¶ SermoCXXTE

ſeruitutē ⁊ mortē. Et tn̄ quālibet iſtarū penarū cōtingit ꝑ hoīes iuſte ꝑpetuo infligiꝓ temporaliter cōmiſſo. cur gͦ nō ſimiliterꝓ peccato mortali fieret. Quarto peccatuꝫmortale eſt cōtractus quidā ⁊ emptio infernaliū tormentoꝝ. necnō ⁊ venditio qͣ breuip̄cio voluptatis ſeip̄m tā in anīa qͣꝫ in corpore vēdit fatuitas ⁊ inſania peccatorum.Un̄ tales venundati ſunt vt facerēt malū:nulli em̄ dubiū qͥn ex venditiōe ⁊ emptiōeqͣꝫtumcūqꝫ breui tꝑe fiant: ius ꝑpetuuꝫ reiempte acquirit̉ emptori. Ideo dixit Helias ad Achab regē. iij. Re. xxj. Uenundatus es vt faceres malū. Quinto pctī mortalis ꝑpetratio eſt luminiſ gratie extinctioet lucerne q̄ lucet ī cognitiōe ⁊ ardet ī amore. Cū ergo nemo ex ſeip̄o poſſit iſta reaccendere ꝑpetue niſi xp̄us. ẜm illud Ioh̓. j.Erat lux vera q̄ illuminat omnē hoīem venientē in hūc mundū. Iccirco ad illd̓ periculum ſe ꝓijciens merito puniet̉ perpetue.Sexto quicūqꝫ addit ſupra peccatū ſuumimpenitentiā ſeu ꝯtumaciaꝫ addit de iureetiā penā: et iuſtiſſime qͣꝫtum durat in vnoquoqꝫ dei iniuria tantū in eo durare debetet pena. ſed exiſtentes in inferno ſuꝑ peccato ſuo addūt impenitentiā ⁊ ꝯtumaciā ꝑpetue. ergo non ſolū iuſte ꝑpetue puniunt̉extenſiue ſed etiā intenſiue deus penā eorūaugere poſſet imperpetuū. Septimo ẜmAug. de ciui. dei. lib̓. xvj. Dignus eſt penaeterna qͥ in ſe perimit bona eterna. ſed peccator mortalis eſt hmōi. quia pctōr ad ꝑpetuū ſeruitiū gratiarumactiōis tenet̉ deoexhibendū de qͦlibet mēbro vel dono tamcorꝑis qͣꝫ anime qd̓ ſibi deus gratioſe cōtulit. Hec aūt oīa diabolo tradidit ꝑ peccatū ⁊ deo recepit: ergo ꝑpetuo puniri debet. Si em̄ in humana pollicia qͥ furaturcappā certā meret̉ penā. qui furat̉ centū florenos maiorē meret̉. ergo qͥ ꝑpetuū cenſūdeo recipit quē habet in mēbris anīe ⁊ corporis vt quē in patria lete deo reddere deberet de membroꝝ obſequijs ſemꝑ puniridebet. Octauo qͥ peccat in ſimplicē ꝓximūeum ledendo alapa meretur penam. qui inprincipem maiorē. vt dicit̉. v. ethic̄. ergo qͥin infinitū bonū peccat: infinitam quodāmodo penam meretur. De quolibet enimpeccatore dicit̉ illud psͣ. Supra dorſummeū fabricauer̄t pctōres ꝓlongauerūt ini

quitatē ſibi. Ergo dn̄s iuſtus cōcidet ceruices peccatoꝝ. Nono qͥ perdit ex ſua negligentia aliquod donū: vt exempli gratiaflorenū ſuum vel dn̄i ſui meret̉ certā penā.qui vero perdit decē florenos plus demeretur. ergo qui perdit infinitū bonuꝫ puniridebet ꝑpetua pena vt peccator facit. Deusem̄ eſt infinitū bonū: et eſt noſtrū ꝑ gratiāet gloriaꝫ. ẜm illud Gen̄. xv. qn̄ deus dixitAbraā. Ego ſum merces tua magͣ nimis.Hāc aūt mercedē nouit b. Bartholomeus ⁊ peccati malitiā. ergo magis elegit qͣleſcūqꝫ ſuſtinere penas in pn̄ti qͣꝫ tāta mercede priuari. Cum aūt magni fuerit meritihic in mundo in miraculoꝝ operatiōe: qͣnte putatis iam ſit potentie apud deū in p̄cum ſuarū impetratione. Digne ergo nobis eſt honorandus et implorandus vt ꝓnobiſ oret: et hoc deo placet. Quia vult deꝰhonorari in ſanctis ſuis. Un̄ legit̉ de ſancto Bartholomeo ꝙ cum imperator qͥdāFridericus noīe Beneuentū deſtrueret etomnes eccleſias q̄ ibi erant dirimi mandaſſet: ciuitatē totā intendens tranſferre ad alium locum. vir quidā inuenit viros albatos ⁊ fulgentes qͥ videbant̉ ad inuicem loqui acſi aliqͣ tractare vellent. qui cū vehementer admirans interrogaret qui eſſent.vnus ex eis reſpondit. Iſte eſt ſanctꝰ Bartholomeus cū ceteris ſanctis quoꝝ in hacvrbe eccleſie habebant̉ qui inſimul cōuenerunt vt tractarent quali pena eſſet plectendus qui eos de habitaculis ſuis eiecit. Etiam inter eos inuiolabili eſt ſententia firmatum vt ille ſine mora ad iudiciū dei accedat de his omnibꝰ reſponſurus in iudicio. Poſt modicum vero tempus dictꝰ imperator miſerabiliter vitā finiuit. Ecce qͣntum placet ſanctis eos honorare ī ſtructuris eccleſiarum et antiquas eccleſias ꝯſeruare et dotare. Sed heu nunc antique eccleſie ſanctoꝝ deſolant̉ et noue qn̄qꝫ ad ſola ſomnia erigunt̉. immo qn̄qꝫ ad ficta miracula mendacijs plena ⁊c̄. ſicuti in multislocis iam patꝫ. Imploremus ergo ſanctūBartholomeū vt nobis diuinuꝫ impetretauxilium ad obtinendū ſecum gaudiū ſempiternum. Amen.¶ In die natiuitatis beate virginis marieSermo LXXX.

y 4