SermoLXXVIII

nos ſoli digni fuimus accipere legē ⁊ vocem dei loquentis audire: nobis ꝓmiſſuseſt chriſtus. ad quos ip̄e veniſſe teſtat̉. Dicit enim. Nō ſum miſſus niſi ad oues queperierūt domꝰ iſrael. Cum vos canes potius qͣꝫ homines noīauerit. Non eſt ergoequum vt vos hodie idola deſerentes cōparemini nobis. Ecōtra gētiles dicebant.Quanto maiora circa vos dei bn̄ficia narraueritis tāto maioris criminis reos voseſſe monſtrabitis. Semꝑ em̄ his omnibꝰingrati fuiſtis. Nam ip̄is pedibꝰ qͥbus ꝑtraſiſtis mare poſtea ante idola ludebatis.Manna vobis faſtidiū fuit et ſemꝑ in deſerto cōtra deum murmuraſtis. Sepe deum ad iracundiā ꝓuocaſtis. ⁊ ad vltimumchriſtum in lege ⁊ ꝓphetis ꝓmiſſum occidiſtis. Nos nāqꝫ vobis digniores ſumus qͥvt de chriſto audiuimus mox in eum credidimus. Ideo per ꝓphetā de nobis dn̄sait. Populus quē nō cognoui ſeruiuit mihi. Unde cōſtat nos nō ex induſtria ſed exignorantia deliquiſſe. His ergo altricantibus apl̓s medius inter eos oēs eoꝝ contentiones dirimens ad vnā cōcordiaꝫ eosadduxit oſtendēs nullos eoꝝ meritis ſuiseſſe ſaluatos. qꝛ oēs iudei ⁊ om̄es gentilesſub pctō tenebant̉ ſed per dei gratiā liberati ſunt. Ideo dicit̉ ad Ro. ij. Nō em̄ eſt ꝑſonarum acceptio apud deuꝫ. Et. iij. c. nōeſt em̄ diſtinctio. oēs em̄ peccauerūt ⁊ egētgratia dei. Et. x. c. Omnis qͥ credit in illuꝫnō cōfundetur. Nō eſt enim diſtinctio iudei ⁊ greci. Nam idē dn̄s oīm diues ī oēsqui inuocant illū. Sic ⁊ diſcipuli Iohannis baptiſte forte cōtendebant de iohannebaptiſta ⁊ de chriſto. Ioh̓. iij. Sic ⁊ quotidie cōtendunt aliqui de p̄dicatoribꝰ ⁊ doctoribus et de fundatoribꝰ religionū ac deſanctis. Pro quibus facit exemplum illudquod ponitur in legenda Iohannis baptiſte ꝙ duo doctores erant famoſiſſimi:quorum vnus in magna deuotione habebat Iohannē baptiſtam. alius vero Iohannem euangeliſtaꝫ. Cum quilibet ſatisſanctum ſuum et alterū alteri preferret. tandem ꝯcluſerūt ſe facere velle publicam diſputationē ad ꝓbandū qͥs maior eſſet. ſednocte p̄cedēti diſputationē Iohannes baptiſta apparuit ſuo deuoto. ⁊ iohānes euāgeliſta ſuo reuelātes ꝙ diſputationē talem

dimitterēt: qꝛ ip̄i bene cōcordarent in celis.ita et ip̄i deberent cōcordare in terris ⁊ demum in ſuꝑnis viderēt hanc veritatem.H ¶ Scd̓a cōtentio vicioſa dicitur diſputationis. ſcꝫ cum qͥs in diſputatiōe contendit. Tripliciter aūt eſt vicioſa talis cōtentio. Primo qꝛ eſt ꝯtra doctrine ⁊ ſciētieveritatē. Scd̓o qꝛ eſt cōtra modeſtie congruitatē. Tertio mō ꝓpter materie vtilitatēCōtentio primo qn̄ ſcꝫ eſt impugnatio veritatis aduertenter ⁊ modo inordinato etcum clamore ⁊ hmōi: eſt peccatum mortale ẜm ſctm̄ Tho. ẜa ẜe. q. xxxviij. Et ſic diffinit eam Ambro. dicens. Cōtentio eſt impugnatio veritatis cū cōfidentia clamorisHoc modo cōtendūt cum catholicis heretici. vn̄ hoc eſt peccatū mortale. ⁊ ita nōeſt licitū in diſputatiōe cōtendere. Unde ⁊apl̓s ad Gal̓. v. ponit cōtentiōes inter oꝑacarnis. De qͥbus dicit ꝙ qui talia agūt regnum dei nō ꝯſequentur. quod videt̉ intelligendum de rebus importantie vt q̄ pertinent ad fidem vel bonos mores: vel determinata ꝑ eccleſiā: vel ꝑtinentia ad doctrinas vtiles vel alia notabilia. Nā ꝯtentioq̄ fit inter pueros etiā ꝯtra veritatē nō videtur mortale. Secūdo modo ꝯtentio eſtpeccatū qn̄ etiā fieret ꝓ veritate ⁊ ꝯtra falſitatē ſed mō inordinato ⁊ cum clamore: itaet hmōi. et tunc videtur veniale peccatumẜm ſanctū Tho. vbi ſupͣ. niſi forte tanta inordinatio fiat in contendendo ꝙ notabileſcandalū ſequat̉ alioꝝ: qꝛ poteſt eſſe mortale. Un̄ apl̓us poſtqͣꝫ dixiſſet. ij. ad. Thi. ij.Noli ꝯtendere verbis. ſubdit cauſam. Adnihil em̄ vtile eſt niſi ad ſubuerſionē audiētium. Subuerſio aūt īportat notabile ſcādalum. Sed ſi fiat ꝯtentio ad impugnandum falſitatē debito mō: tūc nullū peccatūeſt ſed laudablie eſt. et ſic catholici ꝯtendūtꝯtra heeeticos ad defendendū veritatē.I ¶ Sed ꝓ maiori intellectu huiꝰ dubitatur. nūqͥd licitū eſt diſputare cum hereticis. Ad hͦ rn̄dꝫ Alex. de ales in. ij. ꝙ hereticus aut eſt ab eccleſſa p̄ciſus ꝓpter ꝑtinacem ſententiā: aut nō. Si primo mō tuncnon eſt cum eo habendū cōcilium. Iuxtaillud Psͣ. Non ſedicum concilio vanitatis. Et de hoc apoſtolus dicit ad Titumiij. c. Hereticū hominē poſt primā ⁊ ſecundam correctionē deuita. Un̄ heretici poſt