De regione iudiciali
innotuit vt ſi deū in tranquillitate timere nolumūsvicinū eiꝰ iudicium vel ꝑſecutiōibꝰ attriti timeamˡ¶ Quarto tāta ſigna in rebꝰ oſtendit vt qͣꝫ ei oīs creatura ſubiecta ſit ⁊ pareat manifeſtet q̄ cum turbato turbatur ⁊ ad p̄liū ꝓcedit. hinc Chryẜ. Sicut rege terreno ꝓceſſuro ad p̄lium totū territoriū eius regni mouetur: exercitꝰ excitat̉ ⁊c̄ Sic xp̄o regi celorūad iudiciū deſcenſuro totus mūdus cōturbabit̉. celeſtis ꝓgreditur exercitus vt fidelitatē oſtentēt Quinto quia cū exigente iuſticia ꝑ que quis peccat ꝑ hec ⁊hꝫ puniri Et qꝛ īpij oībꝰ creaturis ſunt abuſi. qͥppe qͥoīa que ad vſum ſuſceperūt vite ad abuſuꝫ verterūtculpe. ideo ⁊ ꝑ oīa torquentur. ⁊ oīa que ad vſum īflexerunt prauitatis eis vertūtur in materiā vltionis.Un̄ qꝛ pacis tranquillitatem cōuerterūt in vanamſecuritatē. Iō erūt bella. Quia ꝑegrinationē vie prohabitatione dilexerunt patrie iō terremotꝰ Quia ſalutē corꝑm redegerūt in abuſū vitiorū. ideo peſtilentie ⁊c̄ ¶ Poſtremo tanta p̄mittit ſigna quēadmodūſi ſuꝑ mortē prīſfamilias lugeret familia. Hīc chry.Patrefamilias moriēte. tota domꝰ turbat̉ familiaplangit ⁊ nigris ſe induūt veſtimentis. Sic hūanogn̄e ꝓpter quē fcā ſunt oīa circa finem conſtituto celiluminaria ⁊ oīs creatura cādore depoſito lugere vid̓bitur ⁊c̄. ¶ Lugeat igit̉ ſeip̄m ſuper quē lugent celilūinaria ⁊ quē plangit totū vniuerſum. Hec de ſignis ⁊ cauſis cur antecēdūt Que qui rite ꝑtractaret bn̄ad cōpunctionē emolliret̉.¶ De iudicij proceſſu ⁊ horribilibꝰ ꝯcurrētibꝰ Ca. vE altero nūc videndū ē principali qd̓ eſt iudiIcij proceſſus ⁊ cōcurrētia horribilia pl̓imuꝫiudiciū aggrauantia. ¶ Et primū dicemꝰ ſtrictim de ꝓgreſſu iudiciali. Poſt de aggrauātijs eiusEt progreſſus notatur hoc ver ſuCōcitat. adueīet querēs. pandēdo loq̄turDe ſn̄ia em̄ poſt dicetur Iam formā intueamur¶ Primū igit̉ oīm fiet peremptoria citatio. Dabitem̄ voci ſue voceꝫ virtutis vt oēs veniant in iudicioCuiꝰ citationis vidēdus ē modꝰ Cauſa ⁊ ncc̄itas ꝯꝑēdi. Modus qͦ fiet citatio iſta d̓r ꝙ horribili ⁊ ꝑſtrepenti tuba q̄ multis nōibus eſt ꝯpellata ſcꝫ Iuſſꝰ dei⁊ vox archangeli. i. Theſſa. qͣrto. Quid aūt ſit ⁊ quare ſic d̓r in ſcxiptis doctorū plene ⁊ diffuſe inueniturUn̄ d̓r ſophonie. Uox diei dn̄i amara tribulabit̉ ibifortis vox magna ⁊ virtuoſa ſꝑ expauenda. De quaChryẜ. Uere magna ē vox illa cui oīa obediunt elementa q̄ petras ſcindit. inferos aꝑit. monumēta frāgit vincula mortis diſſoluit tumulos aꝑit ⁊ vniuerſos mortuos reſurgere facit ⁊ ad iudiciū venire compellit. Uere pauēda ⁊ cū Hiero. ſꝑ audienda Siuecomedā ſiue bibā ſiue aliud aliqͥd agā ſꝑ mihi videt̉in auribus inſonare vox iſta Surgite mortui ⁊c̄.¶ Cauſa āt citationis maxīa erit qͣ etiā maior ull̓a.
rn̄dēdū d̓ cūctis q̄ geſſimꝰ ꝯīſimꝰ accepiꝰqͥppe ad recipiendū ꝓ meritis gl̓aꝫ vel penā. Undetūc oēs tenebit ſollicitudo nimia ꝓ eo ꝙ cā maximaTūc qͦꝫ ad vocē tube pauebit terra. tūc lugubre mūdus īmugiet tribꝰ ad tribū feriēt pectora. vt ait Hieroni. Lior em̄ ⁊ tremor tūc corruet ſuꝑ oēs malos.Sꝫ ſuꝑ oīa hāc citationē exaggerat ꝯparēdi nccītaſNō em̄ ſubterfugij alicuiꝰ erit poſſibilitas. Sed vtapl̓s dixit Oēs generaliter ſine exceptiōe Nos ꝑſonaliter ſine excuſatiōe. oꝫ ſine euitatiōe. māifeſtari ſineabſconſione vel tergiuerſatiōe. ante tribunal xp̄i ſineretardatiōe vt recipiat vnuſqͥſqꝫ ꝓpͥa corꝑis ſn̄ ꝑſonedelatiōe. ſiue bonū ſiue malū ꝓ iuſta retributioneUn̄ oꝫ ꝑſonaliter accedere quēqꝫ. Nō licebit ꝓcuratorē mittere nullꝰ ꝓ te audebit rn̄dere. nulli licebit tūcꝯſulere. nullꝰ audebit ꝓ te intercedere nec poterit teqͥſqͣꝫ iuuare. O vere terrēda citatio a qͣ nulla appellatio vel declinatio. in qͣ nec admittit̉ pn̄ie tꝑs. defenſionis locꝰ. nec reſiſtēdi virtꝰ. nec fugiēdi facultas neclatēdi poſſibilitas. nec ſecuritas cōparēdi. ſꝫ vndiqꝫerit terror ⁊ horror. adeo ꝙ mōtibꝰ dicent cadite ſuꝑnos ⁊c. Quā citationē qͥ ſecure volet exciꝑe ille debetan̄ iudiciū iuſticiā parare ¶ Secūdo citatiōe fcā ⁊ cōparitiōe mox cōpleta. ſeqͥtur iudicis irati terrēda aduentatio Ueniēs em̄ veniet dn̄s in maieſtate ⁊ cū furore magno. Et quis ſtabit ad videndū eū aut cogitare poterit diē aduētus eiꝰ. Satius em̄ ⁊ leuius vtChryſoſt. d̓t eſſet mille fulmīa ſuſtinere qͣꝫ vultū hꝰmāſuetudīs plenū. nos tn̄ aduerſantē videre. illiuſꝫtotius tranqͥllitatis ocl̓os neqͣqͣꝫ ſuſtinebimus nosaſpicere. Mallemꝰ em̄ in inferno recōdi qͣꝫ illiꝰ venientis iudicis oculis vel ſemel aſpici. Hīc ⁊ Iob dixit Quis mihi hoc tribuat vt in inferno ꝓtegas me etabſcōdas me Et Apo. vi. dicēt mōtibꝰ ⁊ petris cadite ſuper nos ⁊ abſcondite a facie ſedētis ſuꝑ thronū⁊ ab ira agni Nota h̓ de iudicis qͣlitate de qͣ infra¶ Tertio poſt hec fiet meritorū inqͥſitio ⁊ diſcuſſioDe qͣ late d̓t dn̄s Math̓ .xxv. Cū venerit filiꝰ hōis.Nā ſeꝑatis ouibꝰ ab hedis de ſingulis tunc inquiretqͥ nouit oīa ⁊ exiget rōnem An̄ ſinguloꝝ ocl̓os ſingula reuocās pctā. Iuxta illud. p̄s. Arguā te ⁊ ſtatuam ꝯͣ faciē tuā Ubi diligēter ꝓ exaggeratiōe notādū.Cui hec rō agēda qꝛ iuſtiſſimo ⁊ ſapientiſſimo Quāſubito. qꝛ ſine cōſultatiōe. ſn̄ intermedio Cū qͣꝫto ꝑiculo qꝛ ſub cōdicto eterno vel ſupplicia vel gaudia aſſequetur eterna. Itē de quibus ⁊ quātis ſit reddēdarō. de qͥbꝰ latius infra. De hac inqͥſitiōe Iob ſollicitus aīebat Quid faciā cū venerit ad iudiciū ⁊ cū queſierit qͥd rn̄debo illi. Uerū nō poterimꝰ rn̄dere vnumꝓ mille ¶ Quarto fiet poſt hec diſcuſſoꝝ publicatio:qꝛ iudex nō ſolū vnicuiqꝫ facinora ſua ſecrete ad metē reuocabit. Uerūetiam oībus alijs angelis ⁊ hōibus. bonis ⁊ malis amicis ⁊ inimicis ea publicabitIuxta illud Ezech .xvij. Ecce ego cōgregabo omnes
R