Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLXVIv
Einzelbild herunterladen
 

De regione iudiciali

teſtimoniū ſuꝑ oīa metuendū. Nā ⁊ teſtādo īproperabit oīa bn̄ficia iuxta Chry. dicēs. Ecce ego ꝓpt̓vos fcūs ſū. ꝑꝑ vos illuſus. alligatꝰ. ceſus: crucifixꝰUbi ē tantaꝝ iniuriaꝝ fructꝰ Ecce p̄ciū ſanguīs meiquē dedi in redēptionē vrī vbi ē ẜuitus quā ꝓ hoc pͥcio īpendiſtꝭ Ego ſuꝑ gl̓iam meā vos habui. ⁊ cū deus eēm in forma ẜui apparui ⁊ viliorē vos me rebusoībus vrīs feciſtis. Nā oēm rē viliſſimā plꝰ qͣꝫ iuſticiam ⁊ fidē dilexiſtis ⁊c̄. Hec Chry. De qͦ ⁊ pulchre agit in de vita cōtemplatīa ꝓſper. Quid gͦ qͥd tot ⁊ tātis teſtibꝰ aggregatis miſeri agēt qͦ ſe diuertēt Uereapparere ⁊ audire hec teſtīonia erit intolerabile ⁊ latere īpoſſibile Int̓ tot ⁊ tātos teſtes. ſi tūc ſecuri apparere velimꝰ an̄ iudiciū iuſticiā oꝑemurDe multiplici ⁊ varia reddēda rōne. §. iiij.p Oſtremū aggrauatīm eſt ſtrictiſſima villicationis rō de multis ⁊ multiplicibꝰ ſingl̓arit̓ reddeda Iuxta illud Luc̄. xvi. Redde rōeꝫ villicatōis t.qd̓ nimiū verendū. Tū qꝛ tali tā ſtricto iudici ē ratioreddēda. tū qꝛ tā ſubito exigēda. tū maxīe qꝛ de tammultis ⁊ ml̓tiplicibꝰ exigēda. qꝛ adducet deꝰ ī iudiciooīa Ita ꝙ de his oībus ſtrictiſſima ē rō reddēdaNēte bonis carne. nature. tꝑe reddeFortune. factis ⁊ omiſſis dote vel arte Primo itaqꝫ rō exigitur de ip̄a mēte .i. de ſpū rōnali ⁊ aīa a deo nobis data quō eā ẜuauimꝰ. eſt eī p̄cioſus theſaurꝰ ⁊ iō ſollicite ẜuādꝰ Iuxta illd̓ Deut̓.iiij. Euſtodi temetip̄m ⁊ aīam tuā ſollicite. Quippeqꝛ aīa ē precioſa illa margarita ꝓ qua ſapiēs ille mercator xp̄s dedit oīa īmo ⁊ ſeip̄m īpendit. Un̄ ve nob̓ait Bern̄. ſi talentū hoc p̄cioſo ſanguīe agni app̄ciatū negligēter ẜuauerimꝰ Si rex aliqͥs terrenꝰ amatiſſimā ſibi filiā alicuiꝰ cuſtodie ꝯmitteret ⁊ ille eā negligeret quō rōeꝫ exigeret. Sed multo āpliorē d̓ aīad̓s Nā totꝰ mūdꝰ n̄ p̄t ꝯꝑari ad p̄ciū aīe vniꝰ Alteꝝde quo rō exiget̉ ſunt bōa ſpūalia aīe que efficiūt animā ꝑfectā ⁊ bonā Ut bona aīe naturalia .ſ. vires aīeintellcūs meōria. Itꝭ bona acqͥſita. vt ars. virtꝰ moralis ſcīa. Et bona grē gratū faciētis ⁊ gratis date vtvirtutes theologice. donū linguaꝝ ⁊ cetera id genusQue ſingula bōa tā ſt̓ precioſa ꝙ ꝓrſus ineſtīabilia. d̓quibus oībꝰ ⁊ ſingulis rō exiget̉ quō his vſi ſumus.ne inuacuū excepimꝰ ea. ⁊ ſi ꝯuert̓imꝰ in honorē etobſequia dīna. hinc Iob. xix. Scito eē iudiciū .ſ. deoībus ⁊ ſingulis exigendum. Tertio rō exiget̉ decorꝑe nrō. quō illud cuſtodiuimꝰ Eſt em̄ velut caſtꝝqd̓ a deo tenemꝰ in feudū Un̄ qͥ corpꝰ ſuū bn̄ cuſtoditait Bern̄. bonum caſtrū cuſtodit. vn̄ exiget̉ rō de eꝰcuſtodia. Si inimicis dn̄i .i. vitijs ⁊ voluptatibꝰ illud expoſuerimꝰ ꝟtutibꝰ ſecluſis Itꝭ qꝛ corpꝰ ē velutaīe iumentū. dēmꝰ rōnē reddere ſi ei non dederimꝰnne neceſſarium.o

nature ſuſtentationē.panēScꝫvirgā ad laſciuie rep̄ſſionemonusbonā exercitationem.Hec em̄ tria corꝑi debētur. Iuxta illd̓ Eccī. xxxiij.Cibus virga ⁊ onꝰ aſino Panis diſciplina ⁊ opꝰ ẜuo.Totū igit̉ corpꝰ cū mēbris in dei ſeruitio expēdamꝰom̄es ſenſus ſub diſciplina refrenemꝰ. vt ſic bonā rōnē reddere poſſimꝰ ¶Quartū eſt de bōis nature corporalibꝰ. q̄ tamētſi ſūt multa. qͥnqꝫ tn̄ ſt̓ principaliora velut qͥnqꝫ talēta a deo ꝯmiſſa Scꝫfortitudīemfortitudīeꝫd̓bilitatepulch̓tudīeꝫd̓formitate.pl̓ch̓tudīeꝫiuuēilitatē qͣ luc̄bimur iuuēilitatē ſn̄ ſenectuteſanitatē corꝑis gl̓i ſanitatēīfirmitateleuitatē catōeꝫ agilitatēdifficultate.Ut ſic dicere poſſit. dn̄e qͥnqꝫ talenta tradiſti ⁊c̄ Et letus audire. Euge ſerue bōe ⁊ fidelis intra in gaudiū⁊c̄ Quīto rōnem de tꝑe reddemꝰ qd̓ nob̓ ꝯceſſit d̓squo p̄cioſius nihi Un̄ ſicut nō peribit capillꝰ de capite. ſic nec momentū de tꝑe de quo nō exiget̉ rō quōa nobis fuerit expenſū qd̓ tā gratioſe cōceſſuꝫ. Und̓hoc metuēs Ancel. dicebat O lignū aridū ⁊ inutile ēternis ignibꝰ dignū qͥd rn̄debis in illa die cū exigetura te vſqꝫ ad ictū oculi oē tꝑs viuēdi īpenſuꝫ qualitera te fuerit expenſū: Iuxta illud Trenoꝝ. vocauit aduerſū me tꝑs Sextū vn̄ ratio exiget̉ eſt de bōis fortune .i. bōis tꝑalibꝰ ⁊ fortuitis Iuxta illd̓ Ecc̄s. xij.In bonis ſit cor tuū ⁊ ſcito ꝙ ꝓ oībꝰ his adducꝫ te deus in iudiciū .ſ. de diuitijs. delicijs. hōribꝰ. Quō hisſūt vſi quō inde alijs ſubuenerūt Et gͦ d̓r Abacuc. ij.Lapis de ꝑiete clamabit. ⁊ lignū qd̓ eſt int̓ iunct̉asedificiorū ⁊c. Pauꝑibꝰ ergo de his ſubueniamꝰ ī vſus bonos cōuertamꝰ ⁊c̄. Septīm eſt de fctīs proprijs rōem reddituri ſumꝰ tā de bōis qͣꝫ malis Cuncta em̄ adducet in iudiciū deꝰ. Etiā de quolibꝫ paſſuquē gradit̉ hō qͥppe cuiꝰ oēs ſemitas ꝯſiderat. Et qͥddicimꝰ pro magno de greſſu cū rō exigēda ſit de om̄ioꝑe. verbo. cogitatiōe. Nā de oī verbo ocioſo reddituri ſumꝰ rōne. Et de oꝑatione ⁊ cogitatiōe yẜ. dicitEgo aūt oꝑa eoꝝ ⁊ cogitatiōes venio vt iudiceꝫ. Incogitatiōibꝰ em̄ ip̄ij interrogatio erit ⁊ ip̄e cogitationes nrās ait ſapiens ſcrutabitur Oīa ergo oꝑa cogitatiōes ⁊ verba tūc erūt exaīanda. Nam ſic iuxta grego. deꝰ vias nrās cōſiderat ⁊ greſſus dinūerat vt necmīme cogitatōes aut verba minutiſſima q̄ apd̓ nosviluerūt. in eiꝰ iudicio indiſcuſſa remanebūt. īmo nōſolū iudicabit de malis ſꝫ etiā de bōis Iuxta illd̓. pͣs.Ego iuſticias iudicabo. qͣ .ſ. intētiōe. attētiōe. affcōne ⁊ ſtatu ſint facta Ita ꝙ vere abbas yſid̓. dixit. ꝙad diſtricti iudicis eramē nec iuſticia iuſti ſecura eſt Octauo rō reddēda erit de bonis omiſſis q̄ faceredebuiſſemꝰ. propoſuimꝰ. potuiſſemus Iſtud recogitemꝰ ⁊ viriliꝰ ⁊ fortius bona agemꝰ Nonoro re

R