C IAAX I AyTitulus viceſimūſtertius
rodiebas. A te recedebā. inimico meo me exhibebaꝫtu ip̄m ne me acciꝑet deterrebas. Hec mihi tu deꝰmeus bn̄ficia cōferebas. ⁊ ego nō cognoſcebā. Sicme multotiens de faucibꝰ diaboli liberaſti. de ore leonis eripuiſti. ⁊ ab inferno licet me neſciēte ml̓tꝭ vicibus eduxiſti ⁊c. ſemel centies. milies ¶ Gratias ētiam ago ꝙ nō ẜm iniqͥtates meas mihi retribuiſti:ꝙ me cū iure potuiſſes milleſies nō damnaſti. ꝙ vindictā nō ſumpſiſti. ꝙ me nō abſorbuit terra: nō mefulminauit celū. nō me cōbuſſit ignis. nō flumīa ſubmerſerūt. nō aliena pena ꝓut dignꝰ eram multaſti.ꝙ me cū morbis tenerer. ꝑiculis laborarē mori nonſiuiſti. ſed miẜicorditer mihi aſtās me liberaſti. ſciēsꝙ ſi mors tūc me occupaſſet aīam meā infernꝰ ſuſcepiſſet. ⁊ ꝑpetuo damnatꝰ fuiſſem. ſed tu de vtraqꝫmorte eripuiſti me ⁊ a vindicta creaturarū liberaſtime. q̄ tn̄ merito inſurrexiſſe debuerāt in me: Cuꝫ em̄peccādo a te recederē. nō ſolū irā tuā ꝓmerui. ſed etomnē creaturā aduerſus me excitaui. Ita vt meritopugnaret ꝓ te aduerſu me totus orbis terrarū vt inmeditatiōibꝰ ſuis late tractat Augꝰ. videatur ibi. cōcludens ꝙ cuncta creatura ad vlciſcendā iniuriā creatoris ſeuiret: niſi īpetū eiꝰ cohiberet ip̄e qui eā cōdidit qͥ nō vult mortē pctōris ſed vt ꝯuertat̉ ⁊ viuatDa ergo mihi ſꝑ grās agā: ⁊ ne ego vinea quā lōganimiter expectas vt vuas faciā. labruſcās ꝓducaꝫ etpeream. Tanto em̄ acriꝰ mala mea adueniēdo punies. quāto diutiꝰ toleraſti qd̓ punire poteras.CAcciuit Membrū ſecundumE tenebris vocauit nos in ammirabile lum̄Iſuū. pͥ. Pe. ij. Uocauit ad ſe quos voluit.Mar. iij. Poſt longanimitatē expectatiōiſregratiandus eſt ꝓ beneficio dignatiue vocationis.quā ſcꝫ de tenebris errorū vocauit nos ad penitētielumen ⁊ cōuerſionē morū. cū plures alios inuocatosdimiſit. Quod beneficiū vt pleniꝰ noſcas diligenterattendere habes hecQuis. quos. qualiter hic. ad quid vocat. etvarianter.¶ Primo Quis ⁊ qͣꝫtꝰ. ſcd̓o quales. ⁊ qͣꝫ indignos:Certe ſūmꝰ imos. optimꝰ ꝑuerſos. O dignationemAuerſi ab illo ſumꝰ: ⁊ tn̄ talis ac tātꝰ nō auertit̉ Hīcꝑ yẜ. d̓r Erūt oculi tui vidētes p̄ceptorē tuū. ⁊ aurestūc audient vocē poſt t̓ga monetis. Certe poſt t̓gumvocat qn̄ deſpectꝰ nos vocare nō ceſſat. Quaſi enimdorſū ei in faciē damꝰ cū eiꝰ verba deſpicimꝰ ⁊ p̄cepta calcamꝰ. ⁊ tn̄ adhuc vocat Penſate ergo fratresait Greg. qͣꝫte ſit pietatis ꝙ auerſos r̄uocat qͦs moxdanare pōt Tāta erga grā ꝯditoris nr̄i duriciā nr̄ireatꝰ emolliat ⁊ ad gratitudinē ducat. Ecce nō ſufficit ꝙ chariſſimos ſuos ad nos vocādos miſiſſet. niſi ipſe etiā vocatum nos veniſſet Sed qualiter voauit. nō tm̄ ꝑ lrās ⁊ ſcripturas ⁊ ſuoꝝ voces. ſꝫ ore
proprio vocauit nos. nec ſolū verbis ſꝫ ⁊ exemplis rationibꝰ ⁊ ꝑabolis miraculis ⁊ ꝓmiſſis Ualde gͦ fortiter qꝛ voce magͣ. ſed nō minꝰ cōſtant̓ in finē nō deſerēs vocare ſuos iugiter clamitās in plateis: ſꝫ ⁊ cordialiter ꝯq̄rendo duritiā vocatoꝝ vt Hierem. viij.Nō eſt qͥ agat pn̄iaꝫ ſuꝑ pctō ſuo dicēs qͥd feci Sedvt d̓r eiuſdē. iij. ꝓ verbis pn̄ie verbis ſuꝑbie blaſphemaſti ⁊c̄. Sed ad qͥd vocauit certe ad veniā. ad vitāeternā. largiſliā dona ꝓmittēs. vtꝫ Et vocat (vt īmoalliciat) varijs mōis ſcꝫ iſtis.(gensInſtīctū. moitis. boa dās. ſcpͥtꝭ. mala fliPrimo interiꝰ inſpirādo. ſcd̓o p̄dicatiōibꝰ ⁊ alioruꝫmonitis exhortādo. t̓tio bn̄ficijs alliciēdo. qͣrto ſcripturīs monēdo. qͥnto aduerſa ꝯminādo ⁊ infligēdo.Et alijs multis mōis vt pleriqꝫ tradūt. quoꝝ pl̓esinnuūtur in illa auc̄te Prouer. x. Rōuertimi ad correpcionē meā ⁊c̄. Pro hac igit̉ digniſſiā vocatiōe ſalutis noſtre matrice grās agaꝰ ⁊ cū Augꝰ. dicamusO lux aīe mee deꝰ meꝰ. vita mea ⁊ lumē oculoꝝ meorū ꝑ qd̓ video en illuminaſti me qꝛ cognoſco te. qꝛ viuo ꝑ te At grās t̓ ago lꝫ viles ⁊ exiles ⁊ īpares bn̄ficijs tuis. ſꝫ qͣles hꝫ mea fragilitas offero ꝓ eo qd̓ expectās expectaſti ⁊ mihi intēdiſti ⁊ ad pn̄īaꝫ vocaſtiUoce em̄ gͣndi ītonaſti ⁊ rupiſti ſurditatē meā. cormeū ꝯcuſſiſti excitās illud vt aduerteret ſuoꝝ vulnera pctōꝝ ⁊ vulneꝝ ſentiret dolorē deducēs ad portaſinferi. ⁊ p̄ꝑata iniqͥs ſupplicia mōſtraſti Magnamigit̉ dn̄e deꝰ erga me pietatē on̄diſti. qͥ cū in cūctꝭ bn̄ficijs ſis amabil̓. amabilior es in vocatiōe iſta in viſceribus pietatis. Nullū em̄ ſꝑnis. neminē abicꝭ: nemine ꝑhorreſcis niſi qͥ te forte amēs exhorruerit Dona igit̉ tua ſūt hec dn̄e mihi a te mīordit̓ indulta. ꝙtā longanimit̓ expcāſti. nec vn̄qͣꝫ pctīs meis qͦ minmei miſcrererꝭ vinci potuiſti. ſꝫ oblitū tui de te āmonuiſti: auerſū a te calit̓ ⁊ totiēs reuocaſti. O grē tibiꝓ ſingl̓is vocationū mōis Uelle Mē. t̓tiūEus qͥ oꝑat̉ in vobis velle ⁊ ꝑficere ꝓ bonavolūtate. Phil̓. ij. Dedit voci ſue vocē ꝟtutis. p̄s. Deinde regratiādū ꝙ voci ſue voceꝫꝟtutis dederit ⁊ ſurditatē obdurate volūtatꝭ effregit⁊ bonam volūtatē dedit. que quale quātumqꝫ beneficium ſit qui digne explicet eſt nemo Nam bone voluntatis beneficiū ex his relucet. quia:Principium. ſatis eſt. ſummum. meritū.bona cuncta.Nam bona volūtas eſt omnis boni pͥmordiale poſtdei gratiā principiū. ſicut Bernar. in de cōſcientia teſtatur dicens Inter oīa inquit dei dona que ad ſalutem homīs ſpectare vidētur. Primū ⁊ pͥncipale eſtdonū bōa volūtas. ꝑ quā in nob̓ ſil̓is imago dei proꝑatur ⁊ reꝑat̉. pͥmū ē qꝛ bona volūtate hōibꝰ vtiliꝰnihil dat̉ Itꝭ hͦ ſola ſufficit teſte Augꝰ ad ſalutem cū
D