nō ſic fuerūt ſui ſꝫ gregis ſui cuip̄fuit tꝑe pontificali. ⁊ principis tꝑe militari. et mūdi in qͦ vixit tꝑe cathecuminali. Inillis ergo diebꝰ tāqͣꝫ ſuis placuit deo. Triaem̄ placēt deo in clauſtro. ſcꝫ morū vniformitas. cōcordia fratrū. mutua charitas. talis em̄ debet eſſe cōcordia vt nullus aliqͥdꝓprium ſeruare poſſit: ſed omnia cōmunia.Ita btūs Martinus vixit in religione etin ſpiritu vocatꝰ vt iret ad parentes matrēcōuertit patre permanēte ī infidelitate ſua.plures etiā maiores ſuo exemplo ꝯuertit.Martinꝰ em̄ decē annoꝝ exiſtēs cōſiderauit errorē patris ⁊ matris in cultura idolorū: et ad xp̄ianos accedēs voluit etiā illorūſectā exꝑiri ꝑ quendā ſacerdotē. cur xp̄ianiadorarēt imagīes q̄ſiuit. et dū audiret imagines haberi ſolū ob memoriā xp̄i. Marievirginis et ſctōꝝ ne obliuiſcamur illoꝝ ⁊c̄.Hec tacite cōſiderauit. in anno. xij. factuseſt cathecuminus. Et anno. .xvij. palliummediū pauperi dedit. Et anno. xviij. etatꝭſue baptiſatus fuit. et poſtea rogatꝰ adhucduobꝰ annis militauit. Et circa annum anatiuitate xp̄i. cccc. xlviij. etatꝭ vero ſue anno. lxxxj. defunctus eſt. Nulli aūt dubiuꝫqͥn ꝓ pr̄e orauerit vt cōuerteret̉. ſed nō eratexauditus: qꝛ pater ꝑ infidelitatem reſtitit.Nō ſic fecit Auguſtinus quē ſuis precibꝰmater eiꝰ obtinuit ad fidē cōuerti. In hacſtatu religionis cū b. martinus Hilariumep̄m de exilio vocatū et romā euntē ſecutꝰfuiſſet ſecū reuerſus Pictauis monaſteriūcōſtituit et multos fratres collegit. Et q̄ndam ibi nouiciū cathecuminū defunctū ineius abſentia reſuſcitauit qui poſtea cōfeſſus eſt ꝙ poſtqͣꝫ per obſcura loca ꝑ ſnīamdeductus eſſet ꝑ duos angelos iudici ſuggeſtū eſt hunc eſſe ꝓ qͦ Martinus oraret.