Ruminatoriū portionū

et cōnectit̉. Tūc haud dubie ſuꝑior ꝯcupiſcibilis deoībus magnalibꝰ dulciſſimi ſui ineſtīabiliter gaudꝫ⁊ delectat̉. Iraſcibilis vero ſuꝑior ſerioſiſſime ſibi herere nitit̉ ne vnqͣꝫ ab eo auellat̉. Atqꝫ longanimiteromnia bōa q̄ ꝓmiſit ſpe certa ⁊ interna pace p̄ſtolat̉O quō tunc amās ſpūs totus in ſe deliqueſcit. ꝯburitur. trāſmutatur a ſe deficit ⁊ in ſuū amatum totaliter qͦdāmō tranſit ⁊ trāſformat̉ Ueꝝ cū ſic ſuperiorportio .i. vis ꝯtemplatiua panē celi maſticat. comedit ⁊ deglutit ⁊ traijcit vt plena ꝑagat̉ digeſtio: oporret ⁊ ip̄am portionem ſpūs inferiorē .i. vim practicam cōcurrere cū oꝑe ſuo. vt intellectꝰ practicus diiudicet ⁊ ꝯcludat ꝙ tali ac tanto dn̄o tā potēti: ſapienti tanqꝫ mirifice bono qͦꝫ ac digniſſimo ē ſūmoꝑe ẜuiendū ac obediendū. Q ipſe ſit laudandꝰ. benedicēdus. glorificādus. atꝫ ſuꝑ oīa exaltandus. Ipſe nonoffendendus aut inhonorādus. ⁊ ſic de alijs q̄ dīnuꝫcultū reſpiciunt. Ad que exequenda ſtatim voluntaspractica cū omni prōptitudine afficit̉ volēs oīa q̄ diſplicēt dn̄o vitare. et ſi que ꝑacta ſunt debite emēdare. quecūqꝫ vero placēt libent̓ ꝑficere Et hec affectioa quibuſdā vocat̉ amor actiuꝰ. qꝛ vult ip̄e agere quicquid placet amico Iuxta illud Ioh̓. xiiij. Si qͥs diligit me ſermonē meū ſeruabit. Quis nō videat quōhic tūc cōcupiſcibilis in ſeruitio ⁊ cultu diuino magnoꝑe delectatur Atqꝫ quō ip̄a iraſcibilis fortiter abhoc retrahētibꝰ reluctat̉. Quō tūc aīa pro defectibusſuis releuādis dilectū ſuum amoro ſe dep̄catur ac debeneficijs datis regratiat̉. Et ſic de alijs affectiōibusamori annexis. Un̄ nimirū totus ſpūs ẜm hoc ī aōre certe a ſe deficit ⁊ in ſuū amatū cōtemplatiōe aōre ⁊ praxi tranſit. Et ꝑ cōſequēs tunc iſte panis āgelorum debite māducatus eſt ab homine quo ad eiuſdiuinitatē. Hec doctor venerabilis meōratus Uides ergo o aīa cōtemplatīa aīa deuota qͣnta tibi hicmeditationū ⁊ deuotiōis offertur materia ſtude itaqꝫ hanc tibi recolligere ⁊ qͣꝫtus ē qui ingredit̉ profunde diiudicare vt ſic in amorē dei tui poſſis inflāmariUalde enī eſt gelidꝰ qͥ in cōſideratione huiꝰ portiōisnō fit deuotꝰ ⁊ inflāmatus. Sunt formate quedammeditationes iuxta formā iam dictā illius ſcꝫ exēplares. ⁊ puto ꝙ ſunt eiuſdē doctoris que ſunt ſatis inflāmatiue. Grande deuotiōis incentiuū ē ꝓfundiushic cōſiderare de dulciſſimis illis ꝓprietatibꝰ diuiniſſcꝫ mīa. bonitate. ⁊ hmōi. de quibꝰ dulciſſime ſcribitſcūs Thomas in libro de btītudine eterna. Offerūtquoqꝫ ſe hic mores diuini cōtemplādi de quibꝰ idemdoctor ſcūs deuotū tractatulū compegit Sed ſat ſithic enumeraſſe libroſqꝫ oſtentaſſe quoniam prolixūeſſet hic cōtexere. ⁊ quatūuis hic ſcripſerimus ſemꝑpelagus reſtaret. Pro affectu tamē quedam ſūt ſubnectenda.¶ De p̄paramentis ad cōtemplationē huius capitiſ

benedicti .§. ſecundus.Xurge exurge nūc aīa mea ⁊ excutere de puluere Accinge te huiꝰ capitis comeſtioni. id ēAdeitatis cōtemplatiōi. Nō enī cōis huic portioni ſufficit apparatꝰ ſingularē diſpoſitionē requirit Uult portio hec dētes q̄ ſint ſicut greges tonſaꝝq̄ aſcenderunt de lauachro expoliati ſcꝫ a fantaſmatibus terrene cogitationis Itēqꝫ loti ab omni immūdicia heretice dubitationis. hoc eſt reqͥrit mentē ī fide ſtabilē ⁊ gratia illuminatam. Nā deitatis cōtemplatorem has cōditiones cōplecti oportetSit credēs. hūil̓. reuerēs. purꝰ. piꝰ. orans.¶ Primo inquātum ad ſuꝑdigniſſime deitatis huius ſcilicet portionis contemplationē extenderis firmum fidei fundamentum ſubijci oportet. vt nilde ꝓprio cogites. ſed patrum ſententijs inhereas vt nontranſgrediaris terminos conſtitutos Alioquin perſcrutator maieſtatis a gloria opprimetur. Teſte eīAuguſtino Nullibi periculoſius erratur. neqꝫ aliqͥdlaborioſius queritur. nec fructuoſius quid inuenit̉.Itaqꝫ quicquid cernis tuam capacitatē tranſcenderenon vane diſcutias ſed ſpirituiſancto id cōmendes.Iuxta quod de agno preceptum eſt Si quid reſiduum fuerit igne comburetur. ¶ Secundo oportet qͦqꝫ cum ſumma humilitate hic procedere ne ſi caputextuleris ad oſtium elidaris. Oſtium enim humilechriſtus per quem niſi introieris fur eris ⁊ latro¶ Tertio quoqꝫ cum ſumma reuerentia eſt accedēdum vt ſe indignum reputet tanta miſteria contemplari. ¶ Itemqꝫ vt nil temere audeat perſcrutari.Sicut beatus Ambroſius ait Mihi impoſſibile eſtdiuine generationis ſcire ſecretum. mēs deficit. voxſilet. nō mea tantum. ſed et angelorum. Tu ergo oriadmoue manum ſcrutari nō licet ſuperna miſteria.licet ſcire ꝙ dei filius natus ſit. nō licet diſcutere quomodo natus ſit. et cetera Sic ⁊ hylarius in de trinitate. Ego neſcio nec requiro ⁊ cōſolabor me tantumArchangeli neſciunt. angeli non audierunt. ſeculanō tenent. propheta nō ſenſit. Apoſtolus non interrogauit. filius ipſe nō edidit. Non ergo putet homoſuam intelligentiā generationis ſacramentum cōſequi poſſe ⁊c̄ Ecce qͣꝫ reuerenter tam magnifici viri ſehabuerunt in loquendo de trinitate ⁊ deitate. De qͣnimirum iuxta Auguſtinum cum modeſtia pariter⁊ timore eſt agendum. ¶ Quarto huiuſmodi ꝯtemplatorem purum mente eſſe oportet. Non enim niſipurgatiſſimis mentibꝰ ſummū cernitur bonum¶ Quinto pium opere et cōuerſatione Nemo enimiuxta Bonāuenturam ad eontemplationem hac attingit niſi per meditationem perſpicuam. conuerſationem piam ⁊ ſanctā. ⁊ orationem deuotam.

ē