Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCLXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Tituluſ triceſimuſſextusCC TIXIII

nua vite initiū r̄frigerij ſcala aſcēſionis ī celū Un̄ ſuper illo ꝟbo eccī. xli. O mors bonū ē iuditiū tuū ⁊c̄.qͥdam ſic dicit Scīs ꝓfcō bonū ē iuditiū mortis qꝛ illis nō aliud eſt niſi exitꝰ a carcere. finis exilij laboruꝫꝯſummatio ad portū applicatio ꝑegrinatōis t̓minꝰgͣuiſſimi oneris depoſitio de domo ruinoſa liberatōreditus ad patriaꝫ ingreſſus ad vitaꝫ Poſtremodeo mors libēt̓ excipiēda qꝛ eſt finis oīm̄ ꝓducēs adfinē deſtinatū Qꝭ ſi ſingl̓a boetio teſte r̄ditu ſuo gaudent r̄petāt qͣꝫ ꝓprios qͣꝫ recurſus qͣꝫ nos libent̓ ad talem debemꝰ ꝓperare finē ad p̄paratū ſcꝫ r̄gnum Naꝫnō p̄t quis ait grego. niſi morte int̓poſita trāſire adregnuꝫ vn̄ debeꝰ eā ſuſcipere velud nūtiū vocātē adgl̓e brauiūOb hec itaqꝫ ⁊ ꝯſimilia debemꝰ libēt̓ ymo⁊ gaudēter exciꝑe mortis iudicia Et hͦ velut ſpōſa cōiūgēda ſpōſo velut intēſe qͥppiā deſiderans fruiturꝰdeſiderato Hīc bonꝰ religioſus ſic debet viuere ꝙ ſꝑdeſideret ſi dei volūtas eēt moriDe modo moriendi Ca. xi.Ampoſtrēo vidēdū de modo moriēdi qͦmōſcꝫ mori debemꝰ Et breuiter diciꝰ ꝙ ille moriendi modꝰ ē melior qͥ chrō ꝯformior ē Cꝰ oīs actioImo ⁊ mortis paſſio nr̄ā ē inſtructio Un̄ qͥ bn̄ mori voluerit illas ꝯditiōes qͣs chrūs moriēdo habuit tenere debet Et ſunt heeOras. clamauit. flet cōmēdās aīam dat Primū ē qꝛ moriturus in cruce orauit ꝓ ſe ꝓ alijſ⁊ īimicis Nā dicitur oraſſe p̄s illos deus meus r̄ſpice⁊ octo ſequētes vſqꝫ ad illum ꝟſiculū In manus tuas ⁊c̄ Sic ⁊ btūs augꝰ. in extremis ſeptē p̄s pn̄ialesc̓brius ruīando orauit ⁊ in extremis orare ſuadet dicens Omnibꝰ expletis orō tibi neceſſaria ē Un̄ ⁊ pl̓cherrimā orōnem formauit deſuꝑ vtꝫ Quoꝝ exēplo⁊ nos orare debeꝰ aūt ſaltē corā nob̓ orōes. a gerſon.⁊ alijs editas legi faciamꝰ Scd̓o vt euāgeliſta aitIeſus voce magͣ clamauit Un̄ ⁊ nos clamare fortit̉non voce ſed corde debemꝰ Nā plus attēdit deꝰ cordis deſideriū qͣꝫ clamorē intenſuꝫ. Un̄ ⁊ h̓ putamꝰ vtqͥdam ait clamare vt nō aliud ſit niſi peccatoꝝ remiſſionē fortiter deſiderare ⁊ vitam intenſe aſpirare futuraꝫ Tertio fleuit in cruce. apl̓o teſte Cū clamore valido ⁊ lachrimis. cuiꝰ ⁊ nos exemplum īſectāteſplorare nō tam oculis carnis qͣꝫ lacrimis cordis debemus ꝟe penitēdo de oībꝰ pccīs Neſciꝰ em̄ ſi vm qͣꝫ ꝟepenituerimꝰ Quarto aīam prī ꝯmēdauit dicensIn manꝰ tuas ⁊c̄ Sic ⁊ qͥuis aīaꝫ ſuam deo ꝯmēdare debet ꝟbis eiſdē Nā magne ſūt efficacie iuxta gerſonē Un̄ ⁊ ip̄e vt ſcribit de ſe decreuit ea ſepiꝰ dicerein vita vt ī morte haberet ea in ꝓmptu Qd̓ ⁊ frī ſuoceleſtino ſuaſit ⁊ vltima verba ſci Stephani his adiūgenda cenſuit ſcꝫ dn̄e ieſu accipe ſpm̄ meū Que etiāin principio fere ōnis oꝑis vt̓qꝫ eoꝝ legere ꝯſueuit vttunc rata ip̄a haberēt vt ſuꝑ magͣt dicit Poſtrēoeuāgelio teſte dn̄s Ieſus expirauit ſpm̄ emiſit ⁊ aīaꝫ

prī tradidit Sic ⁊ chriſtianꝰ oīs aīaꝫ ſuam deo tradere debet volūtarie ſcꝫ moriēdo in honorē dei eiꝰ volūtatē ſue ꝯformādo Qui ſic ſe in moriēdo haberet illede mortē ad vitā trāſiret¶Titulus xxxvi. De regione iuditiali Ca. i.Emor eſto iudicij Eccī. xxxviij.Omēs em̄ nos manifeſtari opꝫ an̄ tri51bunal chr̄i vt r̄ferat vnuſqͥſqꝫ ꝓut geſſitUt dicit̉ ſcd̓e ad chor. v. Regio quīta ⁊alterū nouiſſimorum ē Regio iudicialiſ⁊ iudiciū finale Ad cꝰ ingreſſum pn̄t eadeꝫ incitare illa oīa que ſupra de morte ſunt adducta. Nā ⁊ hꝰ iudicij meoria nō minꝰ qͣꝫ mortis ē fructuoſa. Nā ⁊ oīmillorū effectuū illic meōratorū cauſatīa ſi intente fuerit celebrata Nā hoc iudiciū multo terribiliꝰ ē mortetꝑali. īmo ⁊ penis inferni ſaltē ad tꝑs ꝓut ſcūs Iobdixit Quis mihi tribuat vt in inferno ꝓtegas me. etabſcondas me donec ꝑtranſeat furor tuꝰ. Nam necmors corꝑis multū vt aiūt eſſet expaueſcēda. niſi ꝓpter iudiciū ⁊ ſupplicia horribiliſſima ſubſequentia.Un̄ colligere p̄t ꝙ eiꝰ meōria nō ſit minꝰ efficax ⁊ virtuoſa Quippe que etiā tīorem inducit hōiem in bonoſollicitat. ⁊ nō ſolū a maxīs verūetiam a mīmis quibuſqꝫ pctīs cohibet: ⁊ omnia cōtēnere facit.Sollicitat. timet. atꝫ cauet. ſꝑnit. bōa pl̓aNihil em̄ eque vt multorū patrū ſn̄ia ē ſollicitat itain bono oꝑe. quēadmodū ſi qͥs ſꝑ ſollicitus fuerit ⁊meōr ſe cūcta agere corā illo tremēdo iudice ⁊ de om̄ibus illi oportere rn̄dere Porto qͣꝫtū timorē generatabbas macharius nouit qͥ dixit. Tāta ē terribilitasdiuini iudicij ꝙ ſi quis digne ꝑpenderit oſſa eius vixcarni adherebūt Iuxta illud A voce gemitꝰ mei adheſit os meū carni mee Et ergo Hiero. ait Quotiēſdiē illū cōſidero toto corꝑe cōtremiſco. Tertiū quōetiā a mīmis pctīs cohibet ex vita ſprm̄ pꝫ. Ubi cumqͥdā ſenū iuuenē diſſolute ridentem ꝯſperiſſet dixit.Corā celo ⁊ terra rōnē reddemꝰ totiꝰ vite nrē ⁊ tu rides quaſi diceret. Si iudicij illius diſtrictionē noſceres etiā a leuiſſimis pctīs te cohiberes Quō etiā ōnia mūdi docet ſꝑnere pulchre Hiero. docet in regula dicēs. Qui iudiciū illud meditat̉. fatuiſſimū ſi appetit qͥcqͣꝫ de ſeculo ⁊ pōpis eꝰ. Nā hꝰ ſi nō pret̓mittat̉lectio. nil vane appetet̉ in ſeculo Et gͦ ait grego Qꝭ p̄ſentis tꝑis ita agenda ē leticia vt nūqͣꝫ amaritudo ſequentis iudicij recedat a meōria Nā ſic optīe refrenabitur oīs vana cōcupīa Poſtremo ⁊ alia ꝯpl̓a bona adducit. qꝛ ad oēm virtutem oēqꝫ bonuꝫ incitatvt late declarari poſſet Et ergo patres in heremo bene ꝓfecerūt qꝛ hanc iudicij meōriam nūqͣꝫ p̄termiſerunt ergo tā dira ⁊ dura egerunt. qꝛ a verbo aſperoin iudicio audiendo timuerunt ⁊ p̄cauerūt Hīc crebrius ad hāc meōriā ſubiectos amnrūt Uideā

L