C TIIITitulus decimuſſeptimus
C TIII
De practicis ⁊ induſtrijs qͥbuſdamCapl̓m. iij.Am ad prouidam conſiderationeꝫ veniamꝰ que in hoc ꝯſiſtit vt hō ꝯſid̓ret⁊ diſcat modum aliquem efficacemvicia extirpandi ⁊ inſerendi virtutesiuxta quem ſe ſe poſſet exercere. Ideoem̄ tam parum proficimꝰ quia modum exercitandinō habemꝰ circa hmōi. Int̓ plures āt exercitandi modos qͦs plures poſuere is videt̉ efficatior ⁊ ordinatiorquem tradit ſanctus Thomas in libro ſuo de diligēdo deo. Ubi ſic ait. Cōtra omne virtutis impedimētum ex quatuor ſimul coniunctis ſufficiens trahiturremedium.MeditatioOratioQue ſuntDoctrina⁊ exercitium.De meditatione.¶ Membꝝ .i.Editatio Qm̄ em̄ nō intellecti nulla eſt cumratio morbi a meditādo inciꝑe opꝫ Meditare igit̉ ait pͥmo ꝟtutis mādatū ⁊ debitūExemplum ⁊ motīm. Fructū ⁊ p̄miū. ⁊c̄. q̄qꝫ. Meditare poſtmodū tuū in ꝟtute defectū qͣꝫ raro ⁊ tēpide eam exerceas Dehinc defectꝰ cām meditare cū circūſtātijs eiꝰ Quid ſit vn̄ ſit qͣntū ſit magnū vel ꝑuuꝫvnū vel plura ⁊c̄. ſil̓ia. Quibꝰ ꝓpria meditatiōe inuētis. p̄miſſa orōne aliqͣ hec deo reuela ꝯq̄rēdo. Et d̓ inad doctrinam reuertere. Hec doctor ſanctꝰ. Ex qͥbꝰvbis liquet ꝙ inter ceteras noſtri conatꝰ induſtriaspͥmam ⁊ pͥncipalem ip̄a ſibi conſidcratio vendicat ſedem Et ꝓbe Quō em̄ vel vicijs reſiſtemꝰ aut ꝟtutesapprehēdemꝰ niſi an̄ qͥd vicia ⁊ ꝟtutes ſint agnoſcaꝰNec qͥdem amatur bonū niſi cognitū nec malum incognitū vitari p̄t. Que q̄ſo remedia egre mēti adhibebiꝰ niſi pͥmū q̄ adhibēda ſint meditatiōe diſcamꝰNeceſſe eſt igit̉ p̄ire ꝯſiderationē q̄ ⁊ cām ⁊ modū ſequētibꝰ actibꝰ impōit. Nec exile aut deſpicabile hocmeditatorium genꝰ de vicijs ⁊ ꝟtutibꝰ qͥs dicat exoro. Nō em̄ eſt inane ⁊ exile ſed grauibꝰ eſt fructibꝰ onuſtū vbi digne fuerit exercitatū. Teſtimonio ſt̓ nōbis vetuſti illi prēs ⁊ ōnis legio ſacra heremicolarumOm̄s em̄ hoc genꝰ meditandi familiariter habebāt⁊ vt eoꝝ ſermo teſtatur ⁊ collatio ōnis. Quid em̄ hideo digni Quid veri phī hij qͥd putas diſſerebantNon vagos ſideꝝ ꝯſpectabāt curſus Nō ariſtotelicꝭpugnabat argumētis Non garrulas queſtiones nōoſtroꝝ more ventilabāt. Nō demū meditatio eoꝝ inmagnis neqꝫ in mirabilibꝰ ſupra ſe ꝟſabat̉. ſed de vicijs ⁊ ꝟtutibꝰ ſermo ⁊ meditatio hoꝝ ōnis. Ex qͦ qͣꝫꝓfecerīt qͣꝫ ſuccreuerīt magni qͥ ignoret reꝑit̉ nemoNō dico ꝙ de vicijs triūphauere ſꝫ ⁊ ꝟ̓tutibꝰ replebā
tur cūctis. Hīc oīm radix cuſtosqꝫ ꝟtutū in ip̄is humilitas (vt de ceteris taceamꝰ) oriebat̉. Cuiꝰ rei Iohā. climacꝰ exēplum narrat dicēs Cuidam inqͥt certatori in corde immūdi ſpūs ſubſannauerūt Ip̄e ꝟomachinatꝰ eſt ex īſpiratiōe diuīa pia circūuētiōe malignitatē ſpūum vincere. Surgēs qͥppe ſubordīauitin muro cellule ſue p̄dicatioēs altiſſimaꝝ ꝟ̓tutū dicoꝟo charitatis ꝑfcē. humilitatis āgelice. Illibate ⁊ incorruptibilis caſtitatis ⁊ hoꝝ hmōi talium Cū igit̉illum excogitatiōes laudare incipiebāt dicebat eis.Eamꝰ ad rep̄henſioēm. Uēiebar ergo ⁊ diffinitioēsſeu p̄dicatiōes legebat ⁊ ꝯtra ſeip̄m clamabat. Quādo iſta poſſederis tūc cognoſce quia longe adhuc esa deo. Que ſi poſſederis ſeruus inutilis es. Feciſti qd̓faccre debuiſti. Si ꝟo n̄ lōginquꝰ es a mādatis dei.Sic om̄e ſuꝑbie venenum extinxit. Sicenachim etgoliath et heū expugnauit. O p̄claꝝ ⁊ ſagax ſtudiumO nobile vincendi genꝰ o cūctis imitabile exempluꝫUirtutū ſola mēoria de vicijs portare tropheū. Uerū qm̄ pleriqꝫ quō in hac meditatiōe ſit ꝓcedēdumignorant. Ideo infra modꝰ aſſignādꝰ Sꝫ iā ad reliqͣꝓpcremꝰ īduſtrie inſtrumenta.¶ De doctrina. ¶ Membrum. ij.Oſtqͣꝫ āt iuxta ſcm̄ Thomā ꝑ meditatiōeꝫpqͣntū ſibi de ꝟtutibꝰ deſit agnouerit ⁊ deofuerit ꝯq̄ſtꝰ. tūc (orōne tn̄ p̄miſſa) ad doctnam recurrere habet. ⁊ ad duplicem doct̓nam. Prīoad doct̓nam ſcriptam q̄ in libro legētis ocl̓o obijcit̉.vt ſcꝫ in libris remedia vicioꝝ q̄rat. īuēta legat intelligat retineat. applicet vt ꝑ ea ꝓficiat. Et ob id tl̓eslibri ſunt ſtudēdi ī qͥbꝰ hmōi hn̄tur. Sꝫ qͥa Ieroniꝰait Habet neſcio qͥd latētis enargie viue vocis actꝰEt grego. Collatiōis vox plus qͣꝫ lcōnis ſermo cordatepentia excitat. iō a mortua pelle ad hoīēm viuumrecurre. Ubi deū in homīe ꝯſulas Aperi illi impedimentum Quere medicamētum. Auſculta intente n̄hoīēm (de ſe mendacem) ſed ꝑ hoīēm deū veracem.rn̄dentem. docētem. ꝯſulētem. exhortātem. Et diſcediligēter ne ſenſu ꝓpͥo ꝓ tollēdo tali forſitā impedimēto vtaris tali remedio. d̓ qͦ poſtmodū impedimēti maioris tibi naſcat̉ occaſio Sicut eſtuās ꝯtra eſtūaqua ſe infrigidat ⁊ exinde poſtea magis eſtuat. Un̄vetꝰ ⁊ approbata hec patrum ſentēcia fuit Quiſquisvicia faciliter vincere nō decipi nō in actibꝰ ſeduci volet ōniā ſpūalis prīs ꝯſilio ꝑagat. Uideātur collationes patrū vbi multipl̓r hoc habetur deductuꝫ. Hecde doctrina.Memibꝝ. iij.De orōne.FEd vbi iam homo meditando ⁊ ſciſcitādoqͥd agendū ſit didicit opꝫ vt ſe ad deum ſeconuertat penitus ⁊ gratias agens ꝙ meditatione
B
D
E