Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CXVr
Einzelbild herunterladen
 

Titulꝰ decimuſſeptimꝰ

GAU

Hinc celle quaſi paradyſi ortus redolent: ſpei ſuauitate perfuſe. Noctium vigilie breues aſpera mollia fiūt. hinc dura ſenioꝝ imꝑia āplectūtur veluti cūmulata margaritis plēa marſubia. ⁊ vt paucis dicāoīa leuia facit ſpes iſta gemina euadendi tormenta.obtinendi gaudia. Crebro igit̉ nos his vnguētis delibuamꝰ crebro ſpei mēores ſimꝰ Hec latius diximꝰqm̄ hic nodus ſiſtit. ſeqͥt̉.§. ij.Remedia externa.Ediam quō etiam ab extra mederi poterimusivicijs ponamꝰ Qui em̄ bn̄ ⁊ intꝰ ⁊ foris fuerit munitus facilius vicia curabit. Eſt āt duplex a foris victorie modꝰ Nam bellatores incliti aut pede aut ſcutohoſtes vincere ſolent. pede fugiēdo. ſcuto reſiſtendo.Et licet gl̓oſius ſit vincere pugnādo ⁊ reſiſtēdo. ꝑiculoſius tn̄ ⁊ gͣuius ē fugere āt ſecurius ⁊ frequētius.Sufficit em̄ ẜm hiero. n̄ vinci ab hoſte. Scimꝰ em̄ait ia carthuẜ. dictus ꝯtra tractū flumīs difficilem ēemeatū. cum curſu vero facilem ꝑꝑ reſiſtentiā ꝑuam.Qui igit̉ vicioꝝ voraginem ⁊ impetum qͣrumcūqꝫ cupiditatū veraciter volet effugere. oꝫ irritamenta ⁊ incitamenta vn̄ oriuntur excludere ⁊ declinare. Oriunt̉āt l̓ ex exterioribꝰ obiectꝭ ſenſibꝰ oblatis. aut ex ꝓprierebellione carnis. Et ẜm hoc duo remedia ponūtur.Primū vt noxia obiecta ſenſuum cauta cuſtodia fugiamꝰ ⁊ a nobis elōgemꝰ ⁊ vicioꝝ occaſionem amputemus Nam ſic nihil erit in intellcū qd̓ n̄ pͥus in ſenſu Et ſi fons obturatus fuerit claꝝ eſt ꝙ riui ū fluēt.Opꝫ gͦ hoīem elōgare ſe ab ōni occaſiōe vicioꝝ quēadmodum ſenes troye dixerūt. Helenam fugari oꝫ abijcientes em̄ eam minꝰ peccabimꝰ teſte ariſto. ij. eth̓.Sic⁊ nes qd̓libet circa quod turpiter oblectamur abijcere opꝫ vt nec ſit in memoria Alioqͥn pn̄te delectabili vix ſalui erimus. Obiectum em̄ mouet ſenſum.ſenſus intellectum. Hinc illud augelicum ẜuemus.Fuge tace quie ſce ſi vis ſaluus eſſe. Et hoc pro regl̓aſcruetur Ut qn̄cūqꝫ ſe ſentit in aliqͦ delectari qd̓ advicium tendit ꝯtrarium ſibi aſſumat Ut ſanctꝰ Bn̄dictus vbi carnis delectatioēm ſenſit vepribꝰ ſe iniecit. Sic alter amara pro dulcibꝰ ſumpſit Nam ⁊ Ariſto. docet Qꝭ ꝑ hͦ hō deuēit ad mediū ꝟtutis qn̄ ſe trahit ad oppolitū eiꝰ. ſicut tortuoſa ligna ſi rectificaridebēt opꝫ ꝙ violēter ad oppoſitam ꝑtem trahanturNō tn̄ ꝟtutem vltra medium poniꝰ ſed nimiū omnecum Auguſtino execramur. Tertiū pͥncipale remedium ⁊ ydoneum ꝯtra oīa vicia ātytodū ē rep̄ſſio ⁊ caſtigatio ꝓpͥe carnis vigilijs ieiunijs ⁊ diſciplis ne inſoleſcat ⁊ ſpūi rebellizet. Nam ad carnem ſpūi ſubiugādā n̄ ē efficatior via. qͣꝫ afflictio ⁊ ſubtractio voluptatū. ſicut in expugͣtiōe caſtroꝝ fortiſſimū remediū eſtſubtractio victualiū vt fame tādem victi hoſtibꝰ ſetradant. Sic paulus egit qͥ ait Caſtigo corpꝰ meum⁊c. Et eſt hoc remedium vt plures aiunt tante neceſſitatis vt niſi hoc p̄mitus attemptatum fuerit fruſtra

alia remedia aſſumūtur. Fiat tamen caſtigatīo hecdiſcrete O qͣꝫ ſuaue eſt ſpūi tali cohabitare carni Nā⁊ in eo eſt būplacitū dei cum nō fuerit mulier ſed caro litigioſa Uere duꝝ eſt pͥuſqͣꝫ pax hec obtinet̉. ſedTuncnil carius cum obtinetur.in domo pacifica iuge eſt conuiuium ⁊ leta cohabitatio iocunda ſicut muſica in conuiuio vini. Sꝫ dulcian̄ memīt qͥ nō guſtauit amara. O hec remedia iuuēsagamꝰ vt poſt (ſenes) de victorie triūpho gaudeamꝰRemedium ſcripture. §. iij.Ed iam radicibꝰ ⁊ occōnibꝰ vicioꝝ ꝑ ſuꝑiora remedia reſecatis apponēduꝫ eſt remedium qͦ ⁊ inter belli ꝯflictꝰ vtamur. Et hͦ eſt vt vult B. qͥntuplerꝟbum de ſcpͥture torrente inſtar dauid māufortꝭ beſlatorꝭ collectū. in vaſe memorie repoſitum lōganimitatis appoſita funda. Sūt āt ꝟba iſta.Verba minās. ſpōdēs ⁊ amās. exemplat ⁊orans.Uerbū ꝯmīatoriū. ꝓmiſſoriū. amatoriū. exemplatiuum. oratorium.qͣnta ꝯminetur deus malaquanta promittat bonavt ꝯſideresqͣꝫta exhibuit charitatis indiciaqͣꝫ multa ppōit ſanctitatis exemplaqͣꝫ orō efficax ſit valida. Hec v̓ba ſibi aſſumat qͥſqͥs de vicijs triūphareexoptat. Mox em̄ vt viciū mētem pulſat. ſi diuinasꝯminatioēs expaueſcas ſi ꝓmiſſiōes deſideres mitiꝰhēbis. Q ſi venerit in mentem dilectio illa tam ineffabilis quā tibi d̓s maieſtatis exhibuit. nōue viciumom̄e ꝓcul abceditPꝭ ſi adhibueris ſcōꝝ exempla n̄nevt a facie ignis diſſipātur ⁊ liq̄ſcūt vicia Iam ꝟo aitb̓nar. ſi forte inſurgēte ſubito vicio nihil ex his que p̄dirimꝰ app̄hēdere qͥuerit manꝰ tua. toto feruore ad eam ꝯuertere q̄ ſola reſtat orōem. ⁊ ꝯtinuo auxilio tibi d̓s erit Ecce hec latius dixiꝰ de r̄medijs ⁊ modis vicia expugnādi qm̄ hec pluribꝰ videmꝰ neglectui eſſe.Studēt plures obẜuare cerimōias ⁊ mōachica ſtatuta. ⁊ vbi hec fecerint ſalua arbitrāt̉ ſibi ōnia. ⁊ de hisvicijs mētalibꝰ expugnādis ē eis poſtrema cura Sꝫnō ſic prēs noſtri nō ſic. qͦꝝ vnꝰ dixit Bonū ē pſallere⁊ ſtatuta ẜuare. ſꝫ qͥ vicia expugnat de is de mit datſpec on̄der de kiſt ghaet.Practica meditatoria ſuꝑ vicijs ⁊ ꝟtutibꝰ ſubtropo duaꝝ alarum.Ca. v.IAte ſt̓ mulieri ale due magne vt volaret. apocal̓. xij. Poſſeꝰ iā finē dare vicioꝝ extirpatiōi Habūde em̄ iā de ea ē diſputatū. ſꝫ opꝫpͥmū vt q̄ ꝓmiſiꝰ abſoluaꝰ Dixiꝰ āt nos poſit̉os mod̓quēdā meditādi ſuꝑ vicijs ⁊ ꝟtutibꝰ ip̄is. qͥ modꝰ qm̄pl̓ibꝰ ē igͦtꝰ iō ⁊ a pauciſſimis frequētat̉. qͦtū eī quēqꝫiam dabis qͥ hmōi meditatiōi incūbat Ope p̄ciū gͦ exiſtimamus modū aliquē aſſignare. Sciēdū ita

E

I