¶ De ſanctis Simone et Iuda

eſt notandū ꝙ triplex amicus oſtendit̉ nobis in ſacra ſcriptura. primꝰ homo. ſecundus angelus. tertius deus. De primo dicit Augꝰ li. v. omeliarū. omel̓. xxxix. diſtinguēs amiciciā hoīm ī tria genera. Eſt em̄quedā amicicia hoīm quam facit mala cōſcientia. vt ſunt hoīes qͥ pariter mala committunt. ⁊ ideo vident̉ ſibi vniti qꝛ ſūt mala ꝯſciētia ligati. vtputa in furto. in latrocinio. in fornicatione vel adulterio. et ſic dealijs malis ⁊ peccatꝭ. De hac dicit Augꝙ nō ē dicēda amicicia ſꝫ inimicicia. qꝛ tales ſibijnuicē p̄dunt aīas ſuas in eternamdamnationē Alia eſt amicicia hoīm honeſta lꝫ carnalis. hominū inter ſe ꝑ ꝯſuetudinem colloquēdi cohabitandi ⁊ ſimul conuerſandi ita vt ꝯtriſtet̉ homo cū deſeriturab amico cum qͦ ſolet loqui et habere conuentiones. de hac amicicia dic̄ Augꝰ vbiſupͣ. Iſta amicicie dulcedo eſt honeſta qͥdem ſed cōſuetudinis nō rōnis. habēt enīillā ⁊ pecora. duo equi ſil̓ manducant deſiderāt ſe ad aliā diem ſi p̄cedit vnꝰ feſtinatalter deſiderās quaſi amicum ſuum vie. aſeſſore ſuo regitur et tamdiu impetu ſuo ſeꝓuocat quouſqꝫ ꝑueniat. Et qꝛ iſta amicicia ꝯſuetudinis eſt in peccatoribus nō eſtmultū cōmēdanda. īmo qn̄qꝫ multū vituperanda. maxīe inter hoīes diuerſi ſexus.id eſt virū et mulierem. qꝛ ex tali amiciciaoriunt̉ delectationes carnales ⁊ nōnunqͣꝫꝑſone reputate ſanctiſſime corruunt. Incipit enī qn̄qꝫ talis amicicia a ſpū et ad carnalia degenerat. T ¶ Poteſt tn̄ cognoſci talis amor carnalis ꝑ qͥnqꝫ ſigna. Primū ꝙ ī tali amore capti loquūt̉ ad inuicēpauca de ſpūalibꝰ ⁊ v̓tutibꝰ. ⁊ multa de tēporalibus ⁊ inutilibꝰ. ⁊ ad talia verba vixſufficit eis tempus. Hec ergo ſentiens caueat ne capiat̉ laqueo carnalis pctī. Peroppoſituꝫ ſpiritualis amor amici paſcit ⁊paſcit̉ ſpiritualibꝰ et ocioſa fugit. Secundum ſignū ꝙ inquieto corde cogitat de ſeinuicem cū ſunt a ſe abſentes et libenter ſemutuo viderēt. ſed ſpiritualis amor quieſcit in deo. ⁊ quē vere amat cōmendat deoorōnibꝰ quieto corde. nec cōꝑatit̉ nec congaudet amico niſi qͣꝫtuꝫ recta ratio dictat.Tertiuꝫ ſignū ē impatiētia conamici ſiuecondilecti. vt ſi quē diligit vnꝰ alter triſtat̉aut timet ſe minus diligi: triſtat̉ ſi alteri fa

miliaris eſt. ſed charitas oēm hominē diligit ⁊ cōdiligi letat̉ ⁊ de beneficio alteri īpenſo ꝯgaudet. Quartū ſignū ſunt munuſcula. dulces lr̄e. ſudariola ⁊ hmōi trāſmiſſa. q̄ ẜm Hiero. xp̄i amor non habet. Naꝫtalia cōſeruata ſepe dilectionē nociuā nutriunt ⁊ inſpecta inficiūt. ſed ſpūalis amicicia habet puras et crebras orōnes exhortatorias locutiōes ⁊ piarū neceſſitatū ſubuētiones Quintū ſignū ē inordinata diſſimulatio vitioꝝ ad inuicē. ꝓditio maiorisꝓfectus in caſu quo alteꝝ localiter diſtareoporteret ⁊ defenſio alteriꝰ ī aliqͦ vitio velexceſſu. Sꝫ amor ſiue ſpūalis amicicia dicit illd̓ Apoc̄. iij. Ego qͦs amo arguo ⁊ caſtigo. Ex his gͦ quinqꝫ ſignis amoris carnalis ⁊ ſpūalis patꝫ differētia īter amicosdei ⁊ mūdi amicos ſiue carnales. et qͣlitertales noſci pn̄t ⁊ ꝑ ꝯſequēs rn̄ſio ad dubium motū. Eſt gͦ tertia amicicia ſuꝑior nōcōſuetudinis ſeu carnis ſed rōnis. qꝛ vicꝫdiligimus hominē ꝓpter fideꝫ ⁊ mutuā beniuolentiaꝫ in iſta vita mortali et ſic amatamicū ꝓpter deū. Incipiat ergo hō amaredeū ⁊ nō amabit in hoīe niſi deū. nō enimprincipaliter ꝓpterea debes amare amicuꝫvt aliqͥd tibi p̄ſtet tēporale. qꝛ ſi ſic nō illūamas ſed id qd̓ p̄ſtat. ſed hͦ eſt verorū amicorum vt vnus aliū honorare p̄ueniat ꝓpter deum quē pͥncipaliter in eo honorat.Alter alterius bonū ꝓcuret ꝓpter deū quihoc mandat. et alter pro altero ſi neceſſe ēpericulo ſiue morti ſe exponat ſi ſaltē illudtendit ad honorē dei. U ¶ De hoc ponit Ambro. exemplū in li. de ſancta virginitate de duobꝰ ph̓is īter ſe amicis quorūvnꝰ cuꝫ eſſet morti adiudicatꝰ petiuit dilationē ꝓ cōmutandis ⁊ ordinandis rebusſuis. Tyrannꝰ aūt aſtutiſſimꝰ eſtimans ꝙreꝑiri nō poſſet petiuit vt ſpōſorē daret qͥꝓ eo mortē pateret̉ ſi ip̄e morā faceret in redeundo. Sed ecce qͥd de duobꝰ p̄clariusīmo vtiqꝫ p̄claꝝ. alter vadem .i. fideiuſſorēmortis inuenit. alter ſe obtulit. itaqꝫ cū reꝰmorā faceret redeūdo fideiuſſor ſereno vultu mortē ſubire nō recuſauit. Cū aūt duceret̉ amicꝰ reuertit̉ ceruicē ſubſtituit et collūgladio ſubiecit. tūc admiratꝰ tyrannus cariorē ph̓is fuiſſe amiciciā qͣꝫ vitā petiuit vtip̄e ab his qͦs ꝑ ſnīaꝫ damnauerat in amiciciā reciperet̉. ⁊ ſic ambo ꝑ amiciciam in