¶ SermoLXXII

poteſt eſſe ſine pctō mortali in iſta vita pergratiaꝫ. pōt etiā eſſe ſine peccato in gloria.Quantū vero ad p̄ſentē ſtatum licet poſſetqͥs vitare peccata venialia in particulari.et ꝓ aliquo interuallo tꝑis: nō tn̄ in vniuerſali nec omni tꝑe. et hoc ꝓpter fomitē pctī qͥeſt inclinās ad malum et auertens a bono.Propter quod exclamat apl̓s ad Ro. vij.dicens. Quod nolo malū hoc ago. et iteꝝ.Uideo aliam legem in mēbris meis repugnantem legi mentis mee. et Ioh̓. j. can̄. j.inqͥt. Si dixerimꝰ qꝛ pctm̄ nō habemꝰ. ip̄inos ſedu. et veri. in no. nō eſt. Et ꝓuerb̓. xx.Quis pōt dicere: mundū eſt cor meū. Ro.iij. Eſt aūt deus verax: oīs aūt homo mendax. Et Gre. in paſtoral̓. Nemo eſt qui itaviuat vt aliquatenus nō delinquat. Et inauten. de monach. §. triennij. humana natura labit̉ ad delicta. ſed ꝓpterea nō eſt diffidendum de bonitate dei. qꝛ venialia peccata charitatē nō excludūt ⁊ gratiā ab animanō eliciūt neqꝫ ianuā claudūt regni celorūQuintū talentū d̓r glorificatiōis. Cōtulitem̄ deus huic ſancto et tandē cōferet nobiſregnū celoꝝ in qͦ glorificabimur. et ab oīmalo eternaliter quieſcemꝰ: ac eo feliciſſime ꝑfruemur. Ideo dic̄. Euge ſerue boneet fidelis ⁊c̄. intra in gaudiuꝫ dn̄i tui. De qͦip̄e dator Gen̄. xv. dicit. Ego ꝓtector tuusſum ⁊ merces tua magna nimis. H¶ Deus aūt dedit nobis ſemetip̄m multipliciter. qꝛ multiplex fuit ⁊ eſt indigentianr̄a. Dedit em̄ nobis ſe carnaliter ad redimendū. ſacramētaliter ad reficiendū. ſpūaliter ad ꝯſolandū. diuinaliter ad eternalit̓ꝑfruendū. Dedit ſe nobis in mortē. dedit ſenobis in vitā. dedit ſe nobis in tribulationem. dedit ſe nobis in eternā glorificationem. qͥd ergo ampliꝰ ꝓ nobis facere debuit ⁊ nō fecit? Un̄ Aug. Cōſiderās dixerimqꝛ deꝰ cū ſit oīpotēs plus nobis dare nonpotuit. cū ſit ditiſſimꝰ plus dare nequiuit.cum fit ſapientiſſimus plus dare neſciuit.Acceptis ergo tot ⁊ tantis bn̄ficijs: qͥd ꝓgratiarū actiōe nos retribuamꝰ dn̄o nō habemus. quare ⁊c̄.¶ De ſancto Laurentio. de euāgelio.Sermo LXXII.I quis mihi5

miniſtrauerit honorificabit eum pater meus qͥ in celis eſt. Io. xij. ca. A ¶ Pro introductiōe nota ꝙ triplex eſt miniſteriumſiue ſeruitiū. ſcꝫ diaboli. hoīs. ⁊ dei. Primoquidā miniſtrant diabolo vt peccatores.de quibꝰ. ij. Coꝝ. xj. Ip̄e em̄ ſathanas trāſfigurat ſe in angelū lucis. nō eſt ergo magnū ſi miniſtri eius trāſfigurent̉ velut miniſtri iuſticie. Illud miniſteriū eſt vituperabile. qꝛ ſeruitur tam vili: taꝫ crudeli: et ꝓmercede tā miſerabili. ſcꝫ pena gehennali.vbi ip̄i qͥbus ſeruiūt erunt tortores eoꝝ ꝑpetui. Scd̓o quidā ſeruiūt homini vt mercennarij. ꝓuerb̓. xxix. Rex qͥ libenter auditverba mēdacij omnes miniſtros habet impios. Illud miniſteriū ē tolerabile. de qͦ. jͣ.Pet̓. ij. Serui ſubditi eſtote in om̄i timore dn̄is. nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis: ſed etiamdiſcolis. hoc verū dummō ꝯtra decē p̄cepta ſuꝑioris nō faciāt. Sed heu multi hodie de pctīs ſuis ſe excuſant ꝓpter preceptadn̄oꝝ ſuoꝝ: cū tn̄ Act̉. iij. ſcriptū ſit ꝙ magis ſit obedire deo qͣꝫ hominibꝰ. Tertio qͥdam ſeruiunt deo vt iuſti. illud miniſteriuꝫeſt laudabile. De quo hic. Si qͥs mihi miniſtrauerit. Eſt autē laudabile ꝓpter excellentis premij aſſociationē qd̓ innuit xp̄uscum dicit. Honorificabit eū ⁊c̄. In quibꝰquidē verbis duo tangunt̉ q̄ veniūt ad honorem ſancti Laurentij declaranda. Primum ſancti Laurentij miniſtratio in principio. Si qͥs mihi miniſtrauerit. Scd̓mip̄ius miniſterij excellens remuneratio cūdr. Honorificabit eū ⁊c̄. Primū hoc ē miniſtrationē chriſtus oībus fidelibꝰ ſuis cōmiſit explendā dicēs Luc̄. xxij. Qui voluerit inter vos maior eē ſit tāqͣꝫ miniſtrator.B ¶ Miniſtrauer̄t ergo omnes ſanctixp̄o ⁊ p̄cipue martyres in tribꝰ que ab ip̄oin feudum receperūt. ſcꝫ in rebꝰ ꝑ elemoſynam. in anima per amoris feruorē. in corpore ꝑ ſufferentiā. Hec ſūt tria munera magorum. aurū: thus: et myrra. In auro elemoſyna. in thure feruor deuotiōis. et ī myrra mortificatio carnis deſignat̉. In his tribus b. Laurentiꝰ p̄ alijs martyribꝰ potiſſime inuenit̉ xp̄o miniſtraſſe. Primo qꝛ de rebus temporalibus miniſtrauit miſericordiam proximalē. qꝛ ita miſericors fuit ꝙ nihil ſibi retinebat ſed pauꝑes xp̄ianos diligenter die ac nocte queſiuit ⁊ vnicuiqꝫ ꝓut

v 2