Neditatorium

in eo cōſtituens tria habitacula paſſim aſcēdendaabitaculū baſſū In pede mōtis vbi imagīetur? Fides hoſpitata q̄ on̄dit homini horribilia etpericula maris. Un̄ orit̉ in aīa timor qꝛ cōſpicit iudicia dei terribilia cōtra pctōres. Et in hoc hoſpitatus pōt memorari oīa incuſſiua timoris. vt pctā. penas. mortē.¶ Habitaculū mediū. In qͦ locabit̉ ſpes hōi fiduciā tradens ne deſperet. Et hic meditāda oīa q̄ ſubleuant ſpē vt dei miſericordia. xp̄i paſſio. bn̄ficia ⁊c̄¶ Habitaculū ſup̄mū ¶ In quo charitas demoratur. vbi ſunt inflāmatiua amoris cōſiderāda vt deibonitas. charitas. Gl̓ia ꝓmiſſa ⁊ hmōi ⁊c̄.Hec ex doctoribus ſūpta de vijs ꝯtēplatiōis Sꝫpꝫ intuenti ꝙ hec oīa inſtrumēta magis ſunt ac vie⁊ p̄ꝑamenta qͣꝫ practice ꝓcedendi in meditādo. Unde nec ſufficiūt modū inquirenti. quē tn̄ alter qͥdamnrī tꝑis doctor tradidit ſub ſcala ſequenti¶ Prologus in ſcalā meditatoriam ſequentemIdit iacob ſcalā ſtantē ſuꝑ terraꝫ⁊ cacumen illiꝰ tangentē celos ⁊c̄.Gen̄. xxviij. Hanc ſcalā ꝯtemplavFItionis aut ſacre meditatiōis tipūp̄ ſe ferre ⁊ ſignificare pluriū prm̄vetꝰ traditio edocuit. q̄ ab imo incipiens in deū vſqꝫ mentis obtutus attollit. Nam beatiſſimo Gregorio teſte ordīatus ꝯtemplatiōis ꝓceſſus eſt vt mens primū ſeſe adſe colligat quaſi incipiēs de terra. ⁊ ſic ad ſe recollecta ꝑ intermedios gradꝰ ad creatoris ꝯtemplatōeꝫquaſi ad celi verticē cōſcendat. Quis aūt modꝰ in ꝓcedendo obẜuandꝰ. aut qui ſint hij intermedij gradus qui ad celos ip̄os: īmo (vt veriꝰ loqͦr) ad celoruꝫip̄m dn̄m ſuū meditatorem deducāt nō palā traditū inuenimꝰ. Hic em̄ labor hic nexus eſt quē vix qͥſpiā aꝑte tradidit aut diſſoluit doctorū. Tanta nāqꝫhic difficultas. tāta ꝓ diuerſitate hoīm varietas inpracticādo doctrinā vere ſctēqꝫ meditatiōis. ꝙ etiaꝫlimpidus ille ⁊ practicus meditator Ioannes d̓ gerſona hic trepidet. adeo vt dicat tanto ſe hinc in̄ quādoqꝫ dubio fluctuare ⁊ an ſilere l̓ aliquid ſcribere cōſultiꝰ ſit nē ſatis ſe ſcire Ita ꝙ nō niſi pauculas practicas ⁊ cautelas meditatiuis poſuit. Progreſſusaūt certos nō niſi exēplares tm̄ tradidiſſe inueniturquos tn̄ nccārios plurimū dicit. Et ad eos tradendes ſui tꝑis theologos exhortat̉ pia inuectiua obiurgans qͥ nullis ſe practicis accōmodāt inueniēdis dicentes. Sciemꝰ talia cū voluerimꝰ cū nil ſcitu difficiliꝰ ⁊ vtiliꝰ aūt ncc̄ariꝰ nihil. Mō em̄ ⁊ via ignoratis ad terminū vix ꝑuenit̉. vt latiꝰ ſupra ē deductuꝫ.¶ Cui malo qͥdā occurrit doctor vir qd̓ nrī tꝑis doctiſſimꝰ qͥ ſcala ſua meditatoria viaꝫ ſapīe mrāuit

plenū tradēs ꝑ eā meditatiōis modū qͥppe exordiēdi ꝓcedēdi terminādiqꝫ praxim. Ita ꝙ ſcala illa oēꝫſuꝑat laudē. De qͣ tn̄ ſcala ſi qͥd in pn̄tiaꝝ ponēduꝫſit dubiꝰ agor. qꝛ paucis nō p̄t abſolui. Ueꝝ dū e regione hꝰ vtilitatē. nccītatē quātū itē ꝯtulerit ꝑpendo mihi alijſqꝫ qͥbuſdā n̄ poſſū (qͥn pauca tā etſi balbutiēdo de ea eructē) trāſire. vt dū in lucē venerit ōnes ꝯtendāt ad illā. Tria igit̉ de ea dicēda pͥmo cōmendāda. ſecūdo praxis ponēda. t̓tio declarāda.Cōmēdatio ſcale ſequētis ex vtilitatibꝰ Capͥ. i.Ignū vite eſt app̄hendētibꝰ eā Prouer. iij.Pauca ꝓ ſcale meditatorie ꝯmedatione dicturi hoc pͥmū dicimꝰ ꝙ oī ē ſuꝑior laude. ꝓvt in ea exercitati facile aſſentiri norūt. Huic eī ſcale ſi hereamꝰ ⁊ ꝑ eā rite aſcēdamꝰ. nō fluctuabimꝰ.nec incerti huc illucqꝫ iactabimur ⁊ raptabimur.Nihil em̄ (vt ad vltimū dicat̉) ita fluctuatiōem ꝓhibet nihil ita meditationē deſtinat. nihil ita ſtabilit:t amor mūdus ⁊ ordo iſte ſcalaris. Huic ſcale ſi hereamꝰ inquā in om̄e ꝓmouebimur bonū. Hinc eniꝫviliū reꝝ ſimulachra veteraſcēt. abſoleſcēt. ꝯtenebreſcent. cū de rebus magnis ⁊ amari dignis ſtabiliter ꝑ hāc meditat̉. Hinc viuifici amoris excitaturſcintilla. quā ſi quis fomentis nutrire ꝑgat in magnū erūpere rogū videbit ¶ Hinc ſapientie ſemētisquā ſi colat ⁊ excolat. meſſem in magnā germīabitHinc ſuauitatis ille guſtꝰ quo ſentiat de dn̄o in bonitate ⁊ guſtet iam nō modo qm̄ ſuauis eſt domīꝰ:qͣꝫ dulcia eloquia eiꝰ qm̄ ſuaue iugū eius. ⁊ cantabiles iuſtificationes eiꝰ. veꝝ vt ruminās ⁊ guſtās eſurire īcipiat ſitiat amet. amore langueat in deū vnd̓oē bonū. Mallē ego abſqꝫ vlla ꝯſolatione ſacra iſtaſiti ⁊ fame cōcupiſcere ⁊ feruere qͣꝫ cecus ebriꝰ temulentus egyptioꝝ ⁊ babylonioꝝ ſordibus volutariUelut em̄ ſi de aulico nitore ſubulcos conſulas. ac d̓philomenarum alaudarumqꝫ cōcentu paluſtres ranas interroges et iudiciū expectes. qͥbꝰ nulla melodia vt ſuum coax in precio eſt. ¶ Et ſicut aquila quātumlibet in altū volatu libero limpido cōtemplatucelū obeat. nulla ea noctuis. nicticoracibus veſpertilionibus gloria eſtimatur. Sic animalibus etin carne ſeminantibus hominibus. omnes veri hominis hoc eſt interioris mortui ſunt ſenſus vt nonſapiant que dei ſunt. quo fit vt de veris bonis ita iudicent quaſi non ſint. Hoc enim omnibus innatuꝫhominibus vt itidem iudicent de hijs q̄ non videntur vt de hijs que non ſunt. Nihil igitur miruꝫ ſi ſcale huius fructus nō ſentiāt omnes. ſi nō placeat vniuerſis. ¶ Perſtent perſtent noſtri ſcaliſte qui aſcenſiones diſpoſuerunt in corde. qui tametſi primumlaborent. non mox fructus deguſtantes. confidatnihilominus certi quod labor in quietem. et in

N

N