Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCXXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

TituluſdiceſimuſſeptimusGC X X AUI

Ail nobis de his dicendū remittendū eſt ad doctosPulchre in pātheologia de his ſcribitur Doctoreſqꝫ in ſuis ſcriptis Et ſctūs Tho. in ſecūda ſecūdevbi hoc duximꝰ aſſignādū ꝙ ſcūs Tho. de vltīo diſputās cōcludit Moyſen eximiū fuiſſe ꝓphetaꝝ. SꝫTyra in ꝓlogo pſalterij Dauid eximiū extitiſſe dicitEſtqꝫ ibidē diſceptatio int̓ Paulū burgenſeꝫ ⁊ Mathiā doric. vt patet in additionibꝰ. De ęxēplis prophetarū. Mēbrū. v.Ed iā tandē de exēplis ꝓphetarū videndum.Et lꝫ in his oēs fere virtutū ſpēs refulgeantpacie tn̄ ſingularis exēplar reliquerunt. Quaꝑꝑ ſcūs Iacobꝰ monēs de pacia eos poſuit in exemplū. Accipite inquiēs frēs exēplū laboris ⁊ pacīe prophetas. Et vere ſingularis pacīa eoꝝ qͥ oībꝰ ridicl̓o⁊ lubibrio erāt. adeo vt fatuos eos īmo ⁊ malignosdicebāt ⁊ diris cruciatibꝰ afficiebāt. ip̄i vero nihilominꝰ orabāt: qm̄ excelſus dn̄s. ⁊ qm̄ exaltatū ē nom̄eiꝰ ſolius quā ſcīam quē guſtū neo ſcit niſi qui accipit. qd̓ nomē qͥ ſcit nō facile nomē dei ſui inuanū ſumit. Obſecro ⁊ vos o ꝓphete viri veraces in ieſu magno ꝓpheta gaudētes ꝑ quē ⁊ in quo mirifice ⁊ gl̓ioſe ꝯpleta videtis oīa q̄ de ip̄o annūciaſtis in ſpū ſctō⁊ fideles inuēti eſtis ꝑ ip̄m in cūctis ſermōibꝰ veſtrisinueniamī ⁊ in hmōi īprecatiōibus vrīs veraces. vēiatqꝫ ſuꝑ me ⁊ ſuꝑ oēs mihi dilectos eiuſcemōi imprecatio vrā talibꝰqꝫ felicibꝰ odijs inſequar oēs mihiaduerſantes De bn̄ficijs horū beatiſſimorū prophetarū tacemꝰ. cuiuſmōi ſunt exempla orōes ⁊ ſcripta Meliꝰ em̄ hec meditabūtur in ſilētio qͣꝫ fragilisea nrā explicare poterit orōzitulus viceſimuſſeptimꝰ De apoſtolis.Sti ſunt viri ſancti quos elegit dn̄s. Poſt patriarchas et1ꝓphetas reſtat de apl̓is dicendumqͥ tamēt ſi illis poſteriores tꝑe fuere. oīm tn̄ iudicio dignitate ſuꝑiores. Nā ex primoribꝰ eccl̓ie cōſtateos eſſe inſigniores. Et ideo apl̓s paulꝰ narrādo dōain edificationē eccl̓ie collata apl̓os p̄ponit ꝓphetisdicēs ad Epheẜ. iiij. Primo apl̓os. deinde ꝓphetas⁊c̄. Dicūt̉ aūt apl̓i quaſi miſſi. teſte xp̄o. qͥ ait. Nō eſtapl̓s maior eo qͥ miſit eū. Un̄ patet nōis rō.Sūt miſſi. calorvt radij vel odorqꝫ ſagitteHoc eſt ẜm Chryẜ. Ideo miſſi vel apoſtoli dicūtur.quia a chriſto miſſi ſunt. ſicut ignis calorē vel ſintillas diſpergit. ſicut ſol radios emittit. ſicut roſa odore ſpirat. ſicut item teſte. p̄s. Sagitte de manu potentis. Unde ſicut ſol in radijs apparet. ſicut ignis īſintillulis vel calore ſentit̉. ſicut roſa in odoribꝰ perci

pitur. ⁊ ex ſagitta virtus mittentis cōijcitur. ſic apoſtolorū virtutibꝰ chriſti potētia agnoſcitur. Et lꝫ oēſqui ad predicandum mittūtur generaliter apl̓i dicipoſſunt: Tn̄ ꝓprie hi apoſtoli dicūtur qͥ a xp̄o electi⁊ miſſi ſunt ad p̄dicandū qͥbꝰ ⁊ ip̄e hoc nomē īpoſuit xij. ſolis. ex multis diſcipulis electis. Luce. vi. Etqꝛ in ꝑſona ſanctū paulū de celo vocauit Iō ⁊ ip̄e eisannūeratur Offerūt aūt ſe pl̓ima circa apl̓os cōſideranda. ſed principaliora ſūt nobis breuiter proſequēda. ſcilicet iſta.UocationeElectione:De apoſtolorumMiſſioneDotatione.RōgregationeEn vocat. elegit. miſit. dotas. gregat ad ſeDe quibꝰ ſingulis pauca dicenda:De apoſtolorum vocatione Mēbꝝ pͥ.Irca apoſtoloꝝ vocationē ſe ingerūt hec meditāda. Primo .ſ. Circūſtantie vocatiōis. q̄hoc ver ſiculo cōplectūtur.Sepe vocat tales. cur. quo. qn̄ vel vnde Primo videndū quotiens vocauit Et cōiter ponunt triplicem vocationē. Secundo vidēda vocatorū qualitas quales ſcꝫ vocauit: Et inuenimꝰ ꝙ vocauit pauꝑes quippe retia ſua reficiētes. quibꝰ ſcd̓mChryſoſt. tantus erat pauꝑtatis exceſſus vt laniatareꝑarent noua habere nequeūtes. qͣꝫqͣꝫ ⁊ aliud illic lateat myſteriū. nō em̄ de petro ⁊ andrea: ſed de iacobo⁊ ioanne dictū eſt reficiētes retia ſua. Ioannes enimnō ſolum enangelium p̄dicaturus erat. ſed ⁊ ſcripturus Secūdo ſimpliciſſimos tam in literatura qͣꝫaſtucia mūdiali. Tertio deſpectiſſimos nihil de mūdi nobilitate ⁊ pōpa hn̄tes. De quibꝰ tribꝰ ꝯditiōibꝰapoſtolus agit. pͥ. ad Chorin. pͥ. ⁊. iiij. Quarto hūiles ⁊ obedientia promptos Cur aūt tales vocauitaſſignātur iſte rationesGrata ſit et mera mirāda tipꝰ docꝫ obſtet Primo quia paupertas ſimplicitas. mundi deſpectus. humilitas. ⁊ obedientia ſunt gratiſſima d̓o⁊ chriſto conformia. et fundamenta perfectionis. Secundo vt oſtenderet ꝙ vocatio mera erat ⁊gratuita. quia nihil erat in apoſtolis per quod viderentur diſpoſiti ad apoſtolicam dignitatem Et ideoſcientia ⁊ prudentia in eis non minus miraculoſe fuere qͣꝫ gratuite Tertio tales elegit per quos mūdi conuerſio magis miraculoſa pateret. vnde Auguſtinus in de ciuitate dei dicit ꝙ hec eſt ſumma omnium miraculorum ꝙ hominibus. pauperibus. ſimplicibus. paucis rem tam incredibilem mundus credidit. Quarto dicitur vt oſtendere

G

I