GIXITitulus viceſimus pͥmꝰ

GIXI

ti in lachrimis reſoluamur Compatere ergo tam dira pacienti. Qꝭ ſi te paſſiōis acerbitas nō ꝑmouet l̓compatientium multitudo moueat. ¶ Conululare lupis debet qͥ commanet illis. ⁊ flere cum flentibꝰſolent. Compaſſi ſunt chriſto pacicnti Amici qui viderunt Cuius vel ferreum pectus non concutiet marie ⁊ apl̓oꝝ fletus: Secundo gentiles vt Centurio ⁊turba pectora tondens. Tertio omnes ſancti qͥ preceſſerunt vt prophete. ⁊ qui ſequuntur vt deuoti.Quarto creatura omnis celeſtis. vt ſol aer. terreſtrꝭvt terra petre velum. ſubterreſtris vt inferi. Pud̓atigitur duros obſiſtere ⁊ lachrimas frenare.De iniuſta cauſaMebꝝ. iij.Uod ſi omnia hec n̄ emolliūt corda terciūmēbrum attendamus conſiderando cauſam iniuſtam quo ad criminis immunitatem. Firmiter tenendo ꝙ tanta ⁊ talia tulerit nullaſui culpa. nulla item neceſſitate. ſed paſſus eſt ea innocentiſſime ex nimia erga nos charitate. O qͣꝫ largiter merito flere deberemus. ſi ꝙ occaſio ſumusmortis filij dei intime cogitaremus ¶ Quid em̄ oelecte puer dn̄i dei mei. qͥd tu agne dei. quid tu pontifex ſumme qui nec ſuper patre nec matre cōtamīatus. qͥd inqͣꝫ tanta amaritudine. qͥd tantis tormentis dignū cōmiſeras; Pror ſus nihil. Ego homo perditus totius tue paſſionis cauſa fui. Ego dominevuā acerbam comedi ⁊ dentes tui obſtupuerunt. qꝛque nō rapuiſti. ſed que rapui ego. tu exoluiſti. Aortuus ⁊ iniquitas nr̄ā ſic te afflixere. Maledicta ſittanta iniquitas ꝓ qua ſic affligeris dens charitas¶ Poteris hic attendere ceteras cauſas paſſionis:⁊c̄. Plurimū vere mirandū ſi nō vel hoc cor cōcutiatur. Quiſquis ergo xp̄o ꝯpati vt poſt cōregnare poſſet voluerit. p̄ſcripta cōſideret. ꝓfunde diiudicet. etxp̄o ſe intime per amorem cōiungat. ⁊ rem ante oculos ita ponat quaſi patrem matrem aut ſeſe hecpatientē videret. Qꝭ ſi inter hec adhuc durꝰ obſtiterit aliquo flagello ſeſe vt Bonauētura docet caſtigꝫvt ſic per experimentum ducatur ad cōpatiendum.De qualitate cōpaſſionis. §. primusUalis aūt debet hec cōpaſſiō eſſe Albertuſnotat qui dicit ꝙ triplex eritaccidet vl̓ẜuꝰ dn̄o Omīa.ſ. ſubſtātial̓ .i. vt ꝯpatiat̉ ſic̄ filiꝰ prī hec inꝑſonal̓mēbꝝ capiti nōbis d̓s. Qualiter aūt fieri dꝫ ſciendū ꝙ triplicitercordeꝯpaciēdo ꝑ triſtitie aſſūptionē..ſ. ore pie q̄rulādo ⁊ planctū faciendooꝑelachrymas fundēdo ⁊ geſtꝰ triſtes habendo. Oportet em̄ ꝙ planctū vnigeniti faciamus nobis. Et cū Hieremia exclamemꝰ Quis dabit capiti meo aqͣs ⁊c̄. Et inſtar dauid planctū ſuperſonatha aut abſolon aſſumentis ⁊ nos tragediā faciamꝰ dicēdo. Doleo ſuper te frater mi ionatha. d̓co

rus nimis ⁊ amabilis ⁊c̄. Et cū franciſco lugeamus⁊ triſtitie geſtus aſſumamꝰ. nā plurimū hoc deo placet. Ait em̄ ad mechteldem. Dico tibi in veritate ſiquis ex deuotione paſſionis lachrymas effuderit. ſiceas ſuſcipio ac ſi pro me ſit paſſus ⁊c̄q cor durū ⁊ prophanūi. cōdolēdo ruꝑe.Rege̓ pſange golghatanū ruꝑe cor rūꝑe.Flēs externū ⁊ archanū. gͣuamē cor ruꝑe.Sꝫ qꝛ vera cōpaſſio teſte Greg. ſuꝑ Iob cōformationē requirit. Ideo ſequiturGradus tertiusMitatio. De qͣ Iudicū. vij. Qd̓ feceroſectamini. Et itē Si qͥs vult venire pꝰme ⁊c̄. ſequatur me. Nil em̄ aut paruꝫplacebit deo ꝯpaſſio niſi ſequat̉ imitatio. qua ſine eſt imꝑfecta. Chriſtꝰ eniꝫpaſſus eſt pro nobis vobis relinquensexemplū vt ſequamini veſtigia eius. Et libent̓ imitādum. Hoc em̄deo acceptū ſic eꝰ ꝑficit̉ volūtaſ ad quā hortat̉ē nob̓ gl̓oſū qꝛ magͣ gl̓ia ẜui ſeqͥ dn̄mvalde ncc̄im nil ꝓderit paſſio niſi ſeqͣt̉ imitaAcceptū ſequere. dignū. qꝛ valde neceſſe.¶ Ipſe em̄ chriſtus crebro ad ſui ſequelā nos hortatur. Quippe qui in omnibus exemplū dedit nobis vt⁊ nos ita faciamus. Eſt ⁊ imitatio chriſti nobis digͣMagna gloria ait ſapiens ſerui ſequi dominū ſuū⁊ eadem ſecū veſte veſtiri. ⁊ lateri eius herere ſemꝑ.Eſt et neceſſaria ſaluti. Ait em̄ Auguſtinꝰ Qꝭ ad ꝑficiendā ſalutem noſtram duo cōcurrere neceſſariooportet. preſertim in adultis. īmo ⁊ quodam tropoin paruis. domini ſcꝫ paſſionem ⁊ noſtram imitationē. Nec alterū ſine altero ſaluat. Paſſio enim ſineimitatione ſaluare nō d̓buit. maxime adultos qͥ peccata cōmiſerunt. Imitatio ſine paſſione nō poteſtvt late declarat Bernardus in ſermonibus de diuerſis dicēs. Sola ſcd̓i ade paſſio purgat. qͦs cōtamīatpreuaricatio ade prioris. Ubi aūt propria macula ꝯmittitur. propria iam ab eo vnda exigit̉ lachrymarū⁊ cōcrucifixoribus xp̄i ⁊c̄. Mea igit̉ eſt domine tuapaſſio. ſꝫ ſi acceſſerit imitatio vt ſequar veſtigia tuaait Bernardus. Alioquin ſolū non ſaluat. ſed profundius damnat. ⁊c̄. Oportet ergo imitari. Ut igitur imiterismodū gn̄alē quē in oībus tenuitꝯſideradoctrinā ſingl̓arē quā in ſingul̓ ꝓpoꝯforātōeꝫ realē quā a te exigit (ſuitQuis modꝫ hic. qͥ doctrīa ē. conformis ⁊eſto

A

D