Ruminatoriū portionū
exultauit ꝙ fleuit ꝙ infremuit: Sic etiā de ceteris.vt de ira ⁊c. vt infra videri poteritDe aſſumptis defectibꝰ aīe dn̄i ih̓uMēbꝝ. iiij.O ſtremo ꝯſiderāda ſunt defectuū mala inhac benedicta anima ꝓpter nos aſſumpta.Nam quemadmodum in corꝑe quedā mala aſſumpſit ⁊ quedā nō. Sic pōnia in aīa Undecirca hanc materiam Doctor ſanctus īqͥrit iſta.ſ: aſſūpſit: foītē: ignorātiā. paſſiōes īteriores: ſēſibiles dolor̄sOctm̄. qꝫ fomes. ignoras. paſſio. ſenſusan triſticiā: timorē: āmiratioēm. irā viator: ⁊ cōp̄henſorſil̓Triſtis. ſiue timor. mirat̉. ⁊ ira. viat. cop.¶Proſeqͥt̉ ſingulaſhas q̄ſtioēs ſcūs Thōas ꝯformiter ꝯcludēs ceteris ꝙ chriſtꝰ illos defectꝰ aſſumpſitꝑ qͦs ꝓ uobis ſatiſfaceret. Ueritatē humāe nat̉e cōꝓbaret ⁊ ꝑ qͦs nobis exēplū v̓tutis fieret. Un̄ pꝫ ꝙ necpctm̄ nec pctī fomitem nec ignorātiā aut ceteras penalitates vicioſas ꝓpter pctm̄ originale inflictas. vtignorantiam infirmitatem ad bonū. maliciā ꝯcupiſcētiam malā nō aſſumpſit. Penas tn̄ exercitiuas vite ꝑfcē ⁊ teſtificatiuas humilitatis nat̉e. vt paſſibilitatē veꝝ dolorem triſticiā timorē admiratioēm irāꝓut eſt vindicta ẜm ordiēm iuſticie ꝓpter nos aſſumpſit ſimul viator ⁊ comp̄henſor. ꝓut hec ōnia in ſuaſumma in tertia ꝑte ſanctus Thomas pulchre d̓clarat. Un̄ eiꝰ dicta nō ſunt hic repetēda¶ Grās agamꝰ qͥ mala noſtra ꝑtulit ⁊ nobis ſuabona ꝯtulit. Offert quoqꝫ ſe hic conſideratio illa detemptatiōibꝰ dn̄i ihu. ſcꝫ. Quare vbi qn̄ a qͥbꝰ ⁊ quotiens temptatꝰ fuerit in anima hac bn̄dicta.Scribūt de his paſſim doctoresDe ſpiritu huius paſchalis agni.Capl̓m. iij.qͣꝫ bonus ⁊ ſuauis eſt dn̄e ſpiritus tuus Sapīe. xij.Iam de ſpū huiꝰ agni immaculatividendum. Circa quem hec ſuntconſideranda. Scꝫ.Qualitatechariſmatū plēitudineDe ſpiritusbenedictiōeꝓ nobis traditioneſublimi exaltationeQualis. qͣꝫplenꝰ. bn̄dictꝰ. traditꝰ altꝰ¶ Primo inqͣꝫ de ſpūs huiꝰ qualitate vidēdumQuo circa notādum ꝙ huic ſpūi poterīt applicari cōditioēs ille q̄ ſapīe. vij. hn̄tur. Ubi d̓r. Eſt em̄ in illaſpūs intelligentie ſanctus. vnicus. ml̓tiplex. ſubtilis
diẜtꝰ mobilis incoīqͥnatꝰ certꝰ ſuauis amās bonumnihil vetās bn̄facere. humanꝰ benignꝰ ſtabilis certꝰſecurus oēm hn̄s ꝟtutem oīa proſpiciēs. ⁊ qͥ capiatom̄s ſpūs intelligibiles mūdꝰ ⁊c̄. Que denominationes ſeu ꝓpͥetates licet magis ꝓprie ſpūi ſancto rōneſue eſſentie ⁊ effectuum aſſignent̉ vt d̓r in pantheologia Tytulo de ſpūſcō. ¶ Poſſunt tn̄ pulchre ⁊ deuote ſpūi huic comꝑari vt ptꝫ ꝯſideranti. Eſt enimiſte ſpūs ſanctꝰ quia ſanctoꝝ ſancti. Eſt vnicus id ēſingl̓aris. illius ſcꝫ qͥ de ſe dicit. qꝛ vnicꝰ ⁊ pauꝑ ſumego ⁊c̄. Multiplex ꝟtutibꝰ ⁊ effectibꝰ. Et ſic de ſingulis poterit applicatiofieri. ¶ Item ꝯſiderāda ēſpūs hꝰ nobilitas Tum quātump̄deſtinationēſit p̄deſtinatꝰad creationem vbi q̄rēdū ſi ꝑfctīor cari p̄taſſumptio ēꝫſꝑvnitꝰ ſubſticitLongum eſſet proſequi hec per ſingula. videantur doctores ſuper tertium ſcribentes. Et ſanctusThomas in tertia parte Summe ſue.Hec de qualitate.De plenitudine chariſmatū ſpūs huiusMembꝝ. ij.Ecundo offert ſe ſpūs iſte ꝯtemplandusquo ad grāꝝ ⁊ chariſmatū plenitudinem d̓qͥbꝰ qm̄ infra agit̉ in ſpecie. hic videndumquomodo plenus fuerit in potētijs ⁊ quali plenitudine. Unde notandum ꝙ ſpūs iſte plenus grē ⁊ veritatis fuit. ſic impletus grā ſapīa iuſticia ⁊ gl̓a vtēius vnius grē ⁊ gl̓e plenitudo p̄ponderet ſuꝑ oēꝫ plenitudiēm relique creature. Non em̄ ei datus ē ſpūsad mēſuram ſed in eo habitauit plenitudo diuinitatis. Circa quam plenitudēm hic concurruntvidenda.qualis eius plenitudo fueritScꝫqualiter ab alijs diſtetquibꝰ plenus fuitDe primo notandum ꝙ talis ea plenitudo fuitqualem iohannes diffinit quia plenus gratie ⁊ veritatis fuit vnctus oleo leticie pre omnibꝰ conſortibusſuis. Plenitudo ergo eius eſt plenitudo ſpiritus n̄ad menſuram dati ⁊ adeo dati vt vniuerſe ciuitati ſacte ſufficiat fluminis huius impetus ad letificādumciuitatem dei ⁊ ciuibꝰ eius. prout pulchre declarat qͥdam doctor Aut ẜm Albertum Plenitudo iſta heceſt. ꝙ Chriſtus homo habuit omnia per grām quehabet deus per naturam. Et nulla gratia in eo fuitdiminuta vel ocioſa aut a contrario impedita ſed onia in ſummo. Et hec proprie eſt gratia vnionis (vtptꝫ infra) propter quam inconꝑabiliter omnem reliqui corporis plenitudinem excedit. Que etiam tanta eſt ꝙ eccl̓a canat. Quem totus mūdus non capitportant puelle viſcera. Quod non ſolum de verbo vl̓ratione verbi verum ⁊ de aſſumpta carne vere dicit̉.
R
N
I