¶ De ſancto Andrea
amet niſi in ordine ad honorem dei. Un̄ ſiparētes te inſtigēt ad aliqͥd qd̓ ſit cōtra diuinū honorē in hoc caſu ſunt odio habēdiEt tūc ẜm Hiero. odiū in parētes eſt pietas in deū. Ad res etiā exteriores vt de eisnihil appetat p̄ter victū neceſſariū vel ī ordine ad deū. vt in rerū vſu reputet ſe ſolumꝓcuratorē et diſpenſatorē ip̄ius dei. Abnegandus eſt inſuꝑ amor naturalis ad ip̄mdeū. qꝛ talis amor eſt recuruus ꝓut deꝰ diligit̉ ꝓpter bonū noſtrū qd̓ ex eo ſequit̉. puta beatitudinē quā oēs naturaliter appetimus. qꝛ talis amor eſt imperfectꝰ: et dicit̉amor cōcupiſcentie. deū aūt diligere debemus amore amicicie et propter ſe. Aug. inſoliloquio. Ego ſolam ꝓpter ſe amo ſapientiā. cetera vero adeſſe mihi volo vel deeſſe mihi timeo ꝓpter ip̄am. D ¶ Scd̓orequirit̉ ꝙ tollat crucē ſuā. ẜm Aug. Crucem tollere nihil aliud eſt qͣꝫ carnem ꝓpriāmortificare. Eſt aūt caro mortificanda nōſolū qͣꝫtū ad oꝑa: ne ſcꝫ carnis operibꝰ ſeruiamus ſed etiā qͣꝫtū ad eius deſideria: neſcꝫ illicitꝭ deſiderijs vnqͣꝫ cōſentiamus. Etde hac mortificatōe ſcribit̉ ad Gal̓. v. Quiaūt ſunt chriſti carnē ſuā crucifixerūt cū vicijs ⁊ cōcupiſcētijs. Et ẜm glo. hoc qd̓ dicit cū vicijs refert̉ ad opera. qd̓ aūt ſubdit̉.et cōcupiſcentijs: refert̉ ad deſideria. Hecaūt crucifixio nihil aliud eſt qͣꝫ motuū ⁊ cōcupiſcentiarū carnaliū depreſſio intm̄ ꝙ ꝑeas caro et paſſiones ſenſitiue partis taliter edoment̉ ꝙ nūqͣꝫ vſum et iudiciū rōnisimpediāt. E ¶ Sciendū aūt ꝙ hec carnalia deſideria ſunt tripliciter mortificanda. Primo qͥdē mortificando deſideriū naturalis ꝯcupiſcētie aīe ⁊ corꝑis. hoc aūt fitcū aliqͥs intrepide mortē ſubire ꝓ xp̄o diſponit. Et ad hoc qͥlibet fidelis tenet̉ caſuneceſſitatis imminente de naufragio fideial̓s nō tenet̉ ad hoc niſi ẜm p̄parationē animi. Un̄ de btō Martino Auguſtino etalijs qͥbuſdā ꝯfeſſoribꝰ cantat̉. A martyrdeſiderio. Scd̓o mortificando deſideriūneceſſarie nutritiōis. ita vt corpꝰ nō nutriatur ꝓpt̓ voluptatē ſꝫ ſolū ꝓpter ſoliꝰ natureneceſſitatē. et hͦ nō ꝓpter ſe ſed ꝓpter diuinuꝫhonorē vt ex hoc deo liberiꝰ ⁊ vigoroſiusſeruiat̉. Tertio mortificando deſideriū cōmodi corꝑalis. vt de talibꝰ hō nō plus expetat qͣꝫ ſtricte neceſſitati nature ſue ſuffi-
ciat. Et de his duobꝰ ſic dicit Augꝰ. in ſoliloquio. Om̄ino me de cibo ⁊ potū ſiue balneis ceteraqꝫ voluptate corꝑis interrogestantū em̄ de ea peto qͣꝫtū in inualitudinisopē cōferre pōt. Taliter b. andreas et ceteri apl̓i ſeip̄os abnegarūt et oīa carnalia deſideria ꝓ xp̄o mortificauerūt. qꝛ hocip̄mꝙ nihil habebāt ſibi ſummas diuitias reputabāt. vt dicit Hugo. In hoc etiam ip̄iſumme gaudebāt ꝙ cōtumelias ꝓ xp̄o pati debebāt. et iō btūs andreas gaudēter patibulum ſancte crucis aſcēdit ⁊ in eo alacriter ꝓ xp̄o mortē ſuſtinuit. ¶ Tertio reqͥrit̉ꝙ ſe xp̄i vite cōformet. nā venire poſt xp̄mnihil aliud eſt qͣꝫ ſe eiꝰ vite cōformare. vitaaūt xp̄i p̄cipue verſabat̉ circa tria. in qͥbꝰ ſibi cōformari debemꝰ. vicꝫ circa pauꝑtatē.hūilitatē. et aſperitatē. Xp̄s em̄ in ſuo īgreſſu nob̓ reliqͥt exemplū ſinceriſſime pauꝑtatis. In ꝓgreſſu exemplū ꝓfundiſſime hūilitatꝭ. Et ī egreſſu exemplū acerbiſſime penalitatis. Primū ptꝫ. Nā ī ingreſſu ſuo inhūc mundū fuit pauperrimꝰ omnium hominū. īmo oīm creaturarū. qd̓ ptꝫ ex hoc.cuilibet ꝓuiſum eſt locꝰ ſue naturalis qͥetisſed ſoli xp̄o negatꝰ fuit qͥ nō habuit vbi caput ſuū reclinaret. Mat. viij. Ob hoc aūtxp̄s tantā pauꝑtatē aſſumere voluit vt ſuapauꝑtate nos ditaret. ij. ad Coꝝ. viij. Cūeſſet diues oīm ꝓ nobis egenꝰ factus ē vtip̄ius inopia diuites eſſemꝰ. Secundū patet. Nā in ꝓgreſſu xp̄s ꝓ nobis ſe tantū humiliauit qͣꝫtū ſe hūiliare potuit. Ideo dic̄apl̓s ad Phil̓. ij. ꝙ ſeip̄m exinaniuit. qꝛ qͣꝫtu ad aſpectū fragilitatis videbat̉ potētiaet ſapiētia deitatis euacuatꝰ. vn̄ xp̄s ꝓpterſuā humiliationē ſe vermi cōparat in psͣ.Ego ſum v̓mis ⁊ nō homo obprobriū ⁊c̄.Ob hͦ aūt xp̄s ẜm Aug. tantū ſe voluit hūitiare vt nos in celeſti gl̓ia exaltaret. Cui cōſonat Bern̄. dicēs. Singularis maieſtasvoluit mori vt viueremꝰ. ſeruire vt regnaremus. exulari vt repatriaremꝰ. hūiliari vtnos exaltaret ⁊ ſuper oīa bona cōſtitueret.Tertiū ptꝫ. Nā xp̄s in egreſſu amariſſimāpenā ꝓ nobis pati voluit vt nos ab eternamorte liberaret. et vt penas ꝓ pctīs nobisdebitas miſericorditer ꝓ n obis exolueret.Eſa. liij. Uere languores noſtros ip̄e tulit⁊c̄. Et qꝛ in illis tribus debemus ſequi veſtigia chriſti. vt patet. jͣ. Petri. ij. Ideo ad