Titulus decimꝰICA

TAX

Cōceptū. ꝑtu. vita. patiēdo. reſurgēs¶ Si hec mirabilia ad ꝑticulare retexere velimꝰin immēſum creſceret volumē. Nam qͥs ꝯccptꝰ (taceo ceteroꝝ) miracula edicet. Fuit caro hec in ꝯceptuin inſtāti formata ꝑfecte orgāizata. animata. ⁊ ī vnitatem diuine ꝑſone aſſumpta. In natiuitate clauſoꝟginitatis ſignacl̓o exijt ſine dolore ſine pudore parta fuit. O res miranda. In vita ſuꝑ aquas ambulauit ꝯtactu morbos curauit ⁊ qͣtuor dotes iuxta hugonem paſſim aſſumpſit vel on̄dit. ¶ In paſſiōeqn̄ voluit mortua fuit deo ꝯiūcta māſit. celū ⁊ terrahāc lugebāt. In reſurrectiōe decorem induit. clauſotumulo ꝓdijt. ianuis clauſis ad diſcipl̓os intrauit.Quis vnqͣꝫ audiuit talia de carne dic rogo facta Mirabilis facta eſt caro tua dn̄e ihū ſuꝑ me mirificataeſt. ⁊ non potero ad eam. Nā vt adhuc pauca carnistue mirabilia attēdā hec inuenio.Eſt īfra. ſupͣ. iuxta. cōtra. caro. p̨̄ter¶ Primo inqͣꝫ inuenio ꝙ hec caro ſit infra carnēꝓpter ꝓfunditatem hūiliatiōis Nam ſicut nulla caro hac fuit ſublimior ita hac nulla hūilior. Scd̓o tua caro dn̄e ihū eſt ſupra carnem ꝓpter ſublimitatemexaltatiōis. qꝛ etiā ſupͣ merita ōnis carnis Quia nōex oꝑbꝰ iuſticie que fecimꝰ nos ſed. ⁊c̄. Tertio iuxtacarnem ve lẜm carnem ꝓpter veritatem aſſumptionis. yẜ. Uere lāguores noſtros in carne ip̄e portauitQuarto eſt caro hec cōtra carnem ꝓpter mūdiciam afomite ⁊ cōcupiſcētia. vel etiā ꝓpter damnatioēm infidelium. Si nō veniſſem ⁊ loquutus fuiſſem ⁊c̄.Quinto eſt caro hec p̄ter carneꝫ ſcꝫ ꝓpter immunitatem ꝯtagiōis qꝛ p̄ter carnis oꝑatiōem Qd̓ em̄ in eanatū eſt de ſpū ſcō eſt. ¶ Et his ōnibꝰ modis ꝟbūcaro factum eſt ꝓpter carnem id eſt ſaluatioēm ōniscarnis. O vere mirabilia O ſtupor ⁊ noua inaudita.His nouis ſcrut̉ādis cū atheniēſibꝰ ymmo pre illisdiligentius vaca o anima curioſa qꝛ ſi ꝓfunde foderꝭtalia noua inuēies qualiū nec celū nec terra p̄terqͣꝫ inhac carne cōſcia ſunt aut ꝑceperūtQuibꝰ caruit hec caro benedicta..§. tertius.¶ Unc p̄terea inueſtigāda qͥbꝰ caruit hec carobenedicta. vnde ⁊ caro eſt compellata. Unde⁊ caruit ſubſequentibꝰ.Fomite peccato. defectu. marteqꝫ. vacatOp ꝓbrio. tactu. pului. putredine. morte¶ Primo recte caro tua dn̄e Caro d̓r qꝛ caruit fomite originali. Eſt em̄ abſqꝫ macula agnus omnisinſcius peccati Scd̓o caruit peccato actuali qꝛ peccatum non fecit ymmo nec peccare potuit. Tertio ōinature defectu quippe qui ꝑfectiſſimus in naturalibꝰ fuit. Quarto omni aduerſus ſpm̄ rebellione quod

intelligitur ꝑ martem qui deus belli Hec em̄ fuit archa noe ī qua omnia pacificata fuere Et pax domuieius. Quinto caruit omnimodā mala vacuitate quedeo repleta fuit In ea em̄ plenitudo diuinitatis corporaliter habitauit ẜm apl̓m. Sexto opprobrio hūano niſi quantum propter nos aſſumpſit Non em̄ eſtopprobrium niſi vbi pctm̄. Septimo attactu virili2 om̄i ſorde in conceptu ⁊ natiuitate. quia ſine cōcupiſcētia cōceptus ſiue pudore ⁊ om̄i ſorde natꝰ quiabas tollere ipſe venit. ¶ Caruit qͦqꝫ poſtremo inmorte mortis nexibꝰ putredine ⁊ puluere. Impoſſibile em̄ erat detineri in morte. Non dabis ſcm̄ tuumvidere corruptioēm ait psͣ. O vere felicem carnem ōni malo carentem. libera me a malis. ⁊ fac vt maliscaream omnibꝰ. Hic offert ſe queſtio illa theologorū ventilanda ſcꝫ q̄ dn̄s Iheſus aſſumpſerit in carne mala. q̄ tn̄ ⁊ infra locū habet.De corꝑis huiꝰ decore ⁊ glorificatione..§. qͣrtus.Andem iam de decoratiōe corꝑis huiꝰ occurritvidendū Ante em̄ viſum eſt de pulchritudinenaturali hic de ſuꝑaddito fulgore grē ꝟtutum ⁊ potiſſimū glorificatiōe eiꝰ corꝑali agēdū. Sed qͥs de corem hūc oculꝰ feret. Si diximꝰ ꝙ nat̉alis pulchritudo excellit cūcta creata. qͥd putādum de decōte glorificatiōis ſuꝑinducto. Nam cōſummato paſſiōis triumpho verꝰ ioſephattōſus mortalitatis comā. veſtes carnis mutauit in immortalitatis ſtolā. vt oīmdecor eſſet corpꝰ induēs ōibꝰ gl̓oſis dotibꝰ ⁊ ornamētis decoratum. Scꝫbtītudīs. ⁊ gl̓a ſcōꝝ. p̄mia meritoꝝDotes. aureolas. ꝑtes. rex gl̓a. reddēs.¶ Primo em̄ corpus eiꝰ gl̓oſiſſimū ſubtile agile ⁊immortale. tāte claritatis eſt gl̓a ſuꝑueſtitū vt vereſit ſole fulgētius exemplarē p̄ferēs pulchritudīēꝫ corpoꝝ ſuſcitandoꝝ. de qͥbꝰ ſcriptū eſt Tūc iuſti ſulgebūt ſicut ſol Qꝭ ſi iuſtꝰ qͥlibet vt ſol fulgebit qͥ tunc ērit ſeptēpliciter ſicut lux ſeptē dieꝝ quāti putas eſſevigoris ⁊ fulgoris ip̄m iuſticie ſolem. a qͦ oīs oriturlux ⁊ ſplendor ſcōꝝ. Tāti inqͣꝫ ait bonauētura vt ſitſpecioſior ſole ⁊ ſuꝑ ſtellaꝝ diſpōnem luci ꝯꝑatꝰ decor p̄cipuus nō immerito iudicet̉. Q ſi corpꝰ ita ſplēdeſcet aīa fulgoris huiꝰ cā quo ſplēdore decorabiturSuꝑat intellectū ꝯputatiōes ⁊ calculos arithmetrici ⁊ geometrici oīs. Deficit hic zeno ꝯputiſta acutiſſimꝰ nō attingit hāc ꝯputatioēm pitagoras ſuo calculo. Nō eſculapius baculo numeroſo. n̄ ꝑdices ſuocircino. Nō demū poterit ad hāc q̄ſpiam mathematicoꝝ qͦpiā ꝯputiſtico īſtrumēto Immēſa em̄ qͦdammodo ē claritas huiꝰ corꝑis. Poterit in hūc modumdeſcenſus fieri ad reliqͣs corꝑis dotes. Itēqꝫ ad cetera texta ī ꝟſicl̓o p̄mia. niſi ⁊ rei ꝓfunditas ⁊ ſcribēdi

O

N

m ij