SermoLXVII1
parat̉ vili p̄cio. Ideo dicit Criẜ. Magnūlaborē neceſſe eſt īpendere ſi volumꝰ ad regnū celeſte ꝑuenire. N ¶ Nā ſicut legit̉in geſtis romanoꝝ. Ille qͥ in bello vicit hoſtes ⁊ ſtrennue egit triplicē habuit honorēPrimꝰ fuit ꝙ clypeū rotundū qͦ hoſtes vicit habuit ſuꝑ caput eius ⁊ oīs ppl̓s ſibi cūleticia obuiauit. Scd̓s honor qͥ ſibi exhibitus fuit ꝙ oēs captiui liberi dimittebant̉: ⁊currū eius poſt tergū ligatis manibꝰ ⁊ pedibꝰ ſequebant̉. Tertiꝰ honor ꝙ victor indutus tunica iouis rubea ſedebat in curruquē trahebāt qͣttuor equi albi: ⁊ ſic ītrauitciuitatē. et hūc honorē nullus habuit niſivictor inimicoꝝ extitiſſet. Sic apl̓i nō potuerūt hr̄e honorē niſi ſubirēt laborē. Superatis aūt diabolo ⁊ tyrānis his honoribus ſunt honorati. vt pꝫ de hodierno apoſtolo ſctō Iacobo qͥ hoc triplici honore ēhonoratꝰ. Nā clypeꝰ rotundꝰ depingit̉ qͣſidiadema ſuꝑ caput imaginis eiꝰ: ī ſignū ꝙviriliter hoſtes ſuos ſuꝑauit. et hoc habetortū a victoribꝰ romaniſ ꝙ tales clypei ſuꝑcapita imaginū depingunt̉. Ip̄i autē apl̓ocūctꝰ ppl̓s hodie obuiat cū laudibꝰ ⁊ honore: ita vt cōpetat ſibi illud psͣ. cxxxviij. Nimis honorati ſunt amici tui deus ⁊c̄. Secundo honorauit eū dn̄s vt oēs captiuiꝓpter ſuā victoriā ꝓ qͥbꝰ rogat libere dimittant̉. O ¶ Refert Uincen. in ſpe. hiſt. li.xxvij. c. xxxj. ꝙ tꝑibꝰ Alphonſi regꝭ hiſpanie. xx. viri xp̄iani qͦrū vnus erat ſacerdosa ſaracenis capti ſunt ⁊ vrbe Ceſarauguſtiin carcere tenebroſo incluſi diuerſoꝝ generū nexibꝰ ligati. qͥ cū deo inſpirāte monitup̄ſbyteri btm̄ Iacobū inuocauerūt ī obſcuro carcere ſic eos alloquēs refulſit. Ecce aſſuꝫ quē vocaſtꝭ. Illi aūt ad pedes eiꝰ ꝓciderūt: tūc eoꝝ vincula ꝯfregit ⁊ ad portas ciuitatis eo duce ꝑuenerūt: eoſqꝫ ad quoddācaſtellū xp̄ianoꝝ detulit: ſic viſibiliter celoſaſcēdit. Ad idē refert Iacobꝰ ianuenẜ ꝙ qͥdam mercator a qͦdā tyrāno ſpoliatꝰ iniuſte in turri tenebat̉. qͥ deuote ſctm̄ Iacobūinuocauit: cui vigilantibꝰ cuſtodibꝰ apparuit ⁊ ad turris ſūmitatē ꝑduxit: ſtatimqꝫ tuiris adeo ſe īclinauit ꝙ ip̄ius ſūmitas eqͣlisterre fuit. de qͣ ſine ſaltū deſcēdēs ſolutꝰ receſſit. quē cuſtodes inſequētes licꝫ iuxta eūꝑgerēt: tn̄ ip̄m videre nō poterant. Scd̓ohec petitio fuit rep̄henſibilis: qꝛ cōtinebat
in intentione carnalitatē: qꝛ putauerunt inprimo aduētu xp̄m regnaturū qd̓ erit ī ſecundo. iō errauerūt ſic̄ iudei d̓ meſſia ī psͣ.clv. Edificās hierl̓m dn̄s diſꝑſiones iſraelcōgregabit. Hoc intelligūt de celeſti hieruſalē: cū ibi intelligat̉ de eccleſia ſctā in qͣ diſperſiones iſrael ꝯgregabit in vnitatē fideiNā deſolatio terreſtris hierl̓m durabit vſqꝫ in finē ſeculi. Auc̄. xxj. Hieruſalē calcabitur a gētibꝰ donec īpleāt̉ tꝑa nationū Dan̄.ix. Erit deſolatio vſqꝫ in finē ⁊ ꝯſummationē. Itē errauerūt ī intentiōe ī qͣ erat carnalitas. qꝛ reputabāt ſe ex ſola cognatiōe iusregni obtinere: qd̓ tn̄ nō eſt. qꝛ d̓r Matth̓.viij. Multi veniēt ab oriente ⁊ occidēte etrecumbēt cū Abraā Iſaac ⁊ Iacob. ſꝫ filijregni eijcient̉ in tenebras exteriores. qꝛ nōeſt acceptio ꝑſonarū apud deū. Ideo dicit̉Matth̓. vij. Quicūqꝫ fecerit voluntatē patris mei hic eſt qͥ intrabit in regnū celorū.Et Matth̓. xxj. Auferet̉ a vobis regnū ⁊dabit̉ genti facienti fructꝰ eius: Ideo dixit.Neſcitꝭ qͥd petatis. q. d. deſideratis ꝙ debeo vobis dare regnū meū qꝛ eſtis mei cōſobrini: ſꝫ ſcire debetis ꝙ regnū nō dat̉ rōeparentele: ſed dat̉ merētibꝰ v̓tutū exercitiovel paſſionis merito. Tertio fuit rep̄henſibil̓ hec petitio. qꝛ ꝯtinebat materie vanitatem: qꝛ pompā q̄rebāt. Et poſito ꝙ celeſteregnū futurū petijſſent: adhuc fuit error īveritate. qꝛ eſtimabāt in regno xp̄i aliquidſiniſtrū: cum tn̄ oēs regni ſui incole ad dextram ſtatuent̉. Iuxta illd̓ Mat. xxv. Statuet oues ad dextrā: hedos aūt ad ſiniſtrā.Ideo bn̄ dixit. Neſcitis qͥd petatꝭ. q. d. ẜmTriẜ. Nōne audiſtis me referētē cū veniet filiꝰ hoīs ponet oues ad dextrā et hedosad ſiniſtrā. et dicet his qui ad ſiniſtrā ſunt.Diſcedite a me maledicti in ignē eternumego vocaui vos ad dextram ⁊ vos vultisvos locare ad ſiniſtram. Nota tamen qͣꝫuis xp̄s petitionē ip̄ius matris ꝓ tūc nō exaudiuerit: tn̄ poſt mortē filiorū exaudiuit.Nā ꝑ ſiniſtra vita pn̄s: ꝑ dextrā vita eterna deſignatur. Sedēt igit̉ a ſiniſtris dei: qꝛeoꝝ corꝑa in pn̄ti vita multā habēt gloriāet honorē. Quia de ſctō Iacobo exponit̉ illud Eſa. xj. Ip̄m gentes deprecabūt̉ ⁊ eritſepulcrū eius glorioſum. Cuiꝰ nāqꝫ ſancticorpꝰ ⁊ ſepulcrū ita freq̄ntiꝰ viſitat̉ ⁊ deuotius ſicut ſancti Iacobi qͥ ſuis ꝑegrinis tā
t 3