Druckschrift 
Sermones de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Georgio

excōmunicet̉ niſi neceſſitas ſubſit. Quartavirtus xp̄i ꝙ pauperū memor fuit. qd̓ ptꝫMat. xv. qn̄ dixit. Miſereor ſuꝑ turbā. qꝛtriduo iā ſuſtinēt me ⁊c̄. Idē ptꝫ Io. vj. cūſatiauit qͥnqꝫ milia hoīm ex qͥnqꝫ panibꝰ ⁊duobꝰ piſcibꝰ. Hanc v̓tutē imitatus eſt be.Georgiꝰ qn̄ nō ſolū paupeꝝ a dracone oppreſſoꝝ memor fuit: ſꝫ qn̄ regē a ſe ꝯuerſuꝫdocuit vt ſꝑ pauperū memor eſſet. iō cepitſicut ieſus magiſter ſuus pͥus facere ⁊ poſthoc docere alios. De ſancto Georgio.wann. vij.Sermo IAuīte vos armatura dei vt poſſitꝭ ſtare aduerſus inſidias diaboli. ad Ephe. vj.Exqͦ tota vita nr̄a eſt q̄dā militia ſuꝑ terrāteſte Iob. Nā vndiqꝫ īpugnamur: nunc acarne. nūc a mūdo. nūc a diabolo. ideo neceſſe eſt nobis vt ſꝑ ſimꝰ armati et pugnemus ꝯͣ illos tres inimicoſ. Caro eī nos trahit ad gulā: ad luxuriā ⁊ accidiā ſiue torporē. Mundꝰ nos allicit ad vanitates: honores: ābitionē. ⁊ diuitias q̄ oīa ꝯrariant̉ deoDiabolꝰ ꝟo ad oīa mala nos conat̉ p̄cipitare. ſꝑ em̄ vigilādo ꝯſiderat ad q̄ mala hōſit magis inclinatꝰ ⁊ ad illa eū trahit et inclinat: et ſi ſuperat̉ ī vno ſtatim tēdit ad aliud: ita vt ſit ꝯtinua pugna in hoc mundo.Pro eo apl̓s in ꝟbis thematis nos inſtruit vt ſꝑ ſimꝰ armati ꝯͣ diabolū vt eiꝰ inſidias poſſimꝰ declinare ⁊ viriliter ſibi reſiſterevbi ſupͣ. ꝓ gr̄a. Aue ma. Induite vos armatura dei ⁊c̄. In illis ꝟbis thematꝭ nobiſinſinuat duo neceſſaria militi xp̄i. Primovt ſit armis indutꝰ cū dic̄. Induite vos armatura dei. ſcd̓o vt īſurgat ꝯͣ hoſtes ad pugnandū cū dicit. vt poſſitꝭ ſtare aduer. inſidias diaboli. M Circa pͥmū eſt notandū ꝙ qͣdruplex ē genꝰ armoꝝ q̄ habuitbe. Georgiꝰ .ſ. clypeus. galea. lorica. et gladius. ꝑ hec aūt arma ſignificant̉ qͣttuor arma ſpūalia q̄ ip̄e ī ſe habuit. vicꝫ fidē ſpemcharitatē et bonā oꝑationē Primo habuit fidē tāqͣꝫ ſcutū ſiue clypeū. ẜm illud apl̓iad Eph̓. vj. In oībꝰ ſumentes ſcutū fidei.Per hāc fidē fortiter pugnauit ſic̄ de eo legitur ꝙ dū Dacianꝰ ꝯpelleret xp̄ianos adſacrificia idoloꝝ ip̄e ī mediū ꝓſiliēs dixit illud psͣ. Oēs dij gentiū demonia: dn̄s autēcelos fecit. vera em̄ fides valde valet cōtra

temptatiōes demonū. īmo ad ꝯfuſionē demonū ſic̄ bn̄ on̄dit apl̓s vbi sͣ. ad Eph̓. vjdicēs. In oībꝰ ſumētes ſcutū fidei. et ſeqͥt̉.in qͦ poſſitꝭ oīa tela nequiſſimi ignea extinguere. Et ſaluator Mar vlt̓. Signa autēeos qͥ crediderint hec ſequent̉. ī noīe meodemōīa eijciēt ⁊c̄. Per hͦ ſcutū fidei hō impetrat a deo oīa neceſſaria ad ſalutē. ſic̄ aitſaluator Mar. xj. Quecūqꝫ orātes petitiscredite: qꝛ accipietis ⁊ fiet vob̓ N Dehoc narrat mgr̄ in hiſtoria ꝙ cū Alexādermagnꝰ veniſſet ad mōtes caſpios miſerūtad eū filij captiuitatꝭ decē tribuū egrediēdilicentiā poſtulātes. Cūqꝫ q̄ſiſſet cauſaꝫ captiuitatis intellexit ꝙ ideo capti fuiſſent qꝛreceſſiſſent a deo ſuo iſrl̓ vitulis aureis immolādo. ⁊ ꝑ ꝓphetas dei dictū eſſe eos a captiuitate nō redituros. Tūc rn̄dit Alexander ꝙ artius eos includeret. Cūqꝫ anguſtaviarū interciperet et mollibꝰ bitumētis obſtrueret vidēs humanū laborē ſufficere nōpoſſe rogauit deū iſrael vt illud opus cōpleret. Et ecce nutu diuino p̄rupta montiūad ſeinuicē acceſſerūt et eſt factꝰ locus immeabilis. Et vt ait Ioſephꝰ. Deus qͥd facturus eſt ꝓ fidelibꝰ ſuis ſi tantū fecit ꝓ infidelibꝰ. hec Holgot ſuꝑ li. Sap̄. Ecce qͣꝫmagͣ ⁊ qͣꝫ vtilis ē ꝟa ad deū fides. ml̓ta em̄deꝰ cōcedit verā fiduciā de eo habentibꝰ q̄nō ꝯcedit timoratis ſiue dubitantibꝰ de auxilio diuino qͥ oīa hūano mō nitunt̉ plusqͣꝫ oportet acqͥrere ſiue ꝑicula deuitare. licꝫem̄ hō facere debeat id qd̓ cōcernit hūanādiligentiā ne deū temꝑtet tn̄ p̄ponere ſꝑ dꝫdiuinū auxiliū ⁊ cogitare ꝙ ſine tali nihilfacere pōt. ſic̄ ait ſaluator Io. xv. Sine menihil poteſtis fa. Scd̓o b. Georgiꝰ habuit ſpem tāqͣꝫ galeā. ſic̄ apl̓s ait vbi sͣ. Galeāſalutꝭ aſſumite. Un̄ de eo legit̉ ꝙ cū magͣ ꝑſecutio eſſet ⁊ multi fidē negarēt ip̄e ſpemhn̄s ī dn̄o oēs xp̄ianos ſua doctrina cōfortabat. multū em̄ ꝯfert laborantibꝰ aliqͣ īfirmitate ſperare ⁊ ꝯfidere ī medico ſuo. ſperādo vicꝫ ꝑ medicū ſalutē ꝯſeqͥ. Tertio habuit charitatē dei ⁊ ꝓximi tāqͣꝫ gladiū. quācharitatē apl̓s vocat gladiū ſpūs. Un̄ cūb. Georgiꝰ vidit tantū timore ⁊ tantā ꝑſecutionē ī xp̄ianis ꝓpt̓ nimiā iniuriā dei ⁊ ꝑditionē ppl̓i fuit vulneratꝰ gladio charitatꝭcōpatiendo ppl̓o ⁊ in faciē Daciani reſtitit.Quarto hūit bonā oꝑatōꝫ tāqͣꝫ loricā quāapl̓s vocat loricā iuſticie q̄ vnicuiqꝫ veddit