Titulus viceſimuſprimus

C TAD

ficultas ad gratitudinē obligaret. Hinc Bernard̓.Non valuit opus ſuū reꝑare ſaluator abſqꝫ tāta difficultate? Ualuit ſed maluit cum iniuria ſui qͦ multe dilectionis hoīem debitorem teneret. cōmoneretqꝫ gratiarūactionis. difficultas redēptionis. quē minus deuotū fecerat facilitas creationis. Quid enimdicebat homo creatꝰ ⁊ ingratꝰ Gratis quidē cōditꝰſum ſine vllo auctoris grauamine vel labore. ſiquid̓dixit ⁊ factus ſū ſicut vniuerſa. Sic beneficiū creationis attenuās hūana īpietas: ingratitudīs materiam inde ſumebat. vnde amoris cauſam ſumere d̓bebat: ſed obſtructū eſt os loquentiū iniqua. Luceclarius em̄ patet qͣꝫtum pro te o homo diſpendiumfecit deꝰ. de domino ſeruus. de diuite pauper: de deifilio hominis filiꝰ eſſe nō deſpexit: Memēto ergo iāte ⁊ ſi de nihilo factū. nō tamen de nihilo redemptū:Sex diebus cōdidit omnia ⁊ te inter omnia. ſed ꝑtriginta annos oꝑatus eſt ſalutem tuā in medio terre. vbi in recreando dixit multa. geſſit mira: pertulitdura. ſufferens dura verba: duriora verbera: ⁊ tandēcrucis tormenta duriſſima Grati igit̉ ſimꝰ ¶ Altera cauſa vt magnū nobis ſuū amorem magna agendo ⁊ dira pro nobis patiendo oſtenderet. ⁊ ſic noſtꝝſibi amorem prorſus vendicaret: vt infra dicet̉.Tertia vt copioſe nos redimeret ⁊ plene ſatiſfacerꝫpro cunctis erratibus noſtris ¶ Quarta vt nos adgrauia ſufferenda cōfortaret Seruus em̄ nō ſentitſua incōmoda ſi inſpiciat domini vulnera Hinc adHebreos apl̓s duodecimo Recogitate dominū icſum xp̄m qualē ſuſtinuit aduerſū ſemetipſum a peccatoribus cōtradictionē vt nō fatigemini animis veſtris deficientes ¶ Quinto vt nos illuminaret ad cognoſendū qͣꝫ peccatū diſpliceat deo: qͣꝫ horrēde peneqꝫ gl̓ia regni magna Agnoſce inqͥt o homo Bernardus: qͣꝫ grauia ſunt vulnera tua ꝓ quibus neceſſe fuit chriſtū dominū vulnerari ⁊c̄ Sic de ceteris patet¶ Sexto vt nos ad veſtigia ſua ſectanda animaret⁊ etiam calicem ſuſciperemus ſalutarē. ⁊ nullū horreremꝰ mortis genus. cum viliſſimū pertulerit dominus Merito ergo gratie agende. Et hoc potiſſimū pro eotā penoſa talis ꝓ te ſuſtinuitr̄demittā p̄clara ꝟ̓tutū exēpla r̄liqͥt ⁊ ſic teīſtruxitnc̄ ẜnſū ītelligēdi ⁊ afſcm̄ imitādi d̓dit te p̄uēitPenoſa. exempla. meditāſ. imtitaris eūdēEt vt vere ad gratiarum actionem ſuccendarꝭ poteris videre.

qͣꝫ ml̓tain qͣꝫtitate. dinumera ſi poteſqꝫ ma gͦin acerbitate. n̄ ē ſil̓is dolor ſic̄qͣꝫ vtiliaī frcūoſitate. fructꝰ eꝰ dl̓cꝭ gͣt̉..ſ.tl̓is ⁊ tātꝰ egit ⁊ ī īmēſitate. magnꝰ dn̄s ⁊ lautl̓i affcū ꝑtulit qꝛ nimia caritate. ī caritate ꝑtibi taliī vilitate ⁊ īdigītate. qͥd ē hō.tali finein glorie eternitate.Plurima. magna. bona. tantus. tanto. tibi fine¶ Hec facile ex dictis vel dicendis elici poterint Uere vere magnifice illi gratie ſunt agende qͥ magnificus tam magnifica ꝑuis impendit. Et quo āpliora⁊ diriora ꝓ nobis ꝑtulit eo magis ad gratitudinemnos obligat ¶ Secundo etiā gratie agende ꝙ tampreclara virtutū exempla reliquit. Omnia em̄ eiꝰ facta ⁊ tormenta ſunt virtutū preclariſſima exemplaria quibus mentē monuit. intellectum docuit. affectū inflammauit ¶ Poſtremo ſingulariter gratiaſdebes agere ꝙ ſingl̓ari pre multis te benedictiōe preuenit. Et hec tibi meditari dedit ¶ Fructus ⁊ vtilitates paſſionis in hijs verſibus cōtinentur.Diuificat. placat. ſanat. ſanctum. excitat.armatDucit. debilitat. luſtrat. dulcorat. obī brat.Informat. reuocat. ornās. īflamat. hōratDat pace̓. ſpoliat. reꝑaſ. dat gaudia. tutatHHec in ꝯpendio theologice veritatis ꝓſecuta ⁊ ſupra in ſacramentali portione qua dicit̉ fructꝰ folio ꝰ¶ De inductiuis autē ad gratitudinē ⁊ practica eiꝰdem infra habes. ſed vt breuiꝰ modum ſcias gratiasexoluesviriū recollcōe p̄s: Bn̄dic aīa meavigilātiſſiēletiſſime cn̄ oīm creat̉aꝝ ꝯuocatōe vt Daīel̓ bn̄dicite oīa:plēiſſimeſctōrū obſecratōe Apo. laudē diciteſancti dei puſilli et magniSis vigilās. letꝰ. plene. vires. creo. ſcos¶ Cum em̄ oīs laus noſtra ⁊ gratitudo inepta ſit ⁊imꝑfecta. oportet vt noſtra vilificātes. aliorum laude id ſuppleamus. Et potiſſimū vt ſanctos ipſos. ⁊hoc ſcd̓m ferias. immo et deū ipſum. vt mechteldisdocet a deo edocta ad pro nobis gratias agendū piaobſecratione cōuocemus. immo ⁊ creaturas omnesquēadmodum Ioannes tradit in Apocal̓. ꝙ ſolutolibro ꝑ agnum occiſum ſigillorum ſuperna ⁊ inferapariter ad laudem cōcitantur.Vya trina hierarchia. iā mecuꝫ infiniesIelū laudes abſqꝫ bria. ob penas mul

R

N

F iij