Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
LXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus decimus

TX X XI

rum oꝑm chriſti Et poterūt eſſe iſtiſpūꝫ ī ſ ignū pͥcorpꝰ gl̓ificauit appa in celū aperuitruit confortauit traduxituilegiū anulū:ſtandit.Surrexit.miſit.īet̓nū i dō iacob eccl̓a iudex iuſtus ſapiēsmilitantepotens:regnando.redibit.Grādis d̓ ſingulis ſermo fieri poſſet ſed apertahec ſunt cuiqꝫ meditanti. Quotienſcūqꝫ ad hoc ſacroſanctum ſacramētū acceſſerimus firmafide meminerimus ꝙ illic accipimꝰ dn̄m iheſum nō ſolum hoīēꝫfactū ⁊ paſſum ſed ⁊ iam corꝑe ꝑ reſurrectioem glorificatum. decore multiplici indutum. p̄rout vbertinus pulchre declarat. Accipimꝰ dico dn̄m ih̓m noniā in terris ambulātē ſed ad dexterā prīs reſidētem.ſpm̄ effundentē in totam eccl̓am militātem ſil̓ ⁊ triūphātem triūphaliter regnātem. Accipisqꝫ tuū ventuꝝ iudicem ⁊ eqͥſſimū tuoꝝ meritoꝝ retributorembonos collocatuꝝ ad dexteram ꝑ collatioēm et̓ne gl̓emalos ꝟo poſituꝝ ad ſiniſtrā ſcabellū pedū ſuoꝝ ꝑinflictionem ꝯdemnatiōis ⁊ eterne miſerie. Caueitaqꝫ o aīa mea ne indignꝰ ꝯtrectes iudicē tuū qꝛ licꝫiam patiens ſileat tunc quaſi fera raptis catulis ſeuiet ⁊ quaſi leo in te rugiet. O dn̄e ne in furore tuo arguas me. da ne indigne vmqͣꝫ ſuſcipiā te. Hec d̓pedibꝰ huiꝰ agni paſchalis id eſt de oꝑbꝰ humanitatis chriſti. Que dum ꝑ intellectum ꝯſideramꝰ ꝑ mēoriam quia hec ōnia ꝓpter nos egit iuxta Cōſueldiememiniſſe debemꝰ vt ſic affectu ⁊ volūtate in eum incaleſcamus ⁊ oꝑe ⁊ veritate ip̄ius veſtigia cum btōIob ſequamur vt ſic ad gl̓am eius ꝯtuēdam ⁊ pulchritudinem ꝯtemplādam attingamꝰDe ſexta portione huius benedicti agni hoc ē vtilitate ⁊ fructuCapl̓m ſextūDipe ⁊ pinguedīe repleaturaninia mea. pͣs. Quali modo geniti intantes ſac concupiſcite. Petrus.Sexta portio huius noſtri agni eſt. Utilitas ⁊ fructus eius. Nam ſicut is agnꝰ fuit in ſe ſanctiſſimꝰ Itanobis fructu vberrimꝰ Pro quo notādum ꝙ Agnellꝰ iſte fructꝰ nobis germinauitterris ambulansEt incrucependens Sꝑ gͦ vtilis fuitſacr̄o ſe occultāsNā dū in terris ābulauit duo bona deditputalanā exemplaris ꝯuerſationislac ſalutaris

Oīs em̄ chriſti ſacra ꝯuerſatio qͥd aliud fuit niſi nuptialis qͦ ornaremur veſtimenti ꝯtextio. Omnia em̄oꝑa ſua oꝑatus eſt in nobis ymmo ſeſe veſtem deditnobis. Un̄ apl̓s clamat. Induimini dn̄m ih̓m xp̄mO ꝟe purpura tyrio etiam veneno ꝯtexta. veſtis ſublimiorōni p̄ſtātior ſuꝑbiſſimo licet cultu habitus.Quis iam ciuis beate illius ⁊ ſancte ciuitatis ihrl̓mnō votiuis hoīēm illū ocellis inuiſet. qͥs nō āgeloruꝫetiā ſeraphici licet ſit ordīs illi hōi aſſurget quem nōdico ſui regis cōuerſatiōe ſed ⁊ rege ip̄o regū tā dignāter ꝯſpectāt habituatū Et tn̄ puto ꝙ tociens xp̄oinduimur qͦtiens digne ſacrō eiꝰ ꝑticipamꝰ Ubi iamveſticole iſti vbi qͥ ſplēdido ardēt habitu ſuffulciri.Huc accedāt ⁊ voti ꝯpotes fient. Hic iā grādis meditationū ſe copia offert ſcꝫ de ꝑfcā ⁊ exemplari ꝯuerſatione domini iheſu vbi potes in genere videre Qhabuit ſeobediētiſſimeprīs diuiniIn ōibꝰ ſeueriſſimereſpetuſuicharitatiuiſſiēꝓximiprudentiſſimeaduerſarijItemqꝫ quomodo in ōnibꝰ ſuis oꝑbꝰ vt Bonauentura ait cumītellectūcognitadiuīa volūtas vtamataꝑ ſapiāmī r̄uerētia hīta timorēcognitaſciāmmouit hūana nccītas viꝑmiẜata pietatēꝓuida ī eligēdo ꝯſiliūꝟtutꝭ ſtrēnuitas vtvigoroſa ī ꝑferēdofortitudīēꝫ In ōibꝰ gͦ oꝑbꝰ fuit ꝑfectiſſimꝰ qͥppe a ſpūſſctīdonis actꝰ ⁊ regl̓atꝰ Si pleniꝰ voles hec attēdere debes ad ꝑticularia exempla deſcendere q̄ lōgū eēt pōere. tn̄ nō ſolū ꝯſiderare. ſed magis ſtude ca imitariqd̓ vt poſſis ora vt qui dedit exemplum etiam ꝯferatſectandi auxilium. Amen.De fructu quem ꝓtulit ambulās ī terra.§. pͥmus.Am de altero fructu quē ābulās agnellꝰ nr̄ ꝓtuīlerit videamꝰ Et eſt is lac ſalutaris eruditiōisQuo paſci nos āmoēt petrꝰ vbisͣ. ⁊ qͣli potauit illospaulꝰ qͥbꝰ n̄ ſolidū cibū dedit Uerba dn̄i ihū ōibꝰ oīaſunt fcā. lac ꝑuul̓ grādibꝰ ſolida eſca O qͣꝫ dulcia faucibꝰ meis eloqͥa tua dn̄e ſuꝑ mel ori meo. Meliora vbera tua vino. eloqͥa caſta argētū igne examīatū ſuꝑmel ⁊ fauū dulciora. Quis ꝟbi ꝟboꝝ dulcediuē vtilitatē qͥs nccītatē ꝑpēdet. In talibꝰ viuit̉ ⁊ in talibꝰ vita ſpūs eſt. Uerba ait v̓bū ip̄m q̄ ego loqͦr vob̓. ſp̄s⁊ vita ſunt. Ueꝝ dn̄e ꝟba vite et̓ne hēs Amareſcāt

N

puta

o i