Titulus viceſmuſterciusGII XXTII

¶ Prologus in beneticiariū. titulusviceſimuſtertius.Ilerationū dominirecordabor. laudē dominiſuper omnibꝰ que reddidit nobis dominꝰ: ⁊ ſuꝑmultitudinē bonorum domus iſrahel. yſa. lxiij.Poſitis iam ſub duobꝰtitulis meditabilibꝰ qͥbꝰdaꝫUde xp̄i vita ⁊ eius paſſioneponenda ſunt ⁊ iam aliqua meditabilia circa reliquabn̄ficia dei. De qͥbꝰ vtiliſſimum eſt ⁊ valde neceſſarium meditari. Unde merito omnis religioſus p̄miſſum yſaianum eulogium crebra immo cōtidianaruminatione ſecum eructare deberet .ſ. Miſeratiōꝫdn̄i recordabor ⁊c̄. ⁊ cōtidie vel vnum ex beneficijs d̓ipocioribꝰ ſecū retractare. Et ne longiores ſimꝰ in ꝓloquendo qͣꝫ in ꝓſequēdo. ſunt nobis in hoc beneficiario tria potiſſimū ſicut ⁊ circa cetera exercicia aſſignāda vt ordinacius ꝓcedi poſſet. Scꝫvaria incitamentaexciteturſcalaria practicamenta qͥbꝰ mēs ordineturdiſtīcta pūctatim meditam̄taſtabiliatur.Oportet ⁊ preterea circa iſtud exercitium ſicut ⁊ circa reliqua certum aſſignare tempus. ne ſcꝫ aliquādoea intermittat. Quod tamen quia quiqꝫ ſuo ſenſuabundant poterint ſibi quod vacauerit aſſigͣre¶ De pͥmo principali ſcꝫ de incitamentis ad grārum actionem.Capit .i.E incitamentis ⁊ inductiuis ad gracias agendas licet plurima poſſent poni Sciendum ꝙ hec ſint potiora .ſ.Eſt iuſtum. placitūqꝫ. opꝰ. vtile. nobile. ſualum.¶ Primo inqͣꝫ eſt iuſtum ⁊ hoc iure nat̉ali Quiſqꝫem̄ bn̄ficiatus iuxta doctores obligatꝰ eſt iure nature ſuo benefactori ẜm ꝓporcionem beneficiorum gͣtus eſſe. Quod ius ⁊ gentiles nouerunt qui dijs ſuisſummas gratias egerunt vt ptꝫ ex orōnibꝰ tullij. qſupplicationes ad omnia puluinaria temploꝝ cumfeſto die conſtituerunt ꝓ defenſione contra catelināOmnis em̄ effectus naturaliter ad ſuam cauſam cōuerti debet. Quare ⁊ deus teſte dyoniſio tercio capl̓ode diuinis nomībꝰ omnia in ſe conuertit tanqͣꝫ oīmcauſa. Semper em̄ oportet ꝙ effectus ordinetur adfinem agentis Et ideo naturalis ordo requirit vt ille qͥ ſuſcipit beneficium ꝑ grāꝝ recompenſationemcōuertatur ad benefactorem ⁊c̄. Iuſtum itaqꝫ ē teſteGregorio ſemꝑ deo gratias agere quia nūqͣꝫ ceſſatbenefacere. Scd̓o eſt ⁊ placitum deo vnde in huiustipum iuſſit ſibi offerri oēm adipem qui eſt gratitu

dinis figura Unde dicitur Leuit̓. iij. Omnis adepedm̄i erit iure ꝑpetuo. Hec etiam gratitudo eſt optiꝫillud vnguentum vt Bern̄. ait quō vngitur caput criſti id eſt deus. Et ſicut gratitudine hac acceptius nihil deo Ita e regione (ſi bernardo creditur) nihil ci eqͥdiſplicet preſertim in filijs gratie in hōibꝰ ꝯuerſiōisquēadmodum ingratitudo vt late declarat. Tercioopus eſt ⁊ nccārium vt grati ſimus ſi multa ⁊ grandia mala euadere veliꝰ q̄ īgͣtitudo adducit q̄ſūt iſta.Aufert. reſtituit. ficcat. mala plurīa. ꝑdit.¶ Primo em̄ aufert bona ꝯceſſa Teſte em̄ augꝰQuod d̓s dederat gratis abſtulit ingratis. Un̄ ⁊ iud̓is chriſtus dixit ꝑꝑ īgͣtitudīēm Ideo inqͥt auferetura vobis regnū dei. Hinc. xi. q̄ſtiōe. iij. Audi. Primiparētes qꝛ repletiōibꝰ bonis naturalibꝰ ⁊ ſpūalibusoīm ꝟ̓tutum ⁊ temꝑalibꝰ. ingrati fuerūt deo. adherētes aduerſario eius ⁊ mandatum tranſgredientes q̄nibꝰ ꝟtutibꝰ expoliati ſunt. Ingratus em̄ extitit aitAugꝰ. qͥ plenus ꝟtutibꝰ deum ōnino nō timuit. necgratꝰ fuit. iō iuxta magiſtꝝ henricum de haſſia cecidit. Scd̓o ingratitudo qͦdammodo reducit peccatadimiſſa Nam ſeruus qͥ domino ingrarus. ꝯſeruo dīttere noluit in carcerem reiectus vniuerſum debitumſuluere cogitur. vt ibi Rabanus ait. Unde ⁊ Augꝭait. Si alijs tu nō dimiſeris. dimiſſꝰ a me reuocabote. ⁊ qͥcquid dimiſeram replicabo contra te. Tercioquia fontem diuine gracie exficcat ⁊ gracie obſtruitvias. Nam iuxta Auguſtinum. Non eſt dignus dādis qui eſt ingratus de datis. Et Rern̄ Ingratitudoeſt ventus vrens. fontem pietatis exſiccans. fluentagratie. miſcricordie rorem. ⁊ gratiarum ceſſat decurſus vbi gratitudinis recurſus non fuerit. Nam ⁊ vias obſtruit grē: ita ꝙ vbi illa fuerit grā acceſſum nōhabet. locum non inuenit ⁊cͣ Ninc ſapientie xvi. Ingrati ſpes tanqͣꝫ ybernalis glacies tabeſcet id eſt defificiet. Quarto īcurrit quis ⁊ alia plurima mala ⁊ tēporalia ⁊ ſpiritualia. Quare philoſophi cum deū cognouiſſent dati ſunt in reprobum ſenſum. niſi quia ingrati; ⁊c̄. Ezechias rex iheruſalem poſt victoriam deſennacherib quare egrotauit vſqꝫ ad mortem. niſi qꝛteſte ioſepho dignas gratias non egerit cantandocanticum domini ẜm morem ppl̓i illius. Ioas rex iuda ꝓpter ingratitudiēm etiam infirmatus ⁊ ſic de alijs. Quare in gracia non proficimus ſumma (iuxtaBern̄. cauſa eſt) ingratitudo noſtra ꝓpter quam verendum eſt ne ⁊ gloria ꝓmiſſa fraudemur. Nemo eīdonis dei fiet beatus. qui donanti extiterit ingratꝰ¶ Poſtremo ingtatitudo omnia bona ⁊ meritafacta diſſipat ⁊ ꝑdit. Bern̄. Ingratitudo ē inimicaanime exinatio meritoꝝ. virtutum diſperſio. ꝑdicioheneficiorum. Quiſquis mala hec euadere cupit neceſſarium eſt vt gratias agat. Sicut enim claudusfruſtra habet pulchras tibias ita grauiore peccato ō-

Ii