De explanatōe orationis dominice

nobis: O adueniat regnum v̓tutum ⁊ grē. pereat regnum peccati ⁊ neqͥcie. Lotum me vendicet ſibi hocregnū. ¶ Quarto petitur regnū ſcpͥture ſacre. Dequo Math̓. xxi. Auferetur a vobis regnum dei. Adueniat ſcꝫ ꝑ veram cognitionem vt deſtruatur regnum erroris ⁊ ignorantie. O rex ⁊ bone pater qͥ clauem habes ſcientie ⁊ aperis cui voles. Aperi mihi hͦſcripture ſacre regnum vt ſꝑnam om̄e mundanumcolloqͥum. ¶ Poſtremo petitur regnum diuī auxilij ⁊ aſſiſtentie. Unde ait hugo. Ueniat regnū potentie ad debiles ⁊ infirmos roborādos Regnum ſapientie ad inſenſatos ⁊ fatuos illuminādos Regnūleticie adnos flebiles ⁊ afflictos ꝯſolandos. Et hecde aduentu multiplicis regni pro quo iugiter aſpirādum.Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in terra:T placiti ⁊c̄. Hic iam ꝯn̄ter petimꝰ donū gratic vt ꝑficiamꝰ interim dei volūtatem Que qꝛmultiplex eſt ⁊ multipliciter fieri hꝫ ideo hec oramꝰPrimo vt fiat volūtas eius nō tm̄ bōa. ſed ⁊ bn̄placita vt ꝑ ōnia fiat in nobis quod bn̄placitum fuerit coram eo. Quaſi dicatur Hoc volo hoc deſidero hoc totis aī viſceribꝰ concupiſco. vt ſemꝑ in me tua beneplacēs volūtas fiat. totus tuus ſim totꝰ in tuū plaudam honorem ad quod factus ſum ⁊ natus. Secūdo fiat voluntas etiam quocunqꝫ ſigno innoteſcensſiue preceptione prohibitione permiſſione oꝑationecōſultatione que ſunt qͥnqꝫ ſigna diuine voluntatisEt complectuntur hoc verſu.Precipit. ac prohibet. permittit. conſulitimplet.¶ De quorum declaratione late agitur in ſcriptisprimi ſentiarum. ¶ Omnem autem ſigni voluntatem fieri cupimus vt ſcꝫ quiſqꝫ oret. Precepta faciam prohibita caueam. ꝑmiſſa ꝑferam Oꝑata probem. Conſilijs obtemꝑem Et hoc ſit mihi gaudiumꝑficere quod ſcio tibi bn̄placitum. Tercio vt ẜm omnia ꝯformis ſim tuc voluntati Etiam ẜm voluntatēappetitus naturalis Uolūtatem ſenſualitatis etiamconditionate poſitiōis q̄ aliud p̄t velle ſub ꝯditioneſcꝫ ſi deo placeret. Semꝑ aūt ẜm volūtatem deliberate rōnis deo ꝯformetur quod neceſſarium eſt ⁊ deeſſe ſalutis vt aiunt doctores. ¶ Quarto vt volūtas ōnis tua adimpleatur ſiue velimꝰ aut nolimus īnobis aūt a nobis Fiat inqͣꝫ in peccatoꝝ ꝯuerſiōe peropus penitentie In ꝯuerſoꝝ ſanctificatione ꝑ munꝰgrē In ſanctificatoꝝ ſaluatiōe ꝑ bonū ꝑſeuerātie Inſaluatoꝝ clarificatiōe ꝑ donum gl̓e. Oro vt velim qꝛneceſſe eſt fieri ſi decreueris vel volueris ¶ Poſtremo oramus Fiat ſicut in celo ⁊ in terra. Non dixit.In me vel nobis fac vt vniuerſaliter concludet ⁊ orōnem formet Dicit̉ āt Sicut in celo ⁊ in terra Id eſt:vel ſicut in chriſto ita in eccl̓a Uel vt in āgelis ita in

hōibꝰ Aut vt in iuſtis ita in peccatoribꝰ Uel ſicꝭ ī ſpūita ⁊ in carne O igitur qͥ nō niſi iuſte vis ⁊ qͥcqͥd vispotenter efficis Fac vt in me ſic fiat volūtas tua ⁊c̄.Putāt āt aliqͥ ꝙ adiectio hꝰ orōis ſcꝫ ſicut ī celo ⁊ interra applicari poſſet etiaꝫ ceteris ſingulis petitiōibꝰ¶ Paēm nr̄m cotidianū da nobis hodieOrporis ⁊c̄. Poſtqͣꝫ orata ſt̓ q̄ ad btītudi.nem directe ꝑtinēt ⁊ pͥncipaliter iam petuntur q̄ ad eam ſpectāt inſtrumētaliter. Et pͥmū petitur panis largitio At qͥdem multiplicis panis. Nam pͥmo petimꝰ paēm corꝑalem nccāriumad corpus ſuſtentationem ꝑ quem intelligitur ōnisſufficientia victus O hunc paem da iuſte habere. deuote ſumere. bene conuenire. Nam ⁊ pꝰ prādium hͦoramꝰ. Scd̓o petimꝰ panes mentales Scꝫ Paēmpēitēcie ad releuatioēm languoris. Panem iuſticiead profectum operis. Panem doctrine ⁊ intelligētiecontra famem erroris. Paēm euchariſtie ad inpiuguatioēm amoris. Paēm glorie ad delectatiōem ſaporis. Poſſet de ſingulis his pāibꝰ ꝓlixior fieri materia deuotiōis Sꝫ reqͥrat̉ in alijs O vtinam vel micas dederit hoꝝ. ¶ Tercio in hac petitiōe innuit̉cōis poſſeſſio cum dicimꝰ noſtrum Nō em̄ d̓r meumtuum vel angeloꝝ ſed noſtrū Et hͦ ꝑꝑ hūilitatem qͣom̄s indigemus Propter cōicabilitatem vt hūc nulli tanqͣꝫ ꝓprium negaremus Propter vtilitatem quia ꝓpter nos factꝰ. Propter dignitatem qꝛ ſoli homidatam conficere chriſti corpꝰ nō angelicis ptātibꝰ.¶ Quarto Da nobis d̓r vbi rōnabilis petitio ꝯmēdat̉. Dicit̉ em̄ nobis ꝑꝑ orōem mutuam ⁊ ſubuētionem fraternā Da aūt annectitur vt gͣtuito accipi moͣſtretur Nō em̄ noſtris meritis nec vllo dat p̄mio ſperato ex nobis. Da ergo o pie pater qͥōibꝰ prībꝰ carniſpr̄na viſcera inſpiras paem nccārium ꝯcedēdo: Daquaſi de manu tua ſumēdo Et alijs vt paēm diſtribuāt ⁊ frāgāt inſpirādo ne deficiamꝰ in via.¶ Poſtremo quotidianū additur quo ſuꝑ multiplex rō aſſignatur Nam pctimꝰ quotidianū. ne āxiemur ſollicitudīe ſuꝑflua q̄rēdo Ne a chriſto ſeꝑemurex crimine ab euchariſtie ꝑceptiōe abſtinēdo Ne īuoluamur caligine a panis dijudicatiōe ceſſando. Da igitur quotidie in tꝑe nat̉e grē ⁊ gl̓e qm̄ ſēꝑ illo opꝰhabemus. ¶ Hec ſuꝑ petitiōe quarta. In qͥbꝰ dictis innuuntur alia multa.EEt dītte nobis debita noſtra ſicut ⁊ ⁊c̄.Ommiſſi ⁊c̄. Poſt petitiōes bōi dādi ſequūt̉ orōnes mali auferēdi Et pͥmo petimꝰ amotiōēꝫmali p̄teriti dicēdo Et dītte ⁊c̄. Primo orādo diſſionem oīm maloꝝ ꝯmiſſoꝝ q̄ ſcꝫ ꝯmiſimꝰ aut corde ore vel oꝑe. Alioꝝ ꝯſenſu aut ꝑmiſſiōe Nō em̄ ſolumqͥ talia faciūt ſed ⁊ qͥ ꝯſentiūt rei fiūt O igit̉ ſacerdoſſumme ⁊ agne dei qͥ ꝓ nobis rn̄diſti qͥ ꝓ debitis nr̄is

H

I