Profectoriū virtutū
ercitatio cogēte ſtrennuo magiſterio ne poſſit agereremiſſe. ¶ Item ꝯtra tediū cordis valet varietasactionū vt ab vno trāſeat ad aliud opꝰ bonum. Sicangelus docuit Anthoniū. ¶ Un̄ nota ꝙ ſeruusdei in his qͣtuor exercitijs debet verſariAut d̓o ītēdat orādo pſallēdo meditando deuotioniinſiſtendo.Aut de deo tractet. legendo ſtudendo ſecum conferendo diſcendo docendo.Aut pro deo laboret. operando ſeruiendo corpus caſtigando virtuti ſtudendo.Aut corpus moderate reficiat. quieſcendo dormiendo cibando vt ſpiritui ſeruiat.Nam eccl̓. xxxiij. d̓r Panis ⁊ diſciplina ⁊ opꝰ ẜuo.Pāis ad ſuſtētatioēm diſciplina ad correctionem. opꝰ ad exercitatioēm. Aſinꝰ īdiget pabulo ne deficiatonere. ne laſciuiat ꝟga qͣ regat̉. Nota gͣuis accidia eſt negligenter ea ꝑſoluere ad q̄ qͥs tenet̉. Grauior oīo ex tedio p̄termittere. Grauiſſima alios impedire ⁊ a bono r̄trahere nec poſſe bonū ferre¶ Auaricie tres ſpēs¶¶ Uaricia etiam tres ſpecies habet.eupide hn̄di ⁊ acqͥ tenacitas ꝯẜuādi hītarendi tꝑaliaq̄ nō dat alijsdando tenax.Anxia.Tertia augere dītias etꝭ vn̄cūqꝫ t̓pit̉ ⁊ īiuſtevel opes acqͥric inique.¶ Hoc viciū videt̉ extra nat̉am eſſe ⁊ corrupta volūtate inolitū. Nam mūdꝰ multo tꝑe caruit vicio iſto⁊ gētes q̄dam Iudas hͦ irretitꝰ ſe ſuſpēdit.RemediaIīquēs. ꝑpēdēs. cōfidens. omnipotentiPrimū eſt ōnia ꝓ chriſto relinq̄re ⁊ ſub alteriꝰꝓuiſione viuere ⁊ in nullo ſui iuris eſſe vt religioſi boni. Scd̓m eſt ꝯſiderare om̄s ꝑplexitates diuitiaruꝫ⁊ laqueos auaricie Et pauꝑtatis vtilitatem ⁊ libertatem. Nā ꝑiculoſe acqͥrūtur cū labore ⁊ ſollicitudine ꝯſeruātur cū dolore amittūt̉. A nullo ſecurus eſt diueſSic eſt diues in medio cupidoꝝ ſicut carnifex in medio canū famelicoꝝ diu colligūt̉ cito amittūt̉ Morscito rapit ab eis. Penas eternas amatoribꝰ lucrat̉.A qͥbꝰ libera eſt pauꝑtas. psͣ. Rapinas nolite ꝯcupiſcere Fructus diuitiaꝝ eſt largitas elemoſinaꝝ Semen accumulatū putreſcit ſeminatū fructificat Tertiū ē ꝯfidēt ia de deo qͥ nōͣ relinqͥt in ſe. Unū em̄ d̓ tribus indubitanter ſperandum a deo hijs qui proijciunt ſua. ſcꝫ.ꝓcurabit homī nccāriaAut in ꝑeo victu dabit vires in ſufficientia.qd̓ ſubtrahit corꝑi dabit mēti ī ꝯſolationeſpūaliInſuꝑ magnā gl̓am in celo meretur. pacienter tolerata ꝓ chriſto tꝑalis penuriaGule quatuor ſpecies
M Ule quatuor ſunt ſpecies.and̓bitū tꝑs l̓ ſepiꝰ cōeder̄ nimio īpetu voracit̓ ed̓r̄Preuenitimpetus.nimis ſe implere ⁊ ſumerenimis lauta ⁊ exqͥſiplus qͣꝫ neceſſeta querereimpiendo nimishaut pete lauta.¶ Hec qͣrta nutrit auariciā ſicꝭ pͥor accidiā: hec intellcm̄ ebetat. affcm̄ deuotiōis obruit ⁊ refrigerat agilitas r̄tardat̉ ⁊ ſomnꝰ īducit̉ ex nimia r̄pletiōe Cuiꝰremedia ſequūtur.¶ Gule remediaVelle bonū. vecūdia. ꝑpēdēdo. carereCōtra pͥmā ſpēm ſufficit bōa volūtas vt nolit an̄ vl̓ſepius cōedere qͣꝫ ſit ꝯuēiēs Infirmis tn̄ n̄ eſt lex poſita. Cōtra ſcd̓aꝫ vtil̓ ē diſciplīa ꝟecūdie. vt modeſteſc hēat ⁊ īpetū refrenet. Itē ꝯſiderādo ꝙ nimis feſtina ⁊ inordinata refectio nat̉am gͣuat ⁊ minꝰ nutrit ⁊ecōtra. Efficatiꝰ āt r̄mediū ꝯͣ t̓ciā ⁊ qͣrtā ſpēs ē n̄ hrēvū poſſit gule ſatiſfacere. Un̄ qͣꝫto qͥs pauꝑior tātohic minꝰ excedit ⁊ peccat. Hec ē ẜm traditiōes ſeniorū pͥma pugͣ quā deuīcere nos oꝫ ⁊ qͣꝫto minꝰ ſuꝑatafuerit. tato validiora ſunt cetera vicia ꝯͣ nos ⁊ nos debiliores ꝯͣ ea. Per gulā ītroiuit mors in orbē Un̄ etxp̄m dyabolꝰ pͥmitꝰ ꝑ gulā tēptauit qͣi ꝑ ianuā alioꝝvicioꝝ. ꝯͣ quā oꝫ ꝯſid̓rare qͣꝫ cito trāſit qͣꝫ breuit̓ durat ⁊ qn̄ trāſacta ē ſit qͣi n̄ fuerit. Pōe gͦ cū ꝯcupiſcisin corde tuo ac ſi cibū habueris ⁊ ſis ſaciatus ⁊ horap̄terierit ⁊ de abſtinētia gaudeb̓. ⁊ dic cū apl̓o phil̓. iiijScio ⁊ habūdate ⁊ penuriā pati ⁊c̄:De luxuria ⁊ ſpēbꝰ eiꝰ.Uxuria qͣdrūplex ē ⁊ qͣtuor eius ſpecies ſunt.oſculādo āplexādo palpāqn̄ cogitatioēs īmūdasſcienter verſatdo videndo.vel in geſtu.Corde.nat̉alis ꝯcubitꝰ ſine ꝯiugijpctm̄ ꝯtranat̉am nechoneſtate.noīabile qͥdem.fit concubitu.quoqꝫ cōtrāDe illuſiōe ſop̄nioꝝ caueat̉ ne occaſio det̉ an̄ vel poſt⁊ erit pēa tm̄.¶Remedia luxurieFemina vitetur. ſocius. corpus macereturOcia. ſenſus. ⁊ abigito. ſtudiū qͣꝫ p̄cū ſit. ¶ Prīmē vt ꝟ femiāꝝ ⁊ feīa viroꝝ ꝯtinuā l̓ frequētē faīliaritatē deuitet Be. Cū femiā ſꝑ ēe ⁊ n̄ agͦſcer̄ hͦ egͦ maiuſr̄puto qͣꝫ mortuos ſuſcitar̄ Eccl̓. xlij. A veſtimēto ꝓcedit tynea ⁊ a muliere īiqͥtas viri Scd̓ꝫ vitare ſocietatē luxurioſoꝝ. ꝓuer. xix. Qui ſe iūgit fornicarijs erit neqͣꝫ. Tertiū corpꝰ ſuū n̄ delicate nut̓re hoſtē ſuūarmat qui carnem delicijs fouet. Ezechie. xvi. Hecfuit iniqͥtas ſodome ſororis tue ſaturitas panis ⁊ ocium. Quartum eſt ocium fugere. Multā em̄ maliciam docuit ocioſitas ꝓuer. xxi. In deſiderijs ē ōnis ocioſus Poeta. Ocia ſi tollas periere cupidinis arcus.Quintum eſt exteriores ſenſus ab illicitis cuſtodire