¶ De ſancto Iacobo maiore
Iohannes beleth: decollato Iacobo diſcipuli corpus eius nocte timore iudeoꝝ rapiētes naui illud impoſuerūt ⁊ ſepulturaꝫdiuine ꝓuidentie ꝯmittētes nauim ſine remige ꝯſcēderunt: ⁊ angelo dn̄i duce ī Galicia ī regno Lupe applicuerūt. deponētesergo corpꝰ de naui ſuꝑ quendā magnū lapidem: mox lapis vt cera corpori ceſſit ⁊ īſarcōphagū corpori ſe mirabilit̓ coaptauitIngrediētes igit̉ diſcipuli ad reginā Lupam dixerunt. Dn̄s Ieſus xp̄us mittit adte corpꝰ diſcipuli vt quē noluiſti ſuſciꝑe viuum: ſuſcipias nūc defunctū. et narrātes eimiraculū qͣliter illuc ſine remige adueniſſent: locū eius ſepulture ꝯgruū petierunt.Que dū regina audiſſet eos ī dolo ad q̄ndam virū crudeliſſimū deſtinauit vt eiusſuꝑ hͦ cōſenſum haberēt: qͥ eos incarcerauit. Cum aūt ille diſcumberet angelus dn̄icarcerē aperuit ⁊ eos libere abire ꝑmiſit. qͥad reginā redeuntes iterū petierunt locumſepulture ꝓ corꝑe ſctī Iacobi. Quibꝰ illarn̄dit. Accipite boues qͦs habeo ī tali mōte ⁊ plauſtro iungite ac corpus dn̄i veſtrideferte ⁊ locū ſic̄ volueritis edificate. Hecaūt doloſe dicebat: ſciebat em̄ thauros eſſeindomitos et ſilueſtres: et ideo putauit ꝙnō poſſent iungi currui. vel ſi iungerenturhuc illucqꝫ diſcurrerēt ⁊ corpus eijcerēt etip̄os necarēt. ſed nō eſt ſapientia ꝯtra deū.Nā illi dolū nō cogitātes montē aſcenderunt ⁊ draconē quendā ignē ſpirantē et ineos irruentē cruce appoſita ꝑ mediū ventrēſcindūt. Facto etiā ſuꝑ thauros ſigno crucis: velut agni ꝓtinꝰ manſueſcūt ⁊ eos iungentes corpus ſancti Iacobi cū lapide incurru poſuer̄t. Boues aūt ſine alicuius regimīe corpus in mediū palaciū Lupe adduxerūt. qd̓ illa videns ⁊ ſtupēs: credidit.et chriſtiana facta oīa q̄ petierūt tribuit: etpalaciū in eccleſiā ſctō dedicās: magnificeip̄am dotauit ⁊ in bonis oꝑbꝰ vitā finiuitF ¶ Tertiū de btō Iacobo declarādūdicit̉ gratioſe auxiliatiōis ſiue ſubuentiōisNā in oī ſtatu btūs Iacobꝰ ſubuenit ſuisdeuotis fidel̓r ſe inuocātibꝰ. Vt em̄ inqͥtAug. Indiget hō ſctōꝝ auxilio in vita: inmorte: et poſt mortē. Sic btūs Iacobꝰ pͥmo in vita pctōribꝰ impetrat pctōꝝ remiſſionē. ſicut refert Beda de illo qͥ pctm̄ ī cedula ſcripſit ⁊ deletū inuenit. Scd̓o exhibet deſolatis ⁊ afflictis conſolationē. vt re
fert Calixtus papa de illo qͥ ad ſctm̄ Iacobum vadēs vxore mortua et oībꝰ ſpoliatꝰaſinū a btō Iacobo accepit qͦ ꝑuuli veherent̉. Tertio impetrat oppreſſis releuationēvt ptꝫ de qͦdā Bernardo mutinenſi mercatore quē iniuſte captū ⁊ īcarceratū inclinādo turrim ſexaginta cubitoꝝ miraculoſe liberauit. Quarto exhibet neceſſitatē patiētibus mīſtrationē. ſic̄ refert Calixtꝰ papa deqͦdā ad b. Iacobū ꝑgēte. cui cū neceſſariadefeciſſent: b. Iacobꝰ ſibi panē adminiſtrauit: de qͦ. xv. diebꝰ vixit. Quinto indeuotisadhibet paternā correctionē. Sicut refertidē Calixtꝰ de qͦdā qͥ cū ſctm̄ Iacobū viſitaſſet: nō ſalutē aīe petijt: ſed ne a ſuis caperet̉ inimicis: qͥ rediēs ab inimicis captꝰ eſt.et tandē ꝑ btm̄ Iacobū correctus liberat̉.et tandē ꝑ b. Iacobū correctꝰ liberat̉. Secundo b. Iacobꝰ iuuat ſuos fideles ī morte. Primo ne ſuꝑent̉ a morte. vt ptꝫ de filioqͥ iniuſte fuit ſuſpēſus ꝓpter ciphū ꝑ hoſpitem occulte in pera eoꝝ repoſitū: quē btusIacobꝰ ꝑ trigintaſex dies ī patibulo ſuſtētauit ⁊ celeſti dulcedine refocillauit. Secūdo ī morte iuuat ſuos ſeruitores ne a demone ſuꝑent̉. Sicut ptꝫ ī illo cui in extremis laborāti apparuit b. Iacobꝰ bordonevtens ꝓ lancea ⁊ ſacculo muliercule quē ille ex cōpaſſione in via portauerat ꝓ ſcutovtēs: demonē fugauit. Tertio b. Iacobꝰ iuuat ſibi deuotos poſt mortē. Primo qͣꝫtuꝫad corpus honorabili ſepulture tradendovt patꝫ de qͦdā in via mortuo. a qͦ oēs ſocijſui receſſerūt vno dempto. cuiꝰ corpus acſociū ſuū qͥ cū eo manſerat b. iacobꝰ in ſpecie eqͥtis apparēs ad ſctm̄ iacobū detulit: etibi ꝑ canonicos ſepeliri fecit. Secūdo qͣꝫtum ad aīam ab eternis penis liberando. ſicut refert Hugo de ſancto victore de quodam. qui cū ad ſctm̄ Iacobuꝫ ꝑgeret ⁊ adſuaſionē demonis ſe occidiſſet: et ad infernum ductus fuiſſet: beatus Iacobꝰ vt vitepͥſtine reſtitueret̉ obtinuit. G ¶ Circa p̄dicta eſt dubiū. vtrū b. Iacobꝰ poſſit iuuare orōnibꝰ ſuis oēs interpellātes eū. Et videtur ꝙ nō. qꝛ btūs Iacobꝰ ꝑfecte ſuā voluntatem deo cōformauit: vt nō velit niſiquod deus vult. ſed illud quod vult ſemper impletur. ergo fruſtra pro interpellantibus orat. Ad hoc dico ꝙ quidaꝫ heretici fuerunt qui dixerunt ꝙ ſancti non poſſint nos iuuare ſuis orationibus qꝛ vnuſ-