Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCXLIv
Einzelbild herunterladen
 

De cōfelſoribus

ſatis appriate dicūt̉ eo ſcilicꝫ ꝙ in ſb̓uā habeāt incorruptibilitateꝫ ꝓpt̓ fidei cōſtantiā In qͣꝫtitate apparētie ꝑuitatē. ꝓpt̓ huīlitatē In qͣlitate luīoſitatē ꝓpt̓ ꝯuerſationē ſcāꝫ ⁊ exēplaritatē In figura rotūditateꝫꝑꝑ ſimplicitatē In ſitū ſb̓limitatē ꝓpt̓ ꝯtēplatōis altitudīeꝫ In motu vniformitatē ꝓpt̓ obiē ꝓmptitudinē In effcū vtilitatē ꝓpt̓ īſtructiōē ⁊ alia bona vt ptꝫīfra Hec de noībꝰ eoꝝ que qͥſqꝫ ſecū meditādo lōgiꝰdeducere p̄t.De priueligijs Membrum tertium.Ertio de eoꝝ pͥuilegijs ⁊ dignitatibus agendum Et int̓ cetera ex iſtis ſcōꝝ ꝯfeſſoꝝ dig-vitas elici poterit.Hij ſerui. economi. l̓ odor. cōſulqꝫ vicē dātHoſce uatus habitꝰ actus bona ſcire ptās Primo eorū dignitas elicitur ex eoꝝ officioꝝ ſb̓limitate hij eī ſunt ſerui illi boni ⁊ fideles lūbis ſuccīcti luc̄nas ardētes in maībꝰ hn̄tes in ōni vigilia vigilātes ⁊ dn̄ꝫ vigilāter expectātes ⁊ mox ei cū placueritaꝑiētes Un̄ ⁊ ab eo beati dictiO btī ẜui tui hij dn̄e ſiqͥdem raro inueniūt̉ tales vt in euāgelio inſinuaſtidicēs Quiſputas fidelis ⁊c̄. Secūdo ſunt fidelesilli economi et diſpēſatores magni prīſfamilias qͥbꝰdedit bona oīa. qͥbꝰ mēſurā tritici ꝯmiſit diſpēſādaꝫfamilie tꝑe ſuo. qͥbꝰ quīqꝫ aut duo talēta ꝯmiſit ⁊ veniēs cū vſura ⁊ lucro recepit Uere grandꝭ dignitastalis dn̄i in talibꝰ ⁊ tātis bonis eſſe diſpēſatores. diſpenſatores in talibꝰ dico non em̄ tā tꝑalibꝰ qͣꝫ ſpūalibꝰ ſunt p̄lati. facti diſpēſatores non rerū tꝑalin̄ ſedeccāſticorū ſacramētorū ve d̓r pͥme ad cori. iiij. Sicnos exiſtimet homo vt miniſtros chriſti ⁊ diſpenſatores myſteriorū deiItem grārū Iuxta illud pͥe pet̓. iiij. Sicut boni diſpenſatores multiformis grē chriſti Item officiorū Un̄ apl̓us ad titū. pͥmo Oportꝫ ep̄m ſine c̄mīeeſſe ſicut dei diſpenſatorē Itē bn̄ficiorū vtp̄ꝫ lu.xij. Quiſputas ē fidelis diſpenſator ⁊ prudēs O vtinam in me ſitis largiſſimi. Tertio ſūt bonꝰ chriſti odor qm̄ ex ſnia cum paulo dicere poſſunt illud ſecūde ad cori. ij. Chriſti bonꝰ odor ſuꝰ deo. Eo ſcꝫ ꝙ īhos chriſtus bonus appꝫ in p̄dicatōe ⁊ moribꝰ eoruꝫꝑ eos ſpirās veritatē can. ij. Odor oris tui ſicut malorū punicorū Spirat eī in his hūiltas ſicut aromadū ꝯterit̉ can .i. dū eſſet rex in accubitu ſuo nardusmea q̄ eſt hūilis herba dedit odorem ſuauitatis Etpoſſet ita fieri ꝓſecutio de odoribꝰ ſingularū virtutūſꝫ trāſimꝰ qͥſꝫ meditādo colligat. O vtinā hoc me odore tuo inſpiraueris chriſte. ⁊ efficaciter inſpirauerꝭadeo vt īcipiā currere in odore vngētorū tuorū hoc ēſeqͥ exēpla ſcōrū ꝯfeſſorū Sūt itē ⁊ ꝯfeſſores ſcī ꝯſules ⁊ doctores chriſti Sūt itē vicarij eꝰ ſuꝑ terrā quibꝰ plenā ptātem (in edificatōeꝫ ſaltē) dimiſit O ꝯſulite de nob̓ in bonū Et hec de officiorū ſublītate Se

cūdo colligit̉ pͥncipaliter eoꝝ dignitas ex ſtatꝰ eorqꝫdignitate. Nā eſt vnꝰ ex digniſſimis eccl̓ie ſtatibꝰ. vtſupra ē declaratū Eſt ⁊ ſtatꝰ ꝑfectiōis cōplectēs ferein ſe cetcroꝝ ſtatuū dignitates ꝑficiēs īperfectū velteris legis ſicut Anthoninꝰ declarat ex ſingulis prīaꝫchis in tertia ꝑte ſūme ſue ¶Tertio on̄ditur eoꝝ dignitas ex hītus tā externi qͣꝫ interni cōgruitate. Namcōiter cōfeſſores eccl̓iaſticis hītibꝰ ⁊ ornamētis queplena ſūt myſterijs ornati fuere ꝓut ſcribit̉ de aaronin eccl̓iaſtico circa finē qͥ inde collaudat̉. Sꝫ de internis aī hītibus qͥ ſunt vere virtutes magis attollūturEt licet oībꝰ virtutū ꝑfectiōibꝰ fuerint ornati. ſpecialius tn̄ cōtinētia ⁊ abſtinētia aut hūilitate p̄fulſereꝓut in ſuo de ptāte papali d̓t Aug. de anchona. determinās ꝙ maxīe cōtinētia deducti ſūt ad ꝑfectū. necnō ⁊ hūilitate. Quarto colligit̉ eorū dignitas ex actuū ipſorū nobilitate ⁊ acceptabilitate Eoꝝ em̄ actꝰprincipalis fuit bn̄ viuere in ſe ⁊ ſuis exēplis ⁊ exhortationibꝰ ⁊ ſcriptis niti alios trahere ad deū. qͦ actudigniꝰ gratiꝰ qͣꝫ eſt nihil. Nil inqͣꝫ actibꝰ hmōi dignius eſt. tū ꝓpter motiuū excellentiſſimū qd̓ eſt charitas. tū ꝑꝑ exemplū ſublimiſſimū qd̓ eſt xp̄i ꝯformitas. tū ꝑꝑ obiectū nobiliſſimū. qꝛ pro aīabus ꝯuertēdis. tū ꝑꝑ mediū puriſſimū. qꝛ per verba dei Qui etiam actꝰ deo gratiſſimꝰ adeo ꝙ fere hoc gratiꝰ vt Beda dicit. nihil qͣꝫ trahere aīas ad deū. Et qͥd ni gratꝰqͥppe cū regnū eꝰ inſtauret tēplū reedificet. ſponſamadducit. filiū abductū de tyranno reducit; Quinto cōmendabiles ſunt ꝯfeſſores xp̄i ex vtilitate Nameccl̓ie dei plꝰ ceteris ordībꝰ pꝰ apl̓os ꝓfuere. Quis eīmartyres ad agones induxit. qͥs virgīes ad cōtinentiā induxit; niſi ſermo cōfeſſorū:? Quis cecos illūinauit. munduꝫ inſtituit niſi ẜmo cōfeſſoꝝ. Eſto apl̓imiraculis fidē cōfirmarūt. ⁊ hij miracula ſpūalia fecerunt Eſto martyres duriora paſſi ſunt. Hi tn̄ diuturniora tormēta tolerauerūt. de vtilitatibꝰ cōfeſſorū pulchreMaximꝰ in ſermōe agit. d̓ quibus h̓ nōnl̓le explicāde.Iuſtrat cōuertūt. qꝫ doce̓t. gignūt. boa pl̓aHoc ē verbis ⁊ exēplis excecatū mūdū illuſtrarunt.Ad fidē cōuerterūt orthodorā Ad meliora inſtituereNouas proles nouorū ordinū inſtitutione deo genuerunt Uideat qͥ volet ⁊ trite cognoſcet qͣꝫtū hij qͥ tāta eccl̓ie inſtrumēta āminiſtrauerūt eidē profueruntSexto colligit̉ eorū dignitas ex ſcīa qͣ illūinati fuer̄tclaritate. Hi em̄ ſunt viri illi qͥbꝰ dedit ſcīam ſcōrumquos cibauit pane vite ⁊ intellectꝰ. ⁊ potauit aqͣ ſapientie ſalutaris qͦs exaltauit in verbo gl̓ie. qͥbꝰ vteccl̓ia canit Dedit claritatē magnā vt poſſent cecosillumīare ⁊ demōes effugare Hi em̄ ſunt quoꝝ oculus ẜm Iob oīa vidit ⁊ qͥ ſcrutati ſunt ꝓfūda fluuiorū. ⁊ abſcōdita in lucē d̓duxere Di itē viri illi ſci queadmodū eruditi qͥ īpleti ſunt qͣſi flumē ſapīa qͦꝝ ꝟbūvt facula ardebat. ī qͦꝝ ore lex ꝟitatis fuit ſꝑ qͥppe qui

Q

R