Druckschrift 
Sermones de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Iacobo maiore

Iohannes beleth: decollato Iacobo diſcipuli corpus eius nocte timore iudeoꝝ rapiētes naui illud impoſuerūt ⁊ ſepulturaꝫdiuine ꝓuidentie ꝯmittētes nauim ſine remige ꝯſcēderunt: ⁊ angelo dn̄i duce ī Galicia ī regno Lupe applicuerūt. deponētesergo corpꝰ de naui ſuꝑ quendā magnū lapidem: mox lapis vt cera corpori ceſſit ⁊ īſarcōphagū corpori ſe mirabilit̓ coaptauitIngrediētes igit̉ diſcipuli ad reginā Lupam dixerunt. Dn̄s Ieſus xp̄us mittit adte corpꝰ diſcipuli vt quē noluiſti ſuſciꝑe viuum: ſuſcipias nūc defunctū. et narrātes eimiraculū qͣliter illuc ſine remige adueniſſent: locū eius ſepulture ꝯgruū petierunt.Que dū regina audiſſet eos ī dolo ad q̄ndam virū crudeliſſimū deſtinauit vt eiusſuꝑ hͦ cōſenſum haberēt: qͥ eos incarcerauit. Cum aūt ille diſcumberet angelus dn̄icarcerē aperuit ⁊ eos libere abire ꝑmiſit. qͥad reginā redeuntes iterū petierunt locumſepulture ꝓ corꝑe ſctī Iacobi. Quibꝰ illarn̄dit. Accipite boues qͦs habeo ī tali mōte ⁊ plauſtro iungite ac corpus dn̄i veſtrideferte ⁊ locū ſic̄ volueritis edificate. Hecaūt doloſe dicebat: ſciebat em̄ thauros eſſeindomitos et ſilueſtres: et ideo putauit ꝙnō poſſent iungi currui. vel ſi iungerenturhuc illucqꝫ diſcurrerēt ⁊ corpus eijcerēt etip̄os necarēt. ſed nō eſt ſapientia ꝯtra deū.Nā illi dolū nō cogitātes montē aſcenderunt ⁊ draconē quendā ignē ſpirantē et ineos irruentē cruce appoſita ꝑ mediū ventrēſcindūt. Facto etiā ſuꝑ thauros ſigno crucis: velut agni ꝓtinꝰ manſueſcūt ⁊ eos iungentes corpus ſancti Iacobi cū lapide incurru poſuer̄t. Boues aūt ſine alicuius regimīe corpus in mediū palaciū Lupe adduxerūt. qd̓ illa videns ⁊ ſtupēs: credidit.et chriſtiana facta oīa q̄ petierūt tribuit: etpalaciū in eccleſiā ſctō dedicās: magnificeip̄am dotauit ⁊ in bonis oꝑbꝰ vitā finiuitF Tertiū de btō Iacobo declarādūdicit̉ gratioſe auxiliatiōis ſiue ſubuentiōisNā in oī ſtatu btūs Iacobꝰ ſubuenit ſuisdeuotis fidel̓r ſe inuocātibꝰ. Vt em̄ inqͥtAug. Indiget hō ſctōꝝ auxilio in vita: inmorte: et poſt mortē. Sic btūs Iacobꝰ pͥmo in vita pctōribꝰ impetrat pctōꝝ remiſſionē. ſicut refert Beda de illo qͥ pctm̄ ī cedula ſcripſit ⁊ deletū inuenit. Scd̓o exhibet deſolatis ⁊ afflictis conſolationē. vt re

fert Calixtus papa de illo qͥ ad ſctm̄ Iacobum vadēs vxore mortua et oībꝰ ſpoliatꝰaſinū a btō Iacobo accepit qͦ ꝑuuli veherent̉. Tertio impetrat oppreſſis releuationēvt ptꝫ de qͦdā Bernardo mutinenſi mercatore quē iniuſte captū ⁊ īcarceratū inclinādo turrim ſexaginta cubitoꝝ miraculoſe liberauit. Quarto exhibet neceſſitatē patiētibus mīſtrationē. ſic̄ refert Calixtꝰ papa deqͦdā ad b. Iacobū ꝑgēte. cui cū neceſſariadefeciſſent: b. Iacobꝰ ſibi panē adminiſtrauit: de qͦ. xv. diebꝰ vixit. Quinto indeuotisadhibet paternā correctionē. Sicut refertidē Calixtꝰ de qͦdā qͥ cū ſctm̄ Iacobū viſitaſſet: nō ſalutē aīe petijt: ſed ne a ſuis caperet̉ inimicis: qͥ rediēs ab inimicis captꝰ eſt.et tandē ꝑ btm̄ Iacobū correctus liberat̉.et tandē ꝑ b. Iacobū correctꝰ liberat̉. Secundo b. Iacobꝰ iuuat ſuos fideles ī morte. Primo ne ſuꝑent̉ a morte. vt ptꝫ de filioqͥ iniuſte fuit ſuſpēſus ꝓpter ciphū ꝑ hoſpitem occulte in pera eoꝝ repoſitū: quē btusIacobꝰ ꝑ trigintaſex dies ī patibulo ſuſtētauit ⁊ celeſti dulcedine refocillauit. Secūdo ī morte iuuat ſuos ſeruitores ne a demone ſuꝑent̉. Sicut ptꝫ ī illo cui in extremis laborāti apparuit b. Iacobꝰ bordonevtens ꝓ lancea ⁊ ſacculo muliercule quē ille ex cōpaſſione in via portauerat ꝓ ſcutovtēs: demonē fugauit. Tertio b. Iacobꝰ iuuat ſibi deuotos poſt mortē. Primo qͣꝫtuꝫad corpus honorabili ſepulture tradendovt patꝫ de qͦdā in via mortuo. a qͦ oēs ſocijſui receſſerūt vno dempto. cuiꝰ corpus acſociū ſuū qͥ cū eo manſerat b. iacobꝰ in ſpecie eqͥtis apparēs ad ſctm̄ iacobū detulit: etibi ꝑ canonicos ſepeliri fecit. Secūdo qͣꝫtum ad aīam ab eternis penis liberando. ſicut refert Hugo de ſancto victore de quodam. qui cū ad ſctm̄ Iacobuꝫ ꝑgeret ⁊ adſuaſionē demonis ſe occidiſſet: et ad infernum ductus fuiſſet: beatus Iacobꝰ vt vitepͥſtine reſtitueret̉ obtinuit. G Circa p̄dicta eſt dubiū. vtrū b. Iacobꝰ poſſit iuuare orōnibꝰ ſuis oēs interpellātes eū. Et videtur ꝙ nō. qꝛ btūs Iacobꝰ ꝑfecte ſuā voluntatem deo cōformauit: vt nō velit niſiquod deus vult. ſed illud quod vult ſemper impletur. ergo fruſtra pro interpellantibus orat. Ad hoc dico ꝙ quidaꝫ heretici fuerunt qui dixerunt ꝙ ſancti non poſſint nos iuuare ſuis orationibus qꝛ vnuſ-