Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
LXXXr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus decimus

TIXX A

ſcm̄ amore immenſo ⁊ ꝓrſus infinito. Sꝫ hāc amatioēm diuinam qͥs enarrabit Quātum deꝰ pater amat deum filium tm̄ deꝰ filius deum prēm. De qͣ dilectiōe ⁊ mutua fruitiōe ſuꝑbeatiſſime trinitatis inter ſe deuotiſſime ſcribit dyoniſiꝰ carth̓. In de contēplatiōe. declarās qm̄ illic omnis rō ꝯcurrit amoris.cuiꝰ ꝟba ꝓlixum eſſet ponere cūcta. videant̉ ibi Porro inqͣꝫtū chriſtꝰ eſt homo nō diligit prēm amore infinito qm̄ ip̄e vt ſic eſt finitꝰ ſed tn̄ maiori ac magisardenti qͣꝫ om̄s ſimul electi qͥ ſunt vel fuerūt. Dn̄sem̄ ih̓s ōnibꝰ diligentibꝰ deum diligentior neqꝫ ſolūdiligens veꝝ ī vertice ⁊ cacumine dilectiōis conſtitutijs amās dei. ⁊ oīmamantium amātiſſimꝰ adeo vtaōr ⁊ ardor ſeraphicꝰ eiꝰ amoris ꝯꝑatioōe. ſanguēsqͥdam tepor hn̄dꝰ ſit. Imo ōnis amor btōꝝ ⁊ ſcōruꝫvelut ſtilla ſitule ſic ad abiſſum amoris illiꝰ creati.Cuiꝰ amoris magnitudīēm eſtimādam dn̄s ihūs exmagnitudine obedientie ſue deſignauit dicens. Sꝫvt cognoſcat mūdꝰ qꝛ diligo prēm ⁊ ſicut mādatumdedit mihi pater ſic facio. ſurgite eamus hinc. Igit̉ex mēſura obedientie ſue mēſura dilectionis eiꝰ cognoſcēda ꝓponitur. Sed maiorem dilectioēm nemohabet vt aiām ſuam qͥs ponat ꝓ amicis ſuis. gͦ ⁊c̄.Item ip̄e eſt rex gl̓e regnum amoris fundās valde gͦſuꝑ oēm eſtimatioēm amās Item ip̄e plena diuini amoris etiā ſummis ſpiritibꝰ ymago. Intēſumergo oportet eſſe eius amorem. Quō em̄ amorē ſeraphicū incenderet. nō dico amor ſed feruor tepidus.Chriſtus āt homo incēdit ſeraphin ſup̄mū ⁊c̄ Habꝫꝯplures vere deuotiſſimas d̓ hͦ amore notl̓as doctorqͥdam diſtinguēs triplicē amorē dn̄i iheſu. ſcꝫ.ſeip̄mIntotā eccl̓am ſuoꝝ fideliūdeū trinitatem Sed quid multa dicere iuuat vbi ōnia indicibilia. Uis noſſe qͣntū te amarit attēde qͣntū ꝓ te fecerit. O ve tibi ōni criſtallo infrigidatiori aīa que tanto charitatis igne n̄ incaleſcis O amor ihū accēde meO amoris exēplar ſequar te.De humilitate chriſti..§. iij.ſſent in hūc modū de viola humilitatis dn̄i ihūdeqꝫ lilio caſtitatis. item de flore pauꝑtatis diſſerenda niſi ꝓlixitas obſtaret. Quis em̄ chriſto hūilior. qͥs chrō caſtior. qͥs item eo vniqͣꝫ pauꝑior; Paſſim de virtutibꝰ his doctores in ſuis ſcriptis agunt.Habet Gerſon ẜmonē de hūilitate dn̄i iheſu Itemhabet plurima vbertinus: Et plurima deuotionisplena de virtutibꝰ dn̄i ihū. ponūtur in vita marie d̓oegenes Bonū qͥdem eſſet nos h̓ īmorari ſed paucisdici non poſſunt. Quiſqꝫ quanto amantior dei tanto humilior tantoqꝫ pauꝑior ⁊c̄. Attende hec exemplaria virtutum o anima mea. virtutum inops ī do

mino virtutum. videqꝫ eregione quantum diſtes aperfectionis exemplari. ⁊ toto corde exora quo ſuis ꝟtutibꝰ perficiaris. Nulla enim alia tibi propior breuior perfectior via ad virtutum diuitias conſequendas niſi a domino eas expetere virtutum. vt docetMechteldis.De ſpecialibꝰ gratijs dn̄i ihū chriſti.Membꝝ. ij.Ecundo iam de gratijs ſpecialibꝰ dn̄i. Iheſu agendum Quo circa notandum ꝙ dominus Iheſus habuit omnes grās ſpeciales. Et hͦ ẜm om̄s modosgeneratioēꝫ ⁊ vite ingreſſumqꝛ .ſ. adꝯuerſationē ⁊ vite ꝓgreſſummortē ⁊ vite egreſſumSpeciales grē qͦ ad vite ingreſſum Iuxta Alb̓tū.p̄figuratioōibꝰ rebꝰ p̄figuratusꝓph̓izatioōibꝰ ꝓph̓is p̄dictꝰſt̓ anūciatio dn̄s ih̓sa gab̓ele p̄nūciatꝰmira ꝯceptiomirifice nimis ꝯceptꝰſp̄s r̄pletioypoſtatice d̓o vnitusOēs igit̉ has in ſummo habuit vt intuēti ptꝫ Quoad vite ꝓgreſſum grē ſpeciales ſunta deo diligip̄ ōibꝰ dilectus.ſ. amicꝰ dei dici dn̄s ih̓s filiꝰ dei nōiatꝰ fuita cl̓pa cuſtodirinec peccare potuitHas igit̉ qͦqꝫ in vertice tenuit.Grē ſpeciales circa vite egreſſum ſuntmortē p̄ſcirep̄ſciuit qꝛ tociēſ p̄dixitſcꝫ volūtaīe mori dn̄s ih̓s d̓ſiderāter mortuꝰaiām pōereqꝛ voluit oblatꝰ ē Patet ergo ꝙ om̄s ōnimō grās ſpeciales ⁊ inſummo habuit. Nec ab vllo vnqͣꝫ illuſtriū victꝰ fuit.Habūdātiſſtima h̓ offert̉ meditationū deuotiſſimaꝝmateria q̄ acute intendēti ſatis eſt manifeſta. O igitur hūc dn̄m āmiremur. huic dotato ex intimis congratulemur. petentes quo de ſuis bonis communicet etiam nobis.De gratijs ſingularibus Iheſu.Membꝝ. iij.Oſtremo de gratijs ſingularibꝰ ſupereſtvidendum Harum aliquas Albertꝰ enu-merat. declarās quō mrēm ⁊ oēs ſcōs pͥuilegiatos precellit. Et qͥd miꝝ ſi rex preſtet militi. dominꝰ ẜuo. fons riuo. Et ſunt iſteNō peccauit nec ī pctō ꝯceptꝰ nec pccāre potuitijIn inſtātiōni grā plenꝰ ōne meritū habuitiijPlēitudinē datiuā inſtter ſolis habuit.iiijUirgo ꝟginis filiꝰ fuitPater ꝟgo per creationem extititviPater oīm multiplici iure fuitvij Filios verbo non carne genuit.

F

G