Ruminatoriū portionū
E ꝑfectione aūt meriti chriſti ſciendūqꝫ fuit ineo omnis meriti ꝑfectio ⁊ plēitudo. Qd̓ ex plurimis ꝯiectat̉ potiſſimū ex iſtisQuis qͦ cui qn̄ ſibi qͥd qͣntū modꝰ ipſe¶ Primo qͣꝫtum ad eū qͥ merebat̉. qꝛ uō tm̄ homo erat verūetiam deꝰ dei āt oꝑa ꝑfecta ſūt. Scd̓oqͣntum ad mediū ꝑ qd̓ merebat̉. qꝛ ꝑ ꝑfectiſſimū habitum charitatis ⁊ ꝑ ꝑfectiſſimū exercitiū ꝟtutis inorādo in agēdo in patiendo. Tertio qͣntum ad eumcui merebat̉ qꝛ nō tm̄ ſibi ſed qͣꝫ maxime nobis ⁊ ōibꝰ electis. Quarto qͣntum ad tempꝰ in quo merebat̉qꝛ ab inſtanti ſue ꝯceptiōis vſqꝫ ad horam mortis.Quinto qͣntū ad id quod ſibi merebat̉. ſcꝫ glorificationem corꝑis. acceleratioēm reſurrectiōis. clarificationem nōis. ⁊ dignitatem iudiciarie poteſtatis. Sexto qͣntum ad id quod nobis qꝛ nō tm̄ gl̓am verūētiāgrām ⁊ veniam. Septīo qͣntum ad modum qͦ merebatur quia omnibus modis merendi quorum tresſunt. Scilicetīdebito faciēdo debitūvel de debito magꝭ debitūſic nob̓ ꝓpͥe meruitdebito vno mō faciēdo debitū. ſic ſibi. ⁊c̄.Perfectū igitur meritū chriſti Ita ꝙ ſuꝑ eiꝰ meritūōnia alia merita humane nat̉e hn̄t fundari ⁊ ab ipſoprocedūt ſicut pullulationes a radice. Et hoc eſt ſolum meritū in quo poſſumꝰ ſaluari. Nam ꝑ hoc plene ſatiſfactū iuſticie diuine nō ſolum ꝓ toto generehumāo in cōi. ſed etiam ꝓ quolibet hoīe in ſingl̓ari.Et nō ſolū in quolibet hoīe ſingl̓ari maliciam vite ſue. qͣſi in qͦdā aceruo cōi emūdauit. Sꝫ vt hubertinꝰait. Pro qͦlibet pctō ſingl̓ari maculam luit ⁊ defleuit. penam ſoluit ⁊ ꝑtulit ⁊ ab ip̄a reum abſoluit. veniam ⁊ grām impetrauit. Ip̄mqꝫ in oꝑe ſuo meritorio adiuuit ⁊ aſſociauit ⁊ om̄e bonū in ſingl̓ari ⁊ ſpeciali qd̓ vnqͣꝫ habebimus in hac vita ſiue in beatitudine eterna pͥus ip̄e nobis meruit radix meriti factꝰprius a prē ip̄c nobis accepit ⁊ ꝓ ip̄o inet̓nū patri ſeſubijcit ip̄m laudat ⁊ bn̄dicit. ⁊ ſibi inet̓num de ōibꝰnoſtris gratꝰ exiſtit. Un̄ qͥ ex nobis nihil niſi filij irenihil niſi mortem et̓nam meremur. in chriſto omnemeritū habemꝰ Ita ꝙ dicere debemꝰ Oīa oꝑa nrā operatꝰ in nobis es dn̄e. Et ad ita nobis merendumtm̄ aſſumpſit de pena ⁊ dolore tam interius in cord̓qͣꝫ exterius in corꝑe. ꝙ ōnino eſt nobis ineffabile. Ettamen ad hec patienda ⁊ nobis merenda tam agillimo ſaltu tam velociſſimo curſu occurrit qualem nōmens ꝯciꝑe poteſt vt vere exl̓tauerit vt gigas ad currendū viā. ⁊c̄. Enumerat vbertinꝰ decē amoroſos ⁊agillimos ſaltus quos fecit bn̄dictꝰ Iheſus a ſue ſublimitatis extremo in noſtra infirma qͦꝝ eſſet ꝯſid̓ratio deuota. ſed fieret ꝓlixa.Itemqꝫ huic loco quadrat ꝯſideratio de volun
tate chriſti q̄ diſtinguit̉ multipliciter a doctis. ſꝫ plene de his agitur in locis p̄memoratis. Un̄ hec alibilegēs o aīa chriſtiana in dn̄o ih̓u tuo exulta in quo esqͥcqͥd es ⁊ extra quem n̄ niſi male es qͥ tibi ōnia eſt.Plaudāt alij ſibi de merito de bono oꝑe ſe iactēt Tunullum meritum tene. niſi qͣntū chriſtꝰ tibi meruerit⁊ trinitas btā acceptauerit. Gaude cū vbertino ī mēſura quā tibi dn̄s diſtribuit. in funiculo diſtributōistue. in hac bn̄dicta terra ꝓmiſſiōis cordis boni Ihūcuiꝰ portione cōtenta canta cū ꝓpheta. Funes ceciderunt mihi in p̄claris. etem̄ hereditas mea p̄clara eſtmihi. O funes o hereditatē o ꝟe meritoſi. qͥ hͦ merito chriſti gloriant̉. O nc in me chriſte bōe tua meritadeꝑdita iri ſinas. erro enim ſi alia inquiram. Omnia bona mea ſunt tua dona ⁊ iō magꝭ obligātia¶ Quomodo ſpiritus is benedictus.Mēbꝝ tertiū.Am de huis ſpūs ymmo ⁊ totius chriſti benedictiōe vidēdum De cuiꝰ bn̄dcōnibꝰ pulcherrime agit dn̄s Albertꝰ in libro de laudibꝰ ꝟginis gl̓oſe: Unde hec notanda ꝙ Bn̄dictiod̓r his modis.Signat ſupponit in ꝑte mō bn̄dictus.¶ Primo fuit benedictꝰ qͣntū ad ſignificationemQuia ſic bn̄dictio d̓r ⁊ eſt.Omnis maledicti euacuatō qꝛ caruit fomite igͦrātiain cinerationeOmnis boni poſſeſſio quia poſſedit naturam diuinam bumanam coniunctamFecūditatis exaltatio qꝛ pater in ēe nat̉e grē gl̓eCongratulantiū collaudatio quia laudatus ab āgelis. hominibꝰ creaturis.¶ Notent̉ ꝟba ſingl̓a qꝛ habundantia eſt in eis ⁊deuota materia q̄ cōſideranti ſatis ē nota Un̄ nec ꝓſequēda Fuit qͦꝫ bn̄dēs ẜm oēꝫ ſuppōnem.naturaSic eī ē bn̄dcō ī gratia ⁊ ſic xp̄s ſummegloriaIn nat̉a āt fuit dn̄s ih̓s bn̄dictꝰ Et hoccorpꝰ qd̓ mat̓ia forma armonia optīmqͦ adaiāꝫ carētē ōi malo. r̄pletā bono. vnitā deodeitatē ī oꝑibꝰ. in ſeip̄o. in ſuis donisBenedictus item fuit chriſtus Iheſus in gratia.Quia habuitīcreatā cū prē. qꝛ d̓s dei filiꝰ ſpirator ſpūsgrāꝫcatā cū mrē oēm grāꝫ accepit dedit īpleuitconiūctam cum vtriſqꝫ qꝛ ſic filius pluriumredemptor ⁊ beatitudo hoīm.In gloria quoqꝫ benedictus fuit chriſtus Hn̄screatoris in mīa. iuſticia gl̓aꝯp̄hēſoris aureā ⁊ ſuꝑhabūdāter oīa o13gl̓aꝫr̄dēptorꝭ liberator hoīꝫ victor dē̄onū eraltator
R