Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CLIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Scala paſſionis

quō ſe hō exercitare dꝫ ex ſcala meditatoria ſuꝑiori pꝫUeꝝ vt iā ꝯſiderata ꝑ intellectū magis afficiāt oportebit res geſtas vt vult dyoniſiꝰ carth̓ in ymaginatiua formare tāqͣꝫ pn̄tes. vt ſcꝫ ẜm Bern̄. Ita ſe hōcogitet xp̄o paſſo pn̄tē in cogitatiōe ſua. ac ſi tūc tēporis ibi pn̄s fuiſſꝫ qn̄ paſſꝰ ē iam meditata. ⁊ ita ſehabeat in loquēdo vidēdo dolendo. ac ſi dn̄ꝫ corā oculis ſuis iam cerneret paciētem. Ita em̄ ⁊ ip̄e dn̄s ſibi in ſpū pn̄s erit ſicꝭ cogitabit̉ ab eo pn̄s eſſe. ⁊ itahūanitatēnat̉aꝫqꝛ Uerꝰ hō. cōqͣꝫtum add̓nōiatōꝫLux brachiū viofficiūAngelus. auctQuis ẜꝫCōiaIp̄e deꝰ. dn̄s.deitatēqͣꝫtū adFilius ⁊ ꝟbumꝓpriaEqual̓. ꝟtus. ⁊ap̄pͥataEs medians. reoꝑaEcce latiſſima hic aꝑitur cōmemoratiōis in meditādo via. in quibus qui volet ꝓficere ſibi debet illa predicta de doctoribꝰ ⁊ ſcriptis ſuꝑ ſententiaꝝ libris eligere ⁊ ſcalariter ordīare vt ſic poſſet in ꝓmptu hrē.Et poteſt hic gradus exerceri modo repn̄tatiuo vt īcentū articulis fithymnusiſto tibi rex amāde. ꝑ piā meoriam.Paſtionis āmirāde. dinā hiſtoriamSacrificiū p̄grāde. xp̄iani gloriamEt quis tam ferrei cordis qͥ videns deū in penis. nōcōpatietur ei. Ideo ſequitur Gradus ſecūdusOmpaſſio. De qua apl̓s ad Roma. viij. Sicōpatimur ⁊ cōregnabimꝰ Et eſt hec cōꝑaſſio libenter exercitanda. qꝛ ſcꝫdeo grata et accepta Quantū em̄ ei ſit gͣnob̓ vtilis et ꝯmodoſa tā ptꝫ qꝛ totiēs perEſtin ſe digna ⁊ iuſta ſcripturas hortat̉ad eā dicens. O vos oēs qui tranſitis ꝑ viam attendite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meus. Itēqꝫ conquerit̉ de nō cōpatientibꝰ dicēs Suſtinui qui ſimulcōtriſtaretur ⁊ nō fuit ⁊ qͥ cōſolaret̉ ⁊ nō inueni Quā aūt nobis vtilis ⁊ cōmodoſa. verba apoſtoli innuūt iam p̄miſſa .ſ. Si cōpatimur ⁊ cōregna.Nam iuxta cuiuſdā deductione. iuxta menſurā compaſſionis erit gloria cōregnationis De tertio aūtqꝫ ſcꝫ digna ⁊ iuſta. doctor ille deuotꝰ Guillerinꝰ tertoris in ſuo ſermone ait. Reuera nihil iuſtiꝰ: nihilqꝫ debitū magis qͣꝫ cōpati ei. qͥ nō pro ſe ſed tantumpro nobis patitur. quod etiā inſenſibilia ipſa norūtinſtrumēta ⁊c̄. Igite ergo ꝯpatiamur Ut autemhec cōpaſſio in te excitetur magispatientē ꝑſonāeiꝰ qͣlitatēattēdeinflictā penā qͦ ad paſſiōis ac̄bitatꝭīiuſtā cauſamcrimīs īmūitatē

accipiet ſua vota ⁊ acceptabit ſua facta Hec berna.De qua ymaginatiōe formāda iam ſup:a q̄dam ſūtp̄miſſa. Et quo hec meditatio ⁊ ymaginatio afficiant magꝭ dꝫ h̓ hō iuxta bōauē. fidē actuare ⁊ qͥdditatē paciētꝭ attēte ⁊ fideliter ſpeculari. Cōſiderādoſcꝫ qͥs eſthumanitatemhorẜmquia eſtdeitatemdeusrpꝰ. aīam. labor. ⁊ ſitit. hīc morsis via ſtella. leo. lapis. agnusor. rex. paſtor. iudexqꝫ ſacerdosfectꝰ ⁊ eſſe. bonumqꝫſimilis. ſpecies vel imagoecor. et ſapientia veraxꝑans. ſaluans. medicāſqꝫ beatorPrimo inqͣꝫ o cor durū ⁊ obduratū quo ad ꝯpaſſiōꝫemolliaris attēde patientē perſonā Diligenter ſcilicet cōſiderando eꝰ qualitatē. ⁊ niſi ferrei fueris cord̓inuenies vn̄ liqueſces. Cōplectit̉ em̄ aggrauātia plurima paſſionis Attende igit̉ qual̓ ſit ẜm hūaitatē⁊ diuinitatemẜm hūanitatē qͦ adNobil̓ ē. q̇dā: pͥmꝰ. radix. dauid̓ ſtirps.originēnat̉amPacificꝰ. viuax. tener. ⁊ fortꝭ ſpecioſꝰInnocuꝰ. ſcūs. plenꝰ. ꝑfectio. teſtisvitampenā nā Eſt mitꝭ. patiēſqꝫ. tacēs. ē victīa ⁊ agnꝰfamāNotꝰ h̓. vt medicꝰ doctor. miruſꝫ ꝓph̓aattinētiā Spōſe. pr̄. fr̄. heres. caput ē. ⁊ amicusẜm diuinitatē qͦ ad ꝑfectiōeꝫ. Perfectꝰ. ſciꝰ. oīpotēſbonꝰ et deus almus Primo igitur oīm attēdeqͣlis ſit (de humanitate loquor. diuinitas em̄ tranſcendit nos) qui patit̉ quo ad originē. Et inuenies ꝙſit nobiliſſimꝰ qͥppe ex patriarchali. regali ſacerdotali ſanguine ortus. cōplectens in ſe oēs cauſas nobilitatis vt ſupra eſt declaratū folio. fons ⁊ origototius nobilitatis decus carnis vniuerſe. Et tamēadijcitur tormentis. Ipſe hō quidā ſingularis ⁊ nobilis Ipſe primus ⁊ primogenitꝰ dei pr̄is ⁊ virginismatris primatū in omnibꝰ tenens. Radix ⁊ ſtirpsdauid. dn̄s ⁊ eiꝰ filiꝰ Attēde ergo ⁊ hīc cōſidera qͣꝫtusſit dolor eiꝰ. Quo em̄ perſona nobilior eo īflicta paſſio ignominioſior. Et quo dignior qͥ patit̉ eo afflictōteſte Chryſoſt. maior. O cor ſecū hec trutinet. deficithic calamus oīs Secundo attende qualis ſit qͦ adnaturā. Et inuenies ꝙ ſenſu viuaciſſimꝰ. cōplexiōetenerrimꝰ. corꝑe et anima pacificꝰ. totꝰ eucraticus⁊c̄. Ex quibus granditer paſſio aggrauabat̉. Primo inqͣꝫ ſenſu viuaciſſimus. Notum āt eſt tm̄ p̄ciſevnūquēqꝫ pena aliqua ſenſibili torqueri ⁊ affligi. qͣntoplus aliqͥs ſenſuū eā tanqͣꝫ ſibi incōuenientē ſētit.Sed ⁊ oībus rurſus cōfeſſuꝫ. ſenſus alicuiꝰ bōis. tā

υmō

R