Titulus triceſimus tertiusCC TII
Gentiū nomina ⁊ linguasQuo addiuerſas ſectasmores ⁊ doctrinas¶ Uere copioſa eſt hic ⁊ immorandi materia. q̄ eſtab yſidoro breuiter ⁊ ſtrictim ⁊ ab alijs cōſmogͣphistacta. Nā de gentibꝰ videre eēt originē. diffuſionemmultitudinē quō a tribꝰ filijs Noe. lxxij. gētes deſcēderūt ꝑ. lxxij. linguas diſtincte vt docet ſcūs Auguſ.xvi. de cītate dei ca. iij. ¶ De linguis p̄ſertī celebrioribꝰ multa etiā inqͥrenda eēnt Sic ⁊ de ſectis iudeorūgentiū ⁊ xp̄ianoꝝ quoꝝ ſingule ſuas hereſes ⁊ doctores hn̄t Nā iudei rabbi ⁊ ꝓph̓as Gentes ph̓os Sibillas ⁊ poetas. de quoꝝ geſtis videndū Ptꝫ ergo ꝙlata eſt hec regio ſtudioſo ⁊ delectabile eſt verſari inea. ſed deuotis nō valde cōſulta.¶ Meditabilia deuoti Capl̓m ſecundumEdiam ad quid deuotꝰ hanc regioneꝫ ingr̄eFdi qͥdve in ea ip̄e conſiderare hꝫ videamus:Et certe debet deuotus regionē ingredi mūdialem. vt ſi adhuc in eo eſt. fugiat aut alios fuger̄ſuadeat. Si fugerit grās agat ⁊ reuerti nō cupiat. ſꝫlibenter in ſua ſolitudine maneat. Un̄ patet ꝙ eiꝰcōſideratio potiſſimū ad hoc tendit vt videat ꝑꝑ qͥdmūdus ſit cōtempnēdus. Eſt aūt mūdus ꝑꝑ multaꝯtemnendus¶ Cauſe generales cur mūdus ſit ſpernēdꝰ Ca. iij.Olite diligere mūdū neqꝫ ea q̄ in mūdoſunt pͥ. Ioan. ij. Quāqͣꝫ varia a varijs īniductiua ꝯtempnendi mūdum tradant̉nos tn̄ ad tria hec reducēda duximus.Nā poſſunt ſumi quedā inductīa ꝯtemnendi mūdi Ex parte dei. noſtri. mūdi.Parte dei noſtri. mūdi. mūdꝰ fugiendusDe quibꝰ ſingulis pauca ꝓſequenda ⁊ ſuccinctius qͥdē ceteris. hn̄tur em̄ pl̓ima ſuꝑ his opuſcula ꝯfecta.Primo ex ꝑte dei mūdus eſt cōtempnēdus. Et hocꝑꝑ multa. ſcilicet iſtaęlus. aor. hōa. promiſſū. ſualit qꝛ fecit¶ Et pͥmū inducere dꝫ nos zelus diuini honoris. qͦita ardeamus hōrare deū vt eiꝰ intuitu ⁊ eſtimatiōecaduca quelibet aſꝑnemur nos totos in eiꝰ hōrē offerentes Hoc em̄ vt Hylariꝰ ait potiſſimū deo debemus vt eū oīs virtus ſenſus ⁊ ſubſtātia nrā loquant̉Secūdo trahet nos amor ⁊ bonitas dei glorioſi Uttm̄ eū amemꝰ vt quicquid ab eiꝰ amore ſeu ſui amoris feruore īpedit auertit retardat cōtempnamꝰ qd̓maxime facit mūdus ⁊ ea que ſunt mūdi. Nā tantoẜm Greg. a ſuꝑno amore diſiungimur quanto inferius delectamur. terrenis occupamur. iplicamur ſecularibus Pro quanta em̄ parte ē cor noſtrum ad aliquā rem ꝓ tanta eſt minꝰ ad deū O igit̉ ſpernamuſq̄ ſeiungunt a tanta bonitate. Tertio trahēt nos beneficia q̄ cōtulit ⁊ fecit ꝓ nobis q̄ talia ſunt ⁊ tāta ꝙ
merito nos accēderēt ad aggrediendū ea ꝑ q̄ deus potiſſime honorat̉ ⁊ ad ſpernendū oīa q̄ diſplicēt tantobene factori Quarto inducit magnitudo ꝓmiſſorūa deo Nā maxima q̄qꝫ ꝯtēptoribus mūdi repromiſitCentuplū .ſ. hic ⁊ poſt vitā eternā itēqꝫ iudiciariamptātē. O qui qͣꝫta hec ſunt recte diiudicaret. meritoꝯtemeret oēs delicias mūdi ¶Quinto qꝛ deꝰ hoc n̄ſolū in ſcripturis ⁊ ꝑ ſctōs monuit. ſed ⁊ in ꝓpͥa perſona de celis deſcendēs ꝯſuluit ⁊ ſuaſit illud Si ergo iuxta ſapientē. ſapientū cōſilijs acquieſcendū. qͣꝫtomagis cōſilijs ip̄ius ſapīe. Docuit aūt ſapīa vt ptꝫꝑ ſacri eius euangelij decurſum ꝯtemere oīa hec inferiora Uere qui cōſiliario angelo iſti magni cōſilij n̄obtꝑat fatuus nimis eſt hn̄dus. Hic etiā oīa ſperſa ꝑ ſcripturā cōſilia de relinquēdo mūdo Itēqꝫ dcāſanctorū adducātur ¶ Poſtremo qꝛ efficax monitioeſt oꝑis impletio. qͦ ampliꝰ nos ſapīa ad eiꝰ cōſilijsparendū. ad mūdū .ſ. cōtemendū incitaret oꝑe ⁊ exemplo pͥꝰ nos p̄ceſſit vtꝫ intuenti. ⁊ ntītatis īgreſſuꝫvite ꝓgreſſum. mortis egreſſum. In quibꝰ nil hūitgl̓ie mūdialis Si itaqꝫ aberrare a vera vita nolumꝰſi nō in tenebris ambulare ⁊ offendere pedes ſeq̄murſapīam prīs. lucē mūdi viā ⁊ veritatemInductiua cōtemnēdi mūdum ex ꝑte noſtriUnc q̄ inductīa ſint ex ꝑte noſtri videamꝰ. Etinter cetera poterint aſſignari iſtaTutum ſiuetior. opꝰ. vtile. gloria grādis¶ Primo ꝑꝑ noſtri ſtatus ſecuritatem Nam ait Iacobus carth̓. in de ſecuriori via. Nullꝰ tutior ē hoīmſtatus qͣꝫ mūdi cōtemptoꝝ Mille em̄ ꝑicula manēteos qͥ ſunt in mūdo In medio laqueoꝝ verſant̉. hoſtibꝰ vndiqꝫ ſepiūtur Un̄ nil tutiꝰ eis qͣꝫ mūdo derelicto q̄rere locū tutū. fugere babylonem ⁊ intrare refugij cītatem munitā ¶ Secūdo ꝑꝑ nouiſſimoꝝ timoroſitatē. Nā qui ſua nouiſſima intente meditareturniſi lapidei aut ferrei īmo niſi inſenſibilis total̓r cordis fuerit nō poterit nō cōtemere mundū Facile em̄ait Hieroni. ꝯtemnit oīa qui ſe ſꝑ cogitat eē moriturū. Facilius cui iudicij tuba in auribus intonat ſemper Facilime āt qui ꝑata ſupplicia iniquoꝝ cordis oculis corā ſemꝑ verſat. Sunt hinc exempla multa.¶ Tertio ꝑꝑ nccītatem ⁊ cōſequende in ſeculo ſalutis difficultatē Niſi em̄ mūdi cōtemptus aliqͦ mō d̓neceſſitate eſſet Ioh̓s nō dixiſſet. Si qͥs diligit mūdum nō eſt charitas patris in eo. Nō quidē vt ꝓrſusoīa abnegare neceſſariū ſit ad ſalutē. hoc em̄ cōſilij ēSed neceſſariū eſt vt ſic cōtemnatur ne ſupra aut ꝯtra deum ametur. ne celeſtibus p̄ponatur. Porroqͣꝫ difficile ſit in ſeculo cōſequi ſalutem dn̄s de diuitibus pulchre inſinuauit Nam ꝑiclitatur caſtitas ī delitijs. humilitas in diuitijs. pietas in negocijs. veritas in multiloquio. charitas in hoc neqͣꝫ ſeculo ¶ Ces ad de-igitur aīa debilis ⁊ infirma que cum
R
N
I 1
X iij