Meditatorium

ingratum tam bn̄fico tāta talibꝰ tam eximia charitate donāti Quid ergo retribuā Dn̄e vī patior rn̄deꝓ me. tu ſupple de te qd̓ mihi deeſt ex me¶ Commēdatio Ut tn̄ ⁊ aliqͥd de meo vt ita loqͣr qͥ nihil habeo meū. exhibeā ego en me totū qͥcqͥdſum poſſum hēo tibi. qͥ te totū qͥcqͥd es potes hēs filiū mittēdo mihi cōi caſti plene ꝯmēdo. in te oēꝫ cogitatū. ſpem in te iactito oēm Fido tibi depoſitarioſecurus oēm meā cām ꝯmendo. Scio ſcio qͥ fidꝰ nōq̄renti fuiſti īarduis. nō poteris petenti. obſecrāti exigēti deeſſe in ꝑuis.¶ Permiſſio Tibi igitur o amātiſſime pr̄ quēvere cognoui mei amātem qꝛ vnigēito tuo ꝓpter menō ꝑcētem. tibi me nō ꝯmēdo ſolum. ſed ⁊ ꝓrſus incūctis ſubmitto qͦ mecū in ōibꝰ agas ſicut bonū fuerit ante ꝯſpectū tuū paternū. Si gratū fuerit in oculis tuis da qd̓ oro. fac me amātem tui. Sin autē daſaltem deſiderare ⁊ a deſiderio tui amoris nūqͣꝫ ſeꝑari Sicut ſcis ⁊ ſicut vis miẜere mei d̓s Paratū cormeū deꝰ n̄ mea ſed tua volūtas fiat. Fiat o miārumpater miſericordia tua ſuꝑ me quemadmodum ſꝑaui in te. ſolum vt cepiſti nō in finem me derelinquēsSalua me. vt illic ſem per diligam Immo amemte. Amen.¶ Aliud exemplar ſcalare de ſanctiſſimo. Patre noſtro Auguſtino in cuius initio aliqui gradus exordiales ſunt ex ſentēcia intermiſſi. Quali modo etiam de ſingulis ſanctis. ymmo ⁊ cūctis ſuꝑ rebusmeditatio poterit formari.Excuſſio.pa o anima mea impia⁊ ingratanſqꝫ quo patrisqui te genuit obliuiſceris⁊ inter alia que meditaris. nūqͣꝫ patris in mediū2memoria occurret.Multum profecto hoc dedecet ⁊ nō tranſibit obliuio talis lethargica im punis Nonne dedecus filij pater ſine honore. Immo ⁊ ſcriptura teſte maledictꝰqui non honorat patrem ſuumMagis autem qͥ nememinerit patris quidem Quomodo enim honorabit quem non honore eſtimat dignum. Et qͦmōhonore eſtimabit dignum in quo honoris rationesnō cōſiderauit Et quomodo conſiderabit qui nec meminerit honorandi. Qui enim non meminit non cōſiderat. qui non conſiderat non eſtimat. qui nō eſti

mat non honorat. qui patrem nō honorat ſcribiturmaledictus. Damnabilis ergo obliuio patris ⁊ ꝓrſus execranda. Patris igit̉ crebriꝰ mēorādum.¶ Electio Nonne hoc natura ſuadet dictat rōvtilitas allicit. Qui em̄ prēm honorauerit benedicetur in terris. vita viuet longiore. ⁊ iocūdahitur in filijs ip̄e. Uis ergo o anima mea vis benedici nō maledici. vis viuere vita ꝓducta. non cito auferri de t̓raUis item non dedecori eſſe tibi ſed iocūdari in prolehonora patrem tuum. attende in illum frequenter.ſemper memineris eius. Eſt autem is pater tuusbeatiſſimus Auguſtinus de quo nunc memorādumtibi.Hūiliatio cū orōne¶ Sed q̄ ſum ceca ego inſufficiēs ꝓrſus ⁊ īdignavt te lucem doctorum. columnam templi. gemmaꝫconfeſſorum. auſim inducere intra memoriam fedācaſam humilem ⁊ eliſam. Prorſus inſufficiens ſuꝫ⁊ indigna. ſed ſcio ꝙ humilis tu ⁊ potens nō d̓eerisvolenti de te meditari. Te ergo inuoco beatiſſimuꝫprēm ſpū intelligentie ⁊ intellectus impletū igne illo quem de celo demiſit dominus ſuccenſum. qͦ mihi communices de tuis bonis. vt ſcꝫ vel exigua lucisſcīt illula intellectum cecum illuſtres. charitatis velaliquanto fomiculo affectum aridum ſuccendas. qͦita de te des meditari. vt mens tuam celſitudinemclare videat. Intelligentia granditer eſtimet. affectus te prēm digne amplectat̉ ⁊ colat.¶ Commemoratio Tua ergo nūc ope cōfiſustibi mens mea commemoret hiſtoriam tuam quaꝫvite tue comes ⁊ collega poſſidius nobis deſcribit. qͦſcpͥtore didici ꝙ tu es magnus ille Auguſtinꝰ qͥ patria affricana. ciuitate tagaſtenſi. honeſtis valde exparentibꝰ ortus. In puericia ſcientie ſtudio deditꝰ.in iuuētute hereſi infectꝰ. poſt vir factus mirabil̓rad deum conuerſus. At iam conuerſus ſcīſſiē vixiſtimirifice profeciſti. feliciter in domino ꝯſūmaſti. ⁊c̄.¶ Cōſideratio Ex hac iam vita commemorata facile conſiderare mihi qualis fueris tu beatiſſiēAuguſtine. qͥd item exegeris in vita tua. Qualis ergo fuiſti Nōne origine nobilis. ingenio acutus. vitaſanctus. Genere nobilis dico. Om̄s em̄ nobilitatis⁊ ingenuitatis rōnes facile in te vno eſt deprehendere. Si em̄ nobilitas ex ſanguine claro. ſi ex antiqͣtisdiuitijs. ſi ex honeſtis moribꝰ Aut vt pleuius ⁊ breuius loquar. Si ex ſubſtantia cauſa efficiente aut qͦmodolibet altera ex re conſideret̉. inter nobiles nobilior ip̄e triumphabis. Nonne genus. educatio. diuicie. poteſtas. gloria. ciuitas ⁊ patria te nobilem oſtendunt. Oſtendūt prorſus Nobilis ergo valde. Eteſto ſint ſanguine te clariores. altiores genere. ſi tetamen moribꝰ compoſitiores dari poterint in qͥbꝰnobilitatis ſumma conſtat neſcio. Nobilitas ſumma eſt aīm q̄ moribꝰ ornat. Ac ſic int̓ gn̄e clariſſiōsnobilior ipſe preſtas. ꝙ non tam ex maioribꝰ hanc