Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CXCVv
Einzelbild herunterladen
 

Beneficiariū

p̄ter coīa victualia. nūqͣꝫ nō dico comederūt. ſed necviderūt alia. neſciētes de ſalmōibꝰ ſturionibꝰ ⁊ cibisceteris p̄cioſis. Scd̓o nō inſtar plurium ex defectucibi eguiſti. eſuriſti. neceſſitatem ſuſtinuiſti. Tercioꝙ n̄ mēdicare opꝰ hūiſti qd̓ dira nccītas ē. Quartoꝙ nō etiam tuis laboribꝰ ⁊ ſudoribꝰ hec tibi ꝯꝑare oꝑtuerit ſed in alioꝝ laborem introiſti. ⁊ q̄ non ſeiāſtimeſſuiſti. ⁊ oīa in ꝓmptu gratis de manu dn̄i ſuſcepiſti. Scd̓o de veſtitu videb̓ ſequētia.Contegit. exornat. varijs. honor. haut ibifrigus. Primo contegit nuditatem Scd̓o adornat ignominiam Tercio tam varijs veſtibꝰ ⁊ coloribꝰ veſtiuit. nūc eſtiualibꝰ nūc hyemalibꝰ Ita ꝙ plures veſtes in ꝑtica qͣꝫ multi pauꝑes in toto. Quarto hinc tibi honor ⁊ nō ſꝑneris. Quinto excludis penam ⁊ frigus hyemis. Scd̓o pͥncipaliter ꝯſidera varietatem huius beneficij ex p̄miſſis. Tercio qͣꝫta tibi exhoꝝ amminiſtratione ꝓueniūt bona. Nam ex bonocibo es vegetatus. adauctꝰ ꝯfortatꝰ ⁊ melius ꝯplexionatus. Utilitates āt veſtitus habes ſupra qꝛ adornat. honorificat. ⁊c̄. ita ꝙ eras exempluꝫ coram alijsreputatior ⁊ honoratior. ⁊c̄. Quarto vide qͣꝫta euaſiſti mala ex hoꝝ collata copia. qꝛ nō eguiſti. ⁊c̄. que ſupra ſunt cōmemorata. Uide ergo qͣꝫtas ei grās merito debes. Uere ſi hic in hoꝝ ꝯſideratiōe durus ⁊ ingratus ꝑſtiteris. porcis merito ꝯꝑaris. Hij em̄ tamet ſi voraciter ſubylice glandes vorāt. nō tn̄ ad eū qͥeas excutit oculos leuāt. nec agnoſcūt nec gratias agunt. quare īpinguati ⁊ ingrati occidūt̉. Sic etiamaccipiter īpinguatꝰ auolat. ⁊ gallina in auguſto rarius domum intrat. Ita etiam quos dn̄s magis paſcit. magis ſunt ingrati adeo ꝙ conqueratur yſaye pͥmo. Filios enutriui ⁊ exaltaui ipſi autem ſpreueruntme. Et in deutronomi. Impinguatus incraſſatusdilectus recalcitrauit. Non ſic oro ſimus. ſed bone terre plantis ⁊ arboribꝰ fructiferis ſimiles ſimꝰ.que quo magis excoluntur eo naturaliter fructificant magis. Hinc cum Iacob ſuperiora illa verbaſepe profiteamur. ⁊ cum Auguſtino dicamus. Aperi mihi o clauis dauid qui aperis ⁊ nemo claudit illicui tu aperis. Elaudis ⁊ nemo aperit cui tu claudisAperi mihi hoſtium luminis tui vt ingrediar ⁊ videam ⁊ cognoſcam ⁊ confitebor tibi in toto corde meoquia miſericordia tua magna eſt ſuper me qui paſcis me a iuuentute mea omnibꝰ bonis tuis. Huncin qͣꝫ īutilē vermē fetētē pctīs nutrꝭ optīs dōis tuis⁊c̄.Neceſſe.Membꝝ. v.Ominus regit me ⁊ nihil mihi deerit. Pial. Domibꝰ vrīsneceſſaria ſumite. geneſis. xlijEt non ſolum agende gratie ꝙ vic

tum ⁊ veſtituꝫ dedit. veꝝ etiam ꝓ ceteris ōnibꝰ quetibi neceſſaria fuerūt. q̄ tam liberaliter indulſit. Nōſolum amminiſtrādo neceſſaria. quintiā alia ꝯplura aut decētia aut iocūdā. Ubi nota ꝙPlura. neceſſe dedit. dat commoda. congrua. leta. Primo ꝯſidera ꝙ preter victum ⁊ veſtitum dedit ⁊ alia qͣꝫplura tuo vſui neceſſaria. Ut domū ad īhabitandum. lectum ad qͥeſcendū. ceteraqꝫ vtenſiliain omnem neceſſarium vſum. Scd̓o ꝙ n̄ ſolum amminiſtrauit tibi neceſſaria. ſed ⁊ ſuperaddidit pͥmocommoda. ſcd̓o cōgrua aut apta. Tercio ꝙ leta. Neceſſarium autem vt Hugo ait vnicuiqꝫ rei eſt qͦ minus ipſa commode ſubſiſtere n̄ poteſt. Utpote in victu homīs panis ⁊ aqua. In veſtitu lanea ſiue pellicia aut quelibet huiuſmodi indumenta. Commodum vero eſt ꝙ licet aliquādo delectet amplius.ſine ipſo tamē vita duci poteſt. vtpote in victu hōispoculum vini ⁊ eſus carniū. In veſtitu biſſus ⁊ ſericum. ⁊ quodlibet aliud mollius indumētum. Aptūaut ꝯgruum eſt ꝙ licet vtētibꝰ nō proſit tamē ꝯuēitad vtēdum. quales ſunt tīcture colorum ⁊ hmōi.Gratum eſt quod ad vſum abile nō eſt ⁊ tamē ad ſpectādum eſt delectabile. Qualia ſunt fortaſſis q̄damherbarum gn̄a ⁊ beſtiarum ⁊ volucrum? quoqꝫ ⁊ piſcium. ⁊ ſimilia. Attende ergo qͣꝫ te diligat qͥ tāta tibi ſemꝑ impēdere voluit. O qͣꝫ larga eſt munificentia creatoris. O qͣꝫ munifica largitas gubernatoris: Si ſola neceſſaria tribueret bonitas quidem eētſꝫ diues nō eſſet. Cum vero neceſſarijs etiam cōmoda adiūgit. diuitias ſue bōitatis oſtēdit. Cum autēcommoda cōgruis ſuꝑaddita cumulātur habūdātiabōitatis eiꝰ demōſtrat̉. Sed dum poſtremo ꝯgruisetiam grata adijcit. qͥd aliud qͣꝫ ſuꝑhabūdātes diuicias bōitatis ſue facit Eya igitur o anima pro ſingulis eſto grata. ⁊ cum pſalte regis iſrael nobili illoꝓpheta gracias agens ingenue profitere ⁊ pſalle:Dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit:Membꝝ ſextū:RegitEgem ſeculorum exaltate inoperibus veſtris. Thobie xiijTu aūt domiātor domine cum trāquillitate iudicas ⁊ cum magna reue4Irentia diſponis nos Sapīe xij: Omnia tua mea ſt:Lute: xv. Deinde regraciari debemus nō ſolū ꝙ noscum tāta ſollicitudine gubernat: verum etiam ꝙ cetera ōnia ꝑꝑ nos regit ⁊ gubernat ⁊ in noſtrum vſūdiſponit ⁊ ꝯſeruat Quod grāde eſt bn̄ficiū ꝙ tanta⁊ talia noſtri cauſa gubernat: Scꝫ:Condita ſeruat. tempora mutat. cuncta.

O

Q