Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CXXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

ITitulus decimuſnonus AXTII

tal̓. q̄dā rōnalis Cauſal̓ eſt q̄ rei totiꝰ ſtructurā ſtabilit. Rational̓ q̄ ſingularē quālibet rē vbilibet ī cauſa ſperſā cōfirmat. Et illa p̄t oēs gradꝰ circūire Alcera aūt ſcꝫ cauſalis argumētatio ꝓpͥe fieri hꝫ in hocgradū Et hꝫ ml̓tas ſub ſe ſpēs vt in rethorica docet̉Et fit tali mō Et vere xp̄s ꝓ nobis paſſus adamandus Nā ſi oī amāti amor redibet̉. quātomagis ſic amanti ⁊c̄. Et poterīt hic ꝓ copia adduci oēs ſpēs ꝓbationū cū varietate argumentationūUminatio Poſt iā cōſiderationē ⁊ diiudicaItionē affectio mox ſequeret̉. Ueꝝ qꝛ nō equispaſſibus intellectꝰ ⁊ affectꝰ currūt Iō vt vehemētioraffectio ſurgat ⁊ guſtꝰ dulcior afficiat. Ruminatōeꝫp̄ire oꝫ q̄ eſt moroſa ſuꝑioꝝ cū ꝯmoratiōe tractatiodonec ad guſtū attingat̉. vt ſcꝫ cū maria mrē dei cōſiderata ⁊ diiudicata ꝯſeruemꝰ. in corde ꝯferamus⁊ inſtar aīaliū iuxta legē mūdoꝝ rūinemꝰ donec dulceſcāt in corde. Et eſt hec ruminatio fere eadē in ſuperioribꝰ qd̓ cōplexio in oībus. ⁊ fiet hoc mō Ueretu ſꝑ meditādꝰ ⁊ amādus qͥ talia ꝓ me paſſus. Frequenter igit̉ ad has meas epulas reuertar. Agnū d̓ideū ip̄m pct̄ā mea tollentē in ſe ⁊ ſuo ſanguīe expiantē. ꝑ me patientē crebro reuiſā. et ſi nōdū ſeqͣr cū patiente patiēs. aſpiciā ſaltē ⁊ videbo patientē qͦ ad amandū inflāmer. Nō obliuiſcar cōedere panē meuꝫTu igit̉ xp̄e ꝓ me paſſus. tu agne dei ꝓ me portas.Mea igit̉ ſarcina quā portas meū debitū qd̓ exoluiſmea vulnera q̄ pateris meis oppbrijs tu ſatiarꝭ. qͣſi agnꝰ ad victimā ageris ⁊ ꝓ me victimaris vt ouiscora tondēte obmuteſcis. d̓ me hec pōpa oīs ī te dulcis ieſu celebrat̉. Tu gͦ mihi ſꝑ amādus qͥ adeo amaſti ꝙ pati ⁊ talia ꝓ me pati voluiſti ⁊c̄ ẜm diiudicationē ⁊c̄. Et vtendū eſt in hͦ gradū loco rethorico qͥ dicitur Demōſtratio q̄ rē factā tāqͣꝫ in pn̄tiaꝝ fieret an̄oculos pōit. Et celerrime incitat ad affectū. Et hocꝑ ꝯmorationē qͣ multiplici verboꝝ frequētia. ſuſcepta res qͣdrifariā ẜm Ciceronē tractat̉. De qͥbꝰ coloribus grādis poſſit ſermo fieri. ſꝫ nō eſt ꝓpoſiti nrīUideant̉ illiꝰ artis tractatores. qm̄ efficaciſſimi ſūtad meditandū ⁊ affectū incitandū. qͥbꝰ etiā doctoreſeccl̓ie deuotiſſimi teſte Gerſone vſi ſunt ⁊ vtūtur vteſt videre in Auguſti. Ambroſio Ieronimo ⁊ Bern̄Chryſoſt. ⁊ alijs. Nō ergo nos religioſiores ſimꝰ patribꝰ nrīs. nō nos curioſitati hmōi ſtudia deputēᶜq̄ bn̄ vſa ſunt ſūme pietatis inſtrumēta. vt venerabilis Bedā ſuꝑ libros regū declarat ⁊ allegat̉ ī decretis diſt. xxxvij. Turbāt Itē chiaſmꝰ ⁊ rotatio vl̓ circulatio q̄ ciccro ꝯtinuatiōeꝫ vel denſā verboꝝ freq̄ntatiōem vocat locū hn̄t. q̄ ſunt valde fecūda Similiter ⁊ mōi abbreuiādi et cōcludēdi.O Sequūt̉ gradꝰ affectiui Capit. ſextumUſtatio. Poſt gradꝰ mentis ⁊ iudicijſequūtur gradꝰ affectionis Que niſi cōſequāt̉ ſterilia ⁊ īefficacia oīa ſuꝑiora. ſi

ne amore em̄ oīa nihil. Et inter hos primꝰ eſt guſtatio. Ubi em̄ viderit dn̄s conatū iudicātis ⁊ in meditatione inſtantis dabit ꝓfecto vacāti ab īmundis ⁊ſordidis cogitatiōibꝰ tanqͣꝫ aīali mūdo ⁊ ruminanti guſtū ſuauitatis vt ſentiat de dn̄o in bonitate: etguſtet qm̄ ſuauis Et hec ē prima amoris ſemētꝭ: q̄ſi excolat̉ āpliorē in meſſem germīabit Et eſt hec guſtatio qͣ ſicut ſuꝑioribꝰ gradibus monemur ac docemur Ita nos hic mouemur ⁊ affici ſentimꝰ Et fit exclamatiōe. interrogatione. dubitatione. ⁊ alijs coloribus ⁊ modis exuſcitatiuis. modis quoqꝫ auctiuis⁊ introducēde paſſionis qͥbus et omnes ſequētes gͣdus tractari poſſunt. Unde vtile eēt hic noſſe modos ⁊ latitudinē exuſcitatiōis qͥbus pſalteriū dauiticū potiſſimū plenū eſt Iit ergo guſtatio exclamatione hoc mō O qͣꝫ hec mihi ſaꝑe qͣꝫ ſuauiter meisherere deberēt medullis Quis tā cecꝰ vt id non videat. qͥs tā ꝑuerſus vt tā amantē redamare nolit. quistam diſcraſiatꝰ cui nō ſapiunt fercula hec amoris.O vere bonū epulari de hoc agno ꝓ me paſſo. o veredigne redamādꝰ qͥ ſic amauit ⁊ talia ex amore paſſus ⁊c̄. hec de guſtu. Uerela Poſtqͣꝫ in ſuꝑiore gradū guſtare cepit dei bonitate videns qͣꝫ merito dn̄s paſſusſit redamādus hic reſiliēs in ſe ſuaꝫ conquerit̉ pauꝑtatem cauſans torporē qͥ adeſt. ⁊ aōrē qui abeſt. Ethoc per locos cōqueſtiōis. amplificatiōis ⁊ cōmiſerationis ⁊ exprimēdi luctus quoꝝ aliquos puto aſſigͣtos in mēdicatorio ad ſcōs Reuelet ergo hic dn̄o viaꝫ ſuā certꝰ ꝙ nō ſine fructu. Oculꝰ em̄ vidēs pauꝑtatē ſuā hāc hꝫ repromiſſionē repoſitā. ꝙ in gaudio eꝰnō miſcebit̉ alienꝰ Et quo clarius hō hāc ſuā pauꝑtatē agnoſcat. oꝫ ꝙ e regione paſſi xp̄i aōrē ac diuitiaseffuſi eiꝰ amoris recolat. grāditer eſtimet ⁊ cōferatſuo torpori. Reqꝫ vſqͣꝫ melius hōi innoteſcit qͣꝫ crebro cū magdalena proſtrato ad pedes crucifixi ſcienti qm̄ pro ſe crucifixus eſt. Hic em̄ niſi lapideo cord̓ſit. mox velit nolit iudicat amādū eū qui ſic amauitEt ſi inuenerit ſe nō amātē agnoſcat īperfectū ſuuꝫdn̄o cōquerendo dicēs Uidi nō intellectu ſolū. ſꝫ ⁊affectu ſenſi te dn̄m ex amore ⁊ ex tanto aōre paſſuꝫdigne redamādū. tibi cōpatiendū. te imitandū. Sꝫvbi eſt meus aōr. mea cōpaſſio. imitatio mea; Ueredomine ieſu heu mihi non eſt paſſio tua cordi meoqualis eſſe deberet nō amo. non cōdoleo. non ſectorvt debereꝫ. Ue mihi ſuꝑ ingratitudine mea qui preter hunc ariduꝫ paſſionis tui cogitatum preter tepiduꝫ hoc deſideriū vir excitor. vix oſcito. vix anheloTantus eſt mentis mec torpor Timeo ne tepidumtorpentē enomas ex ore tuo. Iuſte eſſes amandus⁊c̄. Sed eſt ignauia torpor pigricia que deſidem retinent vt non inſipidū palatū meū tantus ꝑmoueat amor. Ue tibi duricia cordis mei Ue tibi adamātinū gelidū pectus meū ⁊c̄ At diutius ꝑ locos con

H

B ij